دو تکه و فلفل

تایلر (لورن اکسترم) و کیتی (راشل کِرِین) دوستان صمیمی هستند که به شدت به هم و به اسب‌های خود، دو بیتس و پپر، علاقه دارند. اما آن‌ها زمان بدی را برای نافرمانی از مادر و پدر تایلر انتخاب می‌کنند، که از آن‌ها خواسته‌اند سوار بر اسب به شهر نروند. دو آدم‌ربا (جو پیسکوپو، به همان اندازه نفرت‌انگیز در دو نقش) به محله آن‌ها آمده‌اند و امیدوارند یکی از بچه‌ها را به داخل ماشین خود بکشانند و او را به گروگان بگیرند. مسیر دخترها با خلاف‌کاران تلاقی می‌کند، بعد از اینکه تایلر توسط مادرش تنبیه می‌شود و فرار می‌کند و در خانه کیتی پناه می‌گیرد. آدم‌ربایان آن‌ها را تنها و آسیب‌پذیر پیدا می‌کنند. پدر و مادر تایلر، کلانتر محلی و دو اسب همه برای نجات دخترها به راه می‌افتند. بعد از آتش‌سوزی، شلیک گلوله، اسیر شدن یک اسب و سپس شلیک به آن، و لحظات پرتنش در حالی که دخترها در مقابل خطر شجاعت به خرج می‌دهند، دو بیتس و پپر به نجات روز می‌آیند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد برخی از مسائلی که این فیلم به ذهن متبادر می‌کند بحث کنند: گوش دادن به والدین و پایبند بودن به قوانین و درخواست‌های آنها، و حفظ امنیت در دنیایی که گاهی اوقات امن نیست. چه رفتاری تایلر و کیتی را به خطر انداخت؟
• فیلم‌های کودکان و اسب‌ها چرا اینقدر محبوب هستند؟ اسب‌ها چه چیزی دارند که اینقدر جذاب و فریبنده هستند؟
• درباره شخصیت منفی‌های این فیلم صحبت کنیم. آیا قرار بود ترسناک باشند؟ خنده‌دار؟ بدجنس؟ خطرناک؟ فکر می‌کنید کودکان در سنین مختلف ممکن است آنها را متفاوت ببینند؟

والدین باید بدانند که فیلم دو بیتس اند پپر، فیلمی بی‌معنی و ترسناک است با صحنه‌های متعددی که کودکان و اسب‌ها را در معرض خطر نشان می‌دهد. تلاش‌هایی برای طنزپردازی (مثل گاز معده و شخصیت‌های شرور کارتونی) به همراه دو اسب سخنگو و دوست‌داشتنی، نتوانسته بی‌توجهی کامل داستان به جدی بودن آدم‌ربایی و ترس‌هایی که چنین اتفاقی به همراه دارد را جبران کند. دو دختر مورد تعقیب، تعقیب، دستگیری، بستن، تهدید با اسلحه و محبوس شدن در خانه‌ای در حال سوختن قرار می‌گیرند. والدین به عنوان افرادی گمراه و احمق به تصویر کشیده شده‌اند که از جستجوی واضح‌ترین مکان‌ها برای یافتن دختر گمشده خود غافل شده‌اند، کودکی را به مراقبت خواهر بزرگ‌تر بی‌مسئولیتش سپرده‌اند و خودکنترلی کمی دارند. به‌خصوص، سکانسی طولانی و ناخوشایند وجود دارد که تماشاگر را به این باور می‌رساند که اسب محبوب در حال مرگ است. در این فیلم همچنین چند توهین خفیف مانند «کله خر»، «خر» و «ابله» وجود دارد و همچنین سیگار کشیدن و نوشیدن الکل و یک مورد مستی که منجر به مرگ یک اسب می‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در این آشفته‌بازار فیلم، فیلم‌سازان منطق، سلیقه خوب و مهم‌تر از همه، همدلی را از دست می‌دهند. تلاش‌ها برای طنز بی‌اثر است: جو پیسکوپو آزاردهنده، خنده‌دار و سادیستی است؛ باد شکم مداوم و زننده است. شوخی کردن با بچه‌هایی که با وعده‌ی بردن به خانه و دادن آبنبات به داخل ماشین‌ها کشانده می‌شوند غیرقابل قبول است، همان‌طور که صحنه‌های رانندگی مست‌ها و تصادف با اشیا. در صحنه‌های پیاپی، بچه‌ها در خطر هستند؛ حیوانات بی‌گناه تهدید می‌شوند، اسیر می‌شوند و شلیک می‌شوند و یکی از آن‌ها توسط یک ماشین کشته می‌شود. فیلم‌سازان به طور مداوم از خطر (واقعی، کارتونی و جعلی) برای درگیر نگه‌داشتن مخاطب جوان استفاده می‌کنند، اما برای بیشتر بچه‌ها خیلی ترسناک است. برای بقیه ما، این یک فیلم درجه چندم است، به سختی می‌توان آن را تحمل کرد.