سلاح، طمع و انجمن ملی سلاح

در مستند «قتل‌عام: اسلحه، طمع و انجمن ملی سلاح»، فیلمساز رابرت گرین‌والد از تمام ابزارهای خود برای مقابله با انجمن ملی سلاح و حمله‌ی بی‌امان آن‌ها به قوانین کنترل اسلحه استفاده می‌کند. او در مصاحبه‌هایش با بازماندگان داغدار و بازسازی لحظاتی که منجر به مرگ‌های تراژیک افراد بی‌گناه، به‌ویژه کودکان، توسط افراد بی‌مسئولیت یا شرور مسلح شده‌اند، احساسات را برمی‌انگیزد. او با اتکا به آمار و ارقام تکان‌دهنده، اخبار، و حتی گفتگویی طولانی با یک قاتل، دیدگاه‌های خود را در مورد نگهداری ایمن اسلحه، قفل ماشه/فناوری اسلحه هوشمند، فراوانی اسلحه‌های فروخته‌شده بدون بررسی سوابق، خرید آنلاین سلاح‌ها، و همچنین مقادیر نامحدود مهمات و تجهیزات بیان می‌کند. در مقابل، او نگاهی به سبک زندگی پرزرق‌وبرق لابی‌گران و سازندگان اسلحه و تلاش‌های تمام‌عیار آن‌ها برای ایجاد جامعه‌ای ترس‌زده که سلاح‌های «دفاع شخصی» را ضروری می‌داند، می‌اندازد. گرین‌والد به داستان‌های شخصی غم‌انگیز، عظمت فرهنگ اسلحه و تأثیر آن بر شهر شیکاگو، و ذهنیت قاتل جمعی سینما در آرورا و پیامدهای مرگبار اعمالش می‌پردازد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد اهداف فیلم‌های مستند (سرگرمی، اطلاع‌رسانی، یا متقاعدسازی) صحبت کنند. مستند «ساختن یک قتل: اسلحه‌ها، طمع و انجمن ملی سلاح» در کدام دسته (یا دسته‌ها) قرار می‌گیرد؟ آیا فکر می‌کنید مناسب است که فیلم‌های مستند دیدگاه متمایزی داشته باشند؟ چرا یا چرا نه؟
• آیا فکر می‌کنید فیلم‌ها و رسانه‌های دیگر می‌توانند افکار و عقاید مردم را در مورد موضوعات جنجالی تغییر دهند؟ این استفاده از رسانه‌ها چگونه می‌تواند به تقویت یا تضعیف دموکراسی کمک کند، جایی که شهروندان نقش مهمی در نحوه عملکرد دولت دارند؟
• درباره تاریخچه قانون کنترل اسلحه در ایالات متحده آمریکا تحقیق کنید. به نظر شما چگونه و چرا این موضوع به یک مسئله حزبی تبدیل شده است؟
• چه منابعی در دسترس شما قرار دارد تا اطلاعات ارائه شده در انواع مختلف رسانه ها را بررسی کنید، به خصوص در فیلمی مثل این؟

والدین باید بدانند که مستند «قتل: اسلحه، طمع و انجمن ملی سلاح» به‌شدت از اجرای سختگیرانه‌تر قوانین کنترل اسلحه موجود حمایت می‌کند و استدلال‌های قانع‌کننده‌ای برای تنظیم بیشتر سلاح‌ها و مهمات ارائه می‌دهد. این فیلم با استفاده از داستان‌های شخصی، مصاحبه‌ها و داده‌های آماری برای پشتیبانی از استدلال‌ها، پیامی واضح و صریح در مورد کنترل اسلحه به مخاطبان خود می‌دهد. بسیاری از صحنه‌ها خانواده‌هایی را در سوگواری نشان می‌دهند و جزئیات صمیمی در مورد قربانیان تیراندازی را فاش می‌کنند. تصاویر خبری و برخی از وقایع بازسازی‌شده صحنه‌های جنایت خونی، لحظات پرتنش منتهی به مرگ‌های تراژیک و صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای از پیامدهای آن را به تصویر می‌کشند. انجمن ملی سلاح طرفدار اسلحه، لابی اسلحه و برخی از مقامات دولتی به‌عنوان افرادی که صرفاً از روی طمع و خودستایی انگیزه می‌گیرند، به تصویر کشیده شده‌اند. شاید این فیلم امیدوار است تا مخاطبانی را که در مورد این موضوع جنجالی هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌اند، تحت تأثیر قرار دهد. اما دیگران - کسانی که قبلاً موافق یا مخالف کنترل اسلحه بوده‌اند - یا کاملاً با محتوای این فیلم موافق خواهند بود یا آن را رد خواهند کرد. این فیلم فقط برای نوجوانان و بزرگسالان بالغ مناسب است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

بحث جانبدارانه و پرشور در مورد کنترل اسلحه، از فاجعه شخصی، آمار و نظارت سیاسی برای الهام بخشیدن به مخاطبان برای اقدام استفاده می‌کند؛ تلاشی صمیمانه اما فاقد بینش‌های جدید است. آنچه رابرت گرین والد در مستند «قتل: اسلحه، طمع و انجمن ملی سلاح» روشن می‌کند، نفوذ سازندگان اسلحه در مواضع انجمن ملی سلاح است. در حالی که اکثریت بزرگی از اعضای شهروندان این انجمن، قانون‌گذاری برای بررسی سوابق را تشویق می‌کنند، به عنوان مثال، این سازمان مخالف سرسخت چنین تدابیری است، به دلیل تاثیری که بر شرکت‌هایی دارد که تامین کنندگان اصلی انجمن ملی سلاح هستند. حتی کنترل‌های منطقی مانند الزام به ذخیره‌سازی ایمن سلاح‌ها و تشویق به تحقیق در مورد فناوری اسلحه هوشمند، به عنوان حملاتی بر حقوق متمم دوم دیده می‌شوند. گرین والد فیلمساز با تجربه‌ای است و گاهی «هنرمندی» او مانع پیامش می‌شود. تماشای آمار وحشتناک نوشته شده بر روی جعبه‌های چرخان پاپ‌کورن و سطل‌های مرغ سرخ شده، در حالی که داستان قربانیان و مجرم کشتار در سینما در آرورا، کلرادو را روایت می‌کرد، حواس‌پرت‌کننده بود. با این حال، تلاش‌های صمیمانه و آگاهانه او نمی‌تواند نادیده گرفته شود. آیا او می‌تواند مخالفت‌های عمیق مخالفان کنترل اسلحه را تغییر دهد؟ بعید است. همانند بسیاری از مستندهای با انگیزه سیاسی، این بیشتر تمرینی است در «وعظ به مومنان». آن‌ها کسانی هستند که می‌خواهند آن را ببینند. فقط برای کودکان بالغ.