قورباغه و وومبت

الی پارکر (با بازی کیتی استوارت) که به قورباغه معروف است و جین واکر که به وامبات معروف است، دو دختر باهوش هستند که وقت خود را با دویدن در محله با بی‌سیم‌های دستی می‌گذرانند در حالی که منتظر روز اول کلاس ششم هستند. اما وقتی با همسایه جدیدشان ملاقات می‌کنند - که معلوم می‌شود مدیر جدیدشان است - و با خواهرزاده حدوداً بیست ساله و جذابش آشنا می‌شوند، کنجکاوی‌شان بر آنها غلبه می‌کند. وقتی خواهرزاده به طور مرموزی ناپدید می‌شود و دخترها سرنگ را در جیب کت ورزشی مدیر می‌بینند - و همچنین جعبه‌هایی پر از قرص‌های مرموز - قورباغه و وامبات به وقوع جرم مشکوک می‌شوند. آنها دوستان دیگرشان را برای کمک می‌طلبند تا حقیقت را در مورد مدیر جدیدشان کشف کنند، و حتی وقتی وامبات از این تعقیب خسته می‌شود، قورباغه از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند، مصمم است تا هر سرنخی را دنبال کند تا اینکه حقیقت را در مورد مدیر جدیدشان کشف کنند و بفهمند که آیا او قاتل است یا خیر.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد معماها صحبت کنند. این فیلم چگونه به دیگر معماها شباهت و تفاوت داشت؟
• چه عناصری از این فیلم وجود دارد که به طور قطع آن را به دهه ۱۹۹۰ مرتبط می‌کند؟
• اگر این فیلم بازسازی و در دوران معاصر قرار می‌گرفت، فکر می‌کنید چه چیزهایی از نظر مد، فناوری و نگرش کلی متفاوت می‌بود؟ چه جنبه‌هایی از فیلم بدون تغییر باقی می‌ماند؟

والدین باید بدانند که فیلم قورباغه و وامبات مربوط به اواخر دهه 90 است و برای زمان خودش بیش از حد جسورانه و نامناسب است. شخصیت‌های کلاس ششم جوک‌های مکرری در مورد قاعدگی می‌گویند، دختری به دوستانش می‌گوید که می‌خواهد پسری «پدر بچه‌هایش» باشد، و در انتهای فیلم، دو دختر در مورد اینکه یک افسر پلیس «بزرگ‌ترین چیزی که تا به حال دیده‌ام» را دارد، حرف‌های دو پهلو می‌زنند، قبل از اینکه ما افسر را ببینیم و بی‌سیم او را که در جلوی شلوارش قرار داده است. در یک صحنه، گروهی از دختران نوبتی انگشتان پاهایشان را در ظرف کره بادام زمینی فرو می‌کنند، جوکی در مورد «کثیفی انگشتان» می‌گویند، و بعد کره بادام زمینی را از روی انگشتان پاهایشان می‌لیسند. همچنین خشونت به شکل آدم‌ربایی و تصادف خونین وجود دارد. محتوای نامناسب و بازی بد اکثر بچه‌ها، داستان معمایی جذابی را که می‌توانست باشد، خراب می‌کند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

اگر بازی کودک بهتر بود، اگر کارگردان کمتر به مد و طرز فکر دهه ۹۰ متکی بود، اگر فیلم کمتر نگران گنجاندن شوخی‌های نامطمئن بود، شاید بهتر از آب درمی‌آمد. این اتفاقی ناخوشایند است، چون در نهایت، خود راز بدون شوخی‌های زننده و رفتارهای عجیب (مثلا فرو بردن انگشتان در ظرف کره بادام زمینی و لیسیدن آن) بچه‌ها هم می‌توانست به خوبی سرپا بایستد.متاسفانه بازی اغراق‌آمیز کودکان (به جز کیتی استوارت) اغلب آزاردهنده است و هسته اصلی داستان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. مگر اینکه طرفدار بزرگ فیلم‌های کودکان دهه ۹۰ باشید و کنجکاو باشید بدانید نوجوانان قبل از عصر داده‌های نامحدود در تلفن‌های همراه چگونه زندگی می‌کردند، در این صورت از محتوا دلسرد خواهید شد و کودکان نیز از لباس‌ها و طرز فکرهای قدیمی زده خواهند شد.