تنها

در فیلم تنها، ایدن (تایلر پوزی) یک صبح در آپارتمانش بیدار می‌شود و صدای هرج و مرج در خیابان‌ها را می‌شنود. مردم در حال فرار برای نجات جان خود هستند در حالی که دیگران جیغ می‌کشند و غرغر می‌کنند. در اخبار، گزارش‌هایی از یک ویروس پخش می‌شود که باعث خونریزی از چشم‌ها و تبدیل شدن افراد به آدمخوار می‌شود. به زودی، یکی از همسایگان ایدن وارد آپارتمان او می‌شود و وقتی مشخص می‌شود که او آلوده شده است، ایدن باید راهی برای خلاص شدن از دست او پیدا کند قبل از اینکه به ایدن هم منتقل شود. بعد از بستن در آپارتمان، ایدن سعی می‌کند با نگه داشتن ویدیو بلاگ، در میان همه جیغ و فریادهای بیرون و نگرانی‌ها برای خانواده‌اش، عاقلانه رفتار کند، تا زمانی که برق برای همیشه قطع شود. با گذشت روزها و کم شدن غذا، ایدن در آستانه پایان دادن به زندگی خود است که متوجه حضور انسانی دیگر در ساختمان آپارتمان روبرویی می‌شود. ایدن و اوا (سامر اسپیرو) از طریق علائم و زبان اشاره با هم ارتباط برقرار می‌کنند. با کم شدن غذا و آب، آنها باید راهی برای فرار و رسیدن به امنیت پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های ترسناک زامبی صحبت کنند. چه چیزی در این ژانر خاص جذاب است؟
• چگونه آینه آلونه انزوا و تنهایی برخی افراد در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ را منعکس می‌کند؟
• در مقایسه با فیلم‌های زامبی دیگر، خشونت در این فیلم تا چه حد است؟ حد آن کجاست؟

تنها فیلمی ترسناک است که در آن جوانی در آپارتمانش برای بقا تلاش می‌کند، در حالی که بعد از تبدیل شدن میلیون‌ها نفر به زامبی‌های آدمخوار در اثر یک پاندمی جهانی، خود را در آپارتمانش محبوس کرده است. این فیلم توسط نویسنده‌ی فیلم کره‌ای #زنده نوشته شده است. خشونت‌های ترسناک زامبی‌ها در این فیلم زیاد است، اما برخلاف فیلم کره‌ای، بسیاری از نظرات آشکار در مورد رویدادهای واقعی سال ۲۰۲۰ به همان اندازه برجسته نیستند. شخصیت اصلی سعی در خودکشی با حلق‌آویز کردن دارد. صحبت از خودکشی (بریدن مچ دست). مبارزه با تفنگ، باتون بیس‌بال، و کلنگ. مقداری خون و خونریزی در طول فیلم وجود دارد. شخصیت اصلی در رختخواب در کنار زنی که لباس کمی به تن دارد بیدار می‌شود، که ظاهراً یک رابطه‌ی یک‌شبه است. برهنگی مختصر: باسن مرد. مقداری فحاشی، از جمله «فحش». مقداری سیگار ماری‌جوانا، نوشیدن آبجو و ویسکی. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم توسط همان نویسنده‌ای نوشته شده که فیلم ترسناک زامبی کره‌ای #Alive را خلق کرده است، و در حالی که هر دو فیلم قوس داستانی مشابهی دارند، این فیلم از آن یکی بهتر است. بزرگترین تفاوت، و تفاوتی که مانع از بهتر بودن Alone نسبت به #Alive می‌شود، این است که #Alive بسیار بیشتر مایل به کاوش ارتباطات بین دنیای داستانی و دنیای کووید-19 ما در سال 2020 بود، و این فیلم آن را با - حدس بزنید - بیشتر اکشن کشتن زامبی‌ها جایگزین می‌کند. همچنین جذابیت بیشتری در تشویق گیمر اجتماعی ناآرام #Alive برای زنده ماندن در یک دنیا پسارستاخیزی در مقابل پسر موج‌سوار خوش‌تیپ Alone وجود دارد، که زندگی "قبل از زمان" او به نظر می‌رسد از کشیدن علف و روابط یک‌شبه تشکیل شده است. به‌ویژه وقتی که آن‌ها بعد از هفته‌ها انزوا کامل، همتای زن خود را ملاقات می‌کنند.با این حال، می‌توان از تماشای فیلم لذت برد. تایلر پوزی در نقش اصلی، به‌وضوح در حال فرو رفتن در وضعیت رو به زوال ذهنی و عاطفی یک جوان آسیب‌دیده و دچار تروما است. در تعاملات بین شخصیت پوزی و اِوا (با بازی سامر اسپیرو)، حس ذاتی تمایل انسان به تعامل ساده آشکار می‌شود، حتی اگر گاهی اوقات گفتگوی خاموش و مخفیانه آن‌ها به‌عنوان برعکس‌های بعید یک کمدی رمانتیک آخرالزمانی به نظر برسد. و البته دونالد ساترلند فوق‌العاده است و بازی او داستان را به نزدیک‌ترین حالت به تم‌های عمیق‌تر که در فیلم اصلی به نمایش گذاشته شده، می‌رساند.