گرگ‌نما

در سال ۱۸۹۱، بازیگر لارنس تالبوت (با بازی بنیسیو دل تورو) از آمریکا به خانه‌اش در انگلستان بازمی‌گردد، با پدرش (با بازی آنتونی هاپکینز) دیدار می‌کند و متوجه می‌شود که برادرش به تازگی پس از مورد حمله قرار گرفتن توسط یک موجود وحشتناک، جان باخته است. او به نامزد برادرش، گوئن (با بازی امیلی بلانت) قول می‌دهد که هر کاری از دستش برمی‌آید برای فهمیدن اتفاق رخ داده انجام دهد، اما در حین جستجو، خودش نیز مورد حمله قرار می‌گیرد. او از این حمله جان سالم به در می‌برد، اما در شب بعد در زیر نور ماه کامل به یک گرگ‌نمای وحشی تبدیل می‌شود. ماموری از اسکاتلندیارد (با بازی هوگو ویوینگ) او را دستگیر کرده و به تیمارستان می‌فرستد... اما در شب بعد در زیر نور ماه کامل، تالبوت متوجه می‌شود که برای توقف این کشتار چه کاری باید انجام دهد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد احساسی که از خشونت و صحنه‌های دلخراش فیلم داشتند صحبت کنند. آیا این صحنه‌ها ناراحت‌کننده بود یا واکنش دیگری داشتید؟ در مورد سکانس‌های کابوس‌وار فیلم چه فکر می‌کنید؟
• درباره جنبه‌های «حیوانی» و «فکری» یک فرد صحبت کنیم. این جنبه‌ها در چه مواقعی در زندگی واقعی بروز می‌کنند؟ آیا در هنگام خشم یا شادی است؟ کنترل این جنبه‌ها تا چه حد آسان یا دشوار است؟
• فیلم گرگ‌نمای دوم سال‌ها در شب‌های ماه کامل خودش را حبس می‌کرد، اما در نهایت متوجه شد که از دویدن آزادانه لذت می‌برد. آیا بهتر است خودِ حیوانی‌تان را حبس کنید یا اجازه دهید آزادانه بدود؟

والدین باید بدانند که گرگ‌نما (با بازی بنیسیو دل تورو و آنتونی هاپکینز) بازسازی خشن و خونین فیلمی به همین نام در سال ۱۹۴۱ (با بازی لون چنی جونیور) است. این فیلم جدید پر است از صحنه‌های خونین و دلخراش با خون و اجزای بدن فراوان، اسلحه و شلیک، سکانس‌های کابوس‌وار ترسناک و صداهای بلند. شخصیت اصلی زن (با بازی امیلی بلانت) هیچ‌گاه شخصیت خاصی پیدا نمی‌کند و بسیار منفعل به نظر می‌رسد (فرصتی از دست رفته برای بهبود فیلم اصلی). به عبارت دیگر، این فیلم فقط برای نوجوانان بزرگتر مناسب است، حتی اگر به نظر برسد که می‌تواند با فیلم‌های ژانر «ابرقهرمان» دیگر همراه شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

WOLFMAN جدید تلاش صادقانه ای دارد تا برخی از فضای وهم آور و عمق شخصیت تراژیک نسخه قبلی را حفظ کند، به همراه سطوح جدید و بالایی از خشونت که انتظار می رود. اما به نوعی شخصیت ها هرگز به زندگی نمی رسند، فضا نامطمئن به نظر می رسد و صحنه های خونین در نهایت به نقطه اوج فیلم تبدیل می شوند.به نظر می‌رسد که فیلم‌سازان، در وسواس خود برای هم به‌روزرسانی و هم وفاداری به منبع اصلی، موضوع مرکزی را فراموش کرده‌اند: نبرد بین جنبه‌های فکری و غریزی انسان. فیلم هرگز به اندازه کافی گرم نمی‌شود تا احساسات انسانی را برانگیزد، و همچنین هرگز به اندازه کافی رها نمی‌شود تا کاملاً دیوانه‌وار به نظر برسد. دل تورو، با چشمان غمگین و پراحساسش، به نظر می‌رسد که انتخاب مناسبی برای ایفای نقش لون چنی جونیور است، اما او آسیب‌پذیری کافی را نشان نمی‌دهد؛ شخصیت او بیش از حد مصمم است. به همین ترتیب، شخصیت بلانت در فیلم ضعیف نوشته شده و به نظر می‌رسد که استعداد او هدر رفته است. نسخه اصلی هنوز بهتر است.