« پرنده‌پسری: کودکان فراموش‌شده »

«در انیمیشن "بردبوی: کودکان فراموش‌شده"، دِینکی (با صدای آندرا آلزوری)، یک موش، می‌خواهد جزیره‌ی بدبخت و ویران خود را ترک کند، جایی که تنها راه گذران زندگی جستجو در میان زباله‌ها است. او با دوستانش، ساندرا (یک خرگوش) و لیتل فاکس، نقشه‌ای برای جمع‌آوری پول و فرار کشیده است. او می‌خواهد دوست مرموز خود، بردبوی (پدرو ریورو) را نیز با خود ببرد، اما اخیراً او ناپدید شده است. مشخص می‌شود که بردبوی به دلایلی مرتبط با پدرش مورد تعقیب است و همچنین به قرص‌ها معتاد است. دینکی، لیتل فاکس و ساندرا متوجه می‌شوند که سکه‌های کافی برای خرید آزادی خود ندارند، بنابراین توقف می‌کنند و پول را از یک خوک ماهیگیر و مادر عجیب و معتادش می‌دزدند. اما در حالی که شانس دینکی برای ترک جزیره کمرنگ‌تر می‌شود، بردبوی کشف شگفت‌انگیزی می‌کند. اگر فقط زمان کافی برای به اشتراک گذاشتن آن با دینکی داشته باشد.»

• «خانواده‌ها می‌توانند در مورد نمایش مصرف و اعتیاد به مواد مخدر در فیلم "پرنده‌پسری: فرزندان فراموش‌شده" صحبت کنند. این فیلم چه پیامی در مورد مصرف مواد مخدر می‌خواهد منتقل کند؟ آیا مصرف مواد در فیلم ستایش می‌شود؟ آیا این اعمال پیامدهایی به دنبال دارند؟»
• آیا تصاویر این فیلم در مقایسه با شخصیت‌های حیوانات بامزه، تکان‌دهنده به نظر می‌رسید؟ اگر این‌طور است، چرا؟
• «خشونت این فیلم را چگونه توصیف می‌کنید؟ آیا در فیلم‌های انیمیشنی به‌طور معمول خشونت خونی می‌بینید؟ آیا این خشونت در مقایسه با فیلم‌های سینمایی واقعی تکان‌دهنده‌تر است؟»
• آیا در فیلم، مواردی از قضاوت نادرست در مورد شخصیت‌ها مشاهده کردید؟ آیا تا به حال در مورد کسی قضاوت اشتباه داشته‌اید یا خودتان مورد قضاوت نادرست دیگران قرار گرفته‌اید؟

« والدین باید بدانند که فیلم پویانمایی «پرنده‌پسری: کودکان فراموش‌شده» یک پویانمایی بسیار تند اسپانیایی است که بر اساس رمان گرافیکی ساخته شده است. اگرچه شخصیت‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که جذاب به نظر برسند، اما این فیلم بسیار بالغانه است. شخصیت‌ها به‌طور مکرر از مواد مخدر (تخیلی) استفاده می‌کنند - از جمله قرص‌ها، پودرها و تزریقات - و نشانه‌هایی از اعتیاد و اشاره‌هایی به قاچاق مواد مخدر وجود دارد. خشونت زیادی نیز در فیلم وجود دارد، از جمله استفاده از اسلحه و تیراندازی، حملات وحشیانه، درگیری‌ها، زخم‌های خونین و خونریزی. در یکی از صحنه‌ها انفجاری هسته‌ای نشان داده می‌شود که هم شخصیت‌ها و هم گیاهان را از بین می‌برد، و بسیاری از صحنه‌های دیگر نیز آزاردهنده و کابوس‌وار هستند. شخصیت‌ها یکدیگر را می‌بوسند، و صحنه‌ای از دوش گرفتن موش دختر و پوشیدن سوتین و شورت او نمایش داده می‌شود. در فیلم از کلمات "لعنتی" و "جهنم" با زیرنویس استفاده شده است. این فیلم برای همه مناسب نیست، اما لحظات بسیار زیبایی دارد و برای بینندگان بزرگسال می‌تواند تجربه‌ای ارزشمند باشد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.»

«شخصیت‌های دوست‌داشتنی این انیمیشن اسپانیایی، هرچند ممکن است آن را مناسب کودکان جلوه دهد، اما چنین نیست. این فیلم هرچند کابوس‌آور است، اما از جهات بسیاری چشمگیر است. برنده جایزه گویا و بر اساس یک رمان گرافیکی، "پرنده‌پسری: کودکان فراموش‌شده" بلافاصله مخاطب را پس می‌زند، چرا که بیشتر تماشاگران به دیدن شخصیت‌های بامزه در فیلم‌های بامزه عادت دارند، نه چیزی مثل این رؤیای تاریک. اما وقتی به آن عادت کردید، این تلاش شگفت‌انگیز پاداش‌های بزرگی به همراه دارد.»فیلم‌سازان پدرو ریورو و آلبرتو واسکز تصاویری ساده اما تاثیرگذار خلق می‌کنند و لحظاتی آزاردهنده و خشن را با لحظاتی شگفت‌انگیز و خلاقانه در هم می‌آمیزند. صحنه‌های ناخوشایند و زباله‌گردهای در حال مبارزه با تصاویری عجیب و مهربان از یک ربات ساعت زنگ‌دار کوچک در حال راه رفتن، در کنار هم قرار می‌گیرند. تصاویری از بردبوی در حال مبارزه با اعتیادش، با لحظاتی نفس‌گیر از یادگیری پرواز او جابجا می‌شوند. حتی تاریک‌ترین لحظات، مانند هیولاهای شبیه پرنده یا شیاطین درونی که سعی در ایجاد آشوب دارند، با لحظاتی از زیبایی، نور و امید شگفت‌انگیز همراه می‌شوند. با این حال، این فیلم فقط برای نوجوانان بزرگ‌تر و افراد بالغ مناسب است.