به سوی آبی ۲: صخره

سباستین (کریس کارمک) و دانی (لورا وندروورت) یک کسب‌وکار غواصی با لوله تنفسی در هونولولو دارند. وقتی کار نمی‌کنند، همراه با دوستانشان میس و کیمی، زندگی آرام ساحلی را تجربه می‌کنند. اما سباستین تمایلی ندارد که برای همیشه این کسب‌وکار را اداره کند و رویای کشف گنجینه‌های مدفون را در سر دارد، به‌ویژه گنجینه‌ای که در یک کشتی غرق‌شده به نام سان کریستوبال وجود دارد. به نظر می‌رسد رویای او به حقیقت پیوسته است، زمانی که او و دانی توسط کارلتون و آزرا (مارشا توماسون) برای یافتن سان کریستوبال استخدام می‌شوند؛ کارلتون حتی نقشه‌ای دارد که محل دقیق کشتی را نشان می‌دهد. اما کارلتون و آزرا آن کسانی نیستند که خود را معرفی می‌کنند؛ آنها قاچاقچیانی با ارتباطاتی تروریستی هستند. وقتی به سباستین و دانی گفته می‌شود که تنها یک هفته برای یافتن کارتن‌هایی که همکاران تجاری کارلتون واقعا به دنبال آن هستند، وقت دارند، آنها تلاش می‌کنند تا در دل شب غواصی کنند تا ببینند چه چیزی دقیقا در صخره‌ها دفن شده است. اما به جای گنج، بمب پیدا می‌کنند. وقتی کارلتون و آزرا، سباستین و دانی را در این کار می‌بینند، آنها را به همراه میس و کیمی به گروگان می‌گیرند. حالا این چهار نفر باید راهی برای متوقف کردن کارلتون و آزرا قبل از اینکه خیلی دیر شود، پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره‌ی عبارت «رابطه‌ی جنسی بی‌دلیل» صحبت کنند. این عبارت چه معنایی دارد و چه ارتباطی با این فیلم دارد؟
• آیا صحنه‌های دیگر تاثیر کمی در پیشبرد داستان داشتند؟ اگر این‌طور است، فکر می‌کنید چرا در فیلم گنجانده شده‌اند؟
• این فیلم چه شباهت‌ها و چه تفاوت‌هایی با سایر فیلم‌هایی دارد که بر زندگی ساحلی متمرکز هستند؟

والدین باید بدانند که "به سوی آبی 2: صخره مرجانی" دنباله‌ای از فیلم "به سوی آبی" در سال 2009 است که درباره جستجویی برای یافتن گنجینه‌ای مدفون است که روندی بسیار تاریک به خود می‌گیرد. این فیلم دنباله‌ای مستقل است و به جز صحنه‌های ساحلی، هیچ وجه اشتراکی با نسخه اصلی ندارد. خشونت در این فیلم رایج است؛ در صحنه آغازین، شخصیتی در فاصله نزدیک با شلیک گلوله به سرش کشته می‌شود. شخصیت‌های دیگر نیز با مسلسل و نیزه کشته می‌شوند. صحنه‌هایی نیز در فیلم وجود دارند که مصداق بارز عبارت "سکس غیرضروری" هستند و بیشتر بهانه‌ای برای منحرف کردن ذهن بیننده از کندی روند داستان با نمایش سینه‌های زنانه هستند. همه این موارد، به همراه صحنه‌های نوشیدن الکل و استفاده مکرر از الفاظ رکیک مانند "فحش دادن"، باعث می‌شوند که این فیلم تنها برای نوجوانان بزرگ‌تر و افراد بالای 17 سال مناسب باشد.

به سوی آبی 2: صخره مرجانی" یک فیلم هیجان‌انگیز احمقانه درباره زندگی اقیانوس است که صحنه‌های بی‌دلیل و بی‌پرده‌ای از سکس، خشونت و والیبال ساحلی را به تصویر می‌کشد. از زمان پخش سریال بی‌واچ، این اولین باری است که صحنه‌هایی از زنان بی‌بندوبار و مردان موج‌سوار بدون لباس در فیلم گنجانده شده است. مشکل اینجاست که این صحنه‌ها خط داستانی اصلی را کند می‌کنند و در نیمه دوم فیلم که بسیار تاریک و سنگین می‌شود، تضاد عجیبی ایجاد می‌کنند. ترکیب صحنه‌هایی از مسابقات تی‌شرت خیس با صحنه‌هایی از کشته شدن شخصیت‌ها توسط نیزه در یک فیلم، آزاردهنده است.بازی بازیگران چندان بد نیست، اما از لحاظ فیلمنامه، بازیگران با چالش‌هایی مواجه هستند؛ تقریباً هر دیالوگی که مردان می‌گویند، نیاز به اضافه کردن واژه "برادر" در انتهای آن دارد و هر دیالوگی که زنان می‌گویند، نیاز به اضافه کردن واژه "مثل" چند بار در آن دارد. این نوع فیلم بیشتر برای کسانی لذت‌بخش است که می‌خواهند مغز خود را خاموش کنند و به تماشای صحنه‌های ساحلی با افراد جذاب کم‌پوش بپردازند. برای بقیه افراد، بی‌پرده‌گی بیش از حد فیلم توهین‌آمیز است و در نهایت با مضمون اصلی فیلم تداخل دارد.