خانه مرگ

در خانه مرگ، ماموران توری بون (کورتنی پالم) و جائه نواک (کودی لانگو) از خانه مرگ، نوعی بیمارستان روانی/زندان که برای بازپروری خطرناک ترین و بدترین خلافکاران جامعه طراحی شده است، بازدید اختصاصی می کنند. متاسفانه، شخصی یک پالس الکترومغناطیسی (EMP) را به داخل تاسیسات قاچاق می کند که برای قطع برق استفاده می شود. ماموران، به همراه دکتر آیلین فلچر (دی والاس)، خود را در مبارزه ای برای زندگی شان می یابند، در حالی که زندانیان فرار کرده و به رهبری سیگ وحشی (کین هودر) به هرج و مرج می پردازند. تنها امید آنها این است که به سطح نهم تاسیسات بروند، به سمت قلمرو پنج شرارت، شرورترین همه زندانیان. آیا ماموران بون و نواک می توانند کمک مورد نیازشان را پیدا کنند؟ و دلیل مرموز انتخاب آنها در ابتدا چه بود؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده از خشونت در خانه مرگ صحبت کنند. آیا با نمایش خشونت‌های شدید، از حد مجاز فراتر رفته است؟ چه کسی تعیین می‌کند که «حد مجاز» کجاست؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• فیلم ترسناک است؟ چرا فیلم‌های ترسناک جذاب هستند؟ چرا گاهی اوقات ترساندن سرگرم‌کننده است؟
• جاذبه این نوع فیلم با حضور بازیگران مشهور و محبوب چیست؟ آیا از همه آنها شنیده‌اید؟ از هر کدامشان؟

والدین باید بدانند که خانه مرگ، «هزینه‌های ترسناک» است، با گروهی بزرگ از نمادهای فیلم‌های ترسناک افسانه‌ای. اما این فیلم بیشتر آزاردهنده است تا ترسناک، هرچند با مقادیر زیادی خشونت و خون‌ریزی، از جمله خشونت علیه زنان و یک کودک. در این فیلم مبارزه، تیراندازی، خنجرزدن (با چاقو، قلاب و اشیاء دیگر)، شکافتن شکم، سر بریدن، بریدن با اره برقی، پاره کردن صورت و موارد دیگر وجود دارد. هیولاهای خونین همدیگر را می‌خورند و اعمال جنسی فاسد انجام می‌دهند. زنان بدون پوشش سینه نشان داده می‌شوند و شخصیت اصلی در کنار همتای مردش دوش می‌گیرد (سینه‌هایش نشان داده می‌شود). در زبان فیلم از کلمات «لعنتی»، «کثافت»، «سگ» و موارد دیگر استفاده زیادی شده است. ال‌اس‌دی هم در فیلم ذکر شده است. طرفداران قدیمی فیلم‌های ترسناک که با ستارگان فرقه‌ای بازیگران آشنا هستند، ممکن است به تماشای این فیلم علاقه‌مند شوند، اما طرفداران معمولی باید مراقب باشند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم عجیب و جاه‌طلبانه از نظر سبک، به خاطر حضور تعداد زیادی از نمادهای ترسناک دهه‌های ۱۹۷۰، ۸۰ و ۹۰ قابل توجه است، اما بیشتر از اینکه ترسناک باشد، وحشتناک است و همیشه هم خوب نیست، هرچند قطعاً جالب است. خانه مرگ در ابتدا توسط گانار هانسن نوشته شد -- که در فیلم اصلی کشتار با اره برقی در تگزاس نقش لترفیس را بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ درگذشت -- و سپس توسط فیلمساز کمتر شناخته شده بی. هریسون اسمیت ساخته شد. اسمیت به فیلم ظاهری کدر و خاکستری می‌دهد، شاید به عنوان ادای احترامی به تجربه تماشای کلاسیک‌های ترسناک در نوارهای VHS، و شاید هم به عنوان راهی برای ایجاد بی‌قراری.روایت داستان به قدری عجیب است که تقریباً شبیه کابوس می‌شود، که به نظر عمدی است، زیرا اسمیت توالی‌هایی از واقعیت مجازی را در داستان قرار می‌دهد که حس «همه‌چیز ممکن است» را به وجود می‌آورد. با این حال اسمیت بیشتر از شوک و خشونت استفاده می‌کند تا از ترس یا تعلیق، که همیشه لذت‌بخش نیست. دو بازیگر جوان نقش اصلی جذاب هستند و از میان اسطوره‌های ژانر وحشت، والاس (در فیلم‌های ای.تی.، کوجو، خانه شیطان) و هادر (در نقش جیسون وورهیس در چهار فیلم از مجموعه جمعه سیزدهم) بیشترین زمان حضور در فیلم را دارند. تونی تاد (در فیلم مرد نباتی)، مایکل بریمن (تپه‌ها چشم دارند)، باربارا کرامپتون (در فیلم احیاکننده) و بسیاری دیگر نیز در فیلم حضور دارند. طرفداران این ژانر که قبلاً این نام‌ها را می‌شناختند احتمالاً از دیدن خانه مرگ لذت خواهند برد، اما طرفداران معمولی ژانر وحشت باید مراقب باشند.