هیولا را سیر کنید

فید د بیست یک اقتباس آمریکایی از مجموعه تلویزیونی دانمارکی بانکروت است که توسط کلاید فیلیپس، خالق سریال دکستر، تهیه شده است. دیوید شویمر و جیم استرجس در نقش تامی موران و دیون پاتراس، دوستان صمیمی با زندگی‌های آشفته، بازی می‌کنند که رؤیای افتتاح یک رستوران را با هم دارند. وقتی موران، یک سُمِلیِه، با مرگ همسرش ری (کریستین آدامز) و از دست دادن شغلش دست و پنجه نرم می‌کند، خود را درگیر مصرف الکل می‌یابد در حالی که همچنان از پسرش تی.جی (الیجاه جیکوب) مراقبت می‌کند. در همین حال، پاتراس، سرآشیپ ماهر، همچنان با قانون درگیر است و سعی دارد از پاتریک وویچیک (مایکل گلادیس)، گانگستر لهستانی، معروف به پری دندون، که به او بدهکار است، دوری کند. در حالی که تلاش می‌کنند رستورانی در برانکس افتتاح کنند، یاد می‌گیرند که چگونه با مافیا کار کنند، با مقامات فاسد مذاکره کنند و با علایق عاشقانه و اعضای نژادپرست خانواده دست و پنجه نرم کنند. اما اغلب اوقات، شیاطین شخصی خودشان هستند که چالش‌های سخت‌تری را ایجاد می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد زحمات و تلاش‌هایی که در اداره یک رستوران وجود دارد صحبت کنند. چه چیزهایی لازم است قبل از ورود به این عرصه بدانید؟ آیا فکر می‌کنید نمایش مافیا و فساد دولتی در تلویزیون دقیق و واقعی است؟ یا اینها فقط برای سرگرمی و جذابیت بیشتر اغراق شده‌اند؟
• تلویزیون و فیلم‌ها اغلب شخصیت‌هایی را به تصویر می‌کشند که کاملا خوب یا بد نیستند. مخاطبان چگونه باید در مورد این شخصیت‌ها احساس کنند؟ آیا مناسب است که از شخصیت‌هایی که در انواع رفتارهای منفی یا پرخطر شرکت می‌کنند، خوشمان بیاید؟
• چالش‌های تطبیق یک برنامه تلویزیونی از کشوری دیگر برای مخاطبان آمریکایی چیست؟ تا چه حد می‌توان یک برنامه را بدون فدا کردن داستان یا شخصیت‌هایش تطبیق داد؟ چگونه می‌توان مواردی را که در کشورهای دیگر قابل نمایش است اما در ایالات متحده مجاز نیست، مدیریت کرد؟

والدین باید بدانند که سریال Feed the Beast درباره صنعت رستوران است. این سریال شامل خشونت مافیایی (اسلحه و کتک کاری با خون قابل مشاهده)، همچنین کنایه های جنسی قوی، توهین های نژادی و مصرف مواد مخدر است. الکلیسم و مرگ والدین نیز از موضوعات اصلی این سریال است. این سریال همچنین درباره دوستی بسیار قوی بین مردان است و درباره خانواده و عشق صحبت های زیادی می کند. طرفداران دیوید شویمر و نوجوانانی که به کسب و کار رستوران علاقه مند هستند ممکن است بخواهند این درام را تماشا کنند، اما ممکن است برای مخاطبان دیگر جذاب نباشد.

این مجموعه لحظات تلخ و شیرین و شخصیت‌های اصلی پیچیده و ناقص را با هم ترکیب می‌کند تا یک نمایش سرگرم‌کننده تاریک خلق کند. اگرچه روایت کلی قابل پیش‌بینی است، هر قسمت مجموعه‌ای از اشتباهات خاص خود را دارد که باید با آن‌ها برخورد شود، زیرا آن‌ها از طریق دنیای زیرزمینی رستوران‌های فاسد عبور می‌کنند.مشکلاتی که موران و پاتراس با آن روبرو می‌شوند قابل پیش‌بینی است. اما رابطه نزدیک و وفادارانه آن‌ها عمق احساسی کافی را به شما می‌دهد تا در دنیای آشفته آن‌ها درگیر شوید. اگر به چیزهای تند و ناقص علاقه دارید، این مجموعه ممکن است برای شما مناسب باشد.