راه رفتن در خواب

جیمز (نیک استال) وقتی دوست‌پسر خواهرش جولین (شارلیز ترون) به زندان می‌افتد و او و دخترش تارا (آنا سوفیا راب) بی‌خانمان می‌شوند، چاره‌ای جز پذیرفتن آن‌ها ندارد. اما بعد جولین ناپدید می‌شود و جیمز باید از تارا مراقبت کند، هرچند خودش هم به‌سختی می‌تواند از پس زندگی‌اش بربیاید. او تلاش می‌کند، یاد می‌گیرد رانندگی کند تا بتواند تارا را به مدرسه ببرد (هرچند باعث می‌شود دیر به سر کارش برسد) و وقتی تارا می‌خواهد مادرش را پیدا کند، کار ساخت‌وسازش را هم رها می‌کند. اما خیلی زود به خاطر غیبت‌هایش اخراج می‌شود، از آپارتمانش بیرونش می‌کنند و تارا را هم از دست می‌دهد و به خدمات اجتماعی سپرده می‌شود. جیمز امیدوار است همه‌چیز را درست کند، تارا را از سرپرستی خارج می‌کند و به مزرعه‌ای که خودش و جولین در آن بزرگ شده‌اند، می‌برد. اما به‌جای فرار، بازگشتش به خانه یادآور خاطرات دردناکی است که چرا او و جولین این‌قدر گم‌شده‌اند. با مواجهه با این احتمال که پدرش (دنیز هوپر) تارا را هم خراب کند، جیمز مجبور می‌شود تصمیمی انفجاری و درعین‌حال آزادکننده بگیرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نحوه نمایش والدین «بد» در فیلم‌ها صحبت کنند. چرا فیلم‌های زیادی در مورد مادران و پدرانی وجود دارد که به نظر مناسب شغل خود نیستند؟ آیا نحوه شخصیت‌پردازی آنها واقع‌گرایانه است؟ چه چیزی باعث می‌شود کسی والد «خوب» یا «بد» باشد؟ جولن چگونه با مادری خود برخورد می‌کند؟ آیا از ابتدا مشخص است که فرزندش برای او مهم‌ترین است؟ آیا در پایان تغییر می‌کند، یا جیمز والد مناسب‌تری است، علی‌رغم اتفاقاتی که می‌افتد؟

والدین باید بدانند که علی‌رغم اینکه یکی از شخصیت‌های اصلی این فیلم دختری ۱۱ ساله است (با بازی آناسوفیا راب، ستاره محبوب نوجوانان)، دارای مضامین کاملا بالغانه است. مادر دختر به وضوح او را دوست دارد اما بسیار آشفته است: به دخترش فحش می‌دهد، او را از اتاقش بیرون می‌کند تا با دوست‌پسرش قرار بگذارد، و حتی او را رها می‌کند. (در پایان تا حدودی خودش را جبران می‌کند.) دختر، به طور قابل پیش‌بینی، از همه این اتفاقات بسیار متأثر می‌شود -- فحش می‌دهد و سیگار می‌کشد، از ناامنی رنج می‌برد، و به‌طور مجازی به هیچ‌کسی اعتماد ندارد. بعدا، شاهد خشونت شدید است و خودش هم در معرض آن قرار می‌گیرد. همچنین اشاره‌ای گذرا به مصرف مواد مخدر (دوست‌پسر جولین به خاطر پرورش ماری‌جوانا به زندان می‌رود)، نوشیدن الکل، و زبان تند و تیز در سراسر فیلم وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

هر از گاهی فیلمی را می‌بینید که آنقدر خوب است که آرزوی موفقیت برایش می‌کنید. SLEEPWALKING از آن دست فیلم‌هاست. داستان و بازیگران اصلی آن بسیار صادقانه و جدی هستند. استال به‌خصوص در صحنه‌ای که روی کف زمین زیرزمین دراز کشیده و گریه می‌کند، بسیار تاثیرگذار است و راب نیز فراتر از سنش بالغ است، همانطور که شایسته نقشش است.متاسفانه فیلم شکست می‌خورد و نمی‌تواند از اجراهای قوی خود بهره ببرد. (شارون، که تهیه‌کننده فیلم هم هست، استثنا است—اما حتی او هم خیلی بد نیست، فقط اغراق‌شده است.) صحنه‌ها بدون انرژی واقعی از یکی به دیگری می‌گذرند. خلاصه؟ عنوان فیلم همه‌چیز را لو می‌دهد.