توقف ضرر

براندون (با بازی رایان فیلیپ) دوران پرتنش و سختی را در عراق گذرانده است، اما او و دوستانش به هم نزدیک شده‌اند و اکنون مشتاق بازگشت به خانه هستند. اما قبل از ترک عراق، روز آخر و وحشتناکی را در تکریت سپری می‌کنند، روزی که با کمین دشمن، برخی از سربازان کشته یا زخمی می‌شوند. سپس فیلم به شهر کوچکی در تگزاس می‌رود، جایی که براندون، بهترین دوست و هم‌رزمش استیو (با بازی چنینگ تیتوم) و دیگر سربازان بازگشته از جنگ، تاممی (با بازی جوزف گوردون-لویت) و ایزاک (با بازی راب براون) در حال سازگاری مجدد با زندگی غیرنظامی هستند. ناراحتی براندون زمانی شدت می‌یابد که متوجه می‌شود به‌طور اجباری مجدداً به خدمت فراخوانده شده است تا سطح نیروهای نظامی در عراق حفظ شود. براندون فرار می‌کند و به همراه میشل (با بازی ابی کورنیش)، نامزد ناراضی استیو، به سمت واشینگتن دی‌سی رانندگی می‌کند تا از خود دفاع کند. اما در طول مسیر متوجه می‌شود که هیچ گزینه مناسبی در پیش رو ندارد.

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد تاثیر تصاویر خشن و جنگی بحث کنند. از کودکان بپرسید که تصاویر آزاردهنده را بیشتر در کجا می‌بینند - در تلویزیون یا اینترنت - و از آنها بپرسید که چگونه با آن تصاویر برخورد می‌کنند. خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد پیام‌هایی که این فیلم در مورد جنگ و مسائل نظامی ارائه می‌دهد، گفتگو کنند. آیا وظیفه فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی بررسی مسائل اجتماعی مهم و رویدادهای جاری است؟ چه فیلم‌های دیگری را می‌شناسید که موضوعات بزرگ را به همین شیوه پرداخته‌اند؟ این فیلم چگونه مشکل "استاپ-لاس" را به نمایش می‌گذارد؟ آیا راه‌حل یا راه‌حلی ارائه می‌دهد؟»

والدین باید بدانند که این درام جنگی بالغ، حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز و گرافیکی است، از جمله تیراندازی، انفجار و درگیری‌های فیزیکی خشن، که منجر به جراحت‌های خونین، بدنی آسیب‌دیده و مرگ می‌شود. این تصاویر هم در زمان حال و هم در فلش‌بک‌های تروماتیک ظاهر می‌شوند. برخی اشاره‌های جنسی و کلمات عامیانه وجود دارد؛ همچنین کلمات ناسزا و فحش‌های دیگری مانند «لعنتی» به‌طور مکرر استفاده می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

فیلم کیمبرلی پیرس استدلالی پرشور علیه سیاست توقف ضرر و زیان ارائه می‌کند و هزینه‌های جنگ و احساس خیانت نیروهای آمریکایی را در نظر می‌گیرد. این فیلم به روش‌های مختلفی این کار را انجام می‌دهد که برخی از آنها موثرتر از بقیه هستند. در حالی که میشل یک همراه عالی است -- سخت، باهوش و عصبانی -- اما متاسفانه واکنش‌های آسیب‌دیده سربازان مرد اساساً مجموعه‌ای از کلیشه‌ها است؛ براندون مرکز اخلاقی رنجور، استیو قهرمان پرشور و غیره. به همین ترتیب، سفرهای براندون و میشل با برخوردهایی همراه است که درس‌های واضحی دارند: گروهی از خرابکاران، خانواده‌ای که با مرگ پسرشان دست و پنجه نرم می‌کند، کهنه‌سربازی در حال فرار که نمی‌تواند از فرزند بیمارش مراقبت کند.با وجود این مسائل ساختاری، فیلم «استاپ-لاس» موقعیت‌های فشرده و جالب توجهی را به تصویر می‌کشد، به‌ویژه در مورد تلاش سربازان جوان برای بازاندیشی مفهوم مردانگی. این فیلم با تمرکز بر آیین‌های ناسالم مردانگی و جامعه مردانه‌ای که توسط نظامیان ترویج می‌شود (به‌طور خاص، ترس از دیگران که به نژادپرستی و زن‌ستیزی منجر می‌شود)، یادآور فیلم «پسران گریه نمی‌کنند» ساخته پیرس است که نگاهی عمیق به نقش‌های جنسیتی و پیوندهای آن دارد. همانطور که استیو نمی‌تواند زندگی دور از همرزمانش (و میشل) را تحمل کند، براندون در مورد ترک دوستانش دچار عذاب وجدان می‌شود. بارها و بارها، فیلم نشان می‌دهد که تجربیات ویرانگر و انتظارات غیرممکن از مردان جوان در زمان جنگ، توجیه‌پذیر نیست. این مشکلات در پس زمینه جنگ عراق، که در صحنه‌های فلش‌بک نشان داده می‌شود، سربازان فاقد تجهیزات مناسب، آموزش و راهنمایی هستند، تشدید می‌شود. اگر رساندن این پیام نیاز به بازیگران جوان و جذاب دارد، پس باشد.