کاپیتان اسکای و فردای جهان

در فیلم "اسکای کپتین اند د ورلد آف تاماروو"، خلبان دلیر جو سولیوان ملقب به "اسکای کپتین" (جود لا) و خبرنگار بی‌باک پلی پرکینز (گوئینت پالترو) به بررسی ناپدید شدن گروهی از دانشمندان برتر و حمله ربات‌های غول‌پیکر می‌پردازند. این فیلم ادای احترامی است به فیلم‌های ماجراجویی دهه 1930 که با تخیل شگفت‌انگیزی ساخته شده است. حل معما و نجات دنیا، آنها را از منهتن به تبت، از نواری که هواپیما بر روی آن فرود می‌آید و بالاتر از ابرها شناور است، به معدن متروکه‌ای پر از دینامیت و اعماق اقیانوس می‌برد. و هر بخشی از فیلم، به جز بازیگران، لباس‌ها و چند وسیله صحنه، تنها از تخیل و پیکسل‌ها ساخته شده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که اگر فقط دو شانس عکس گرفتن برای آنها باقی مانده بود، چه چیزی را ثبت می‌کردند. چرا؟ چرا کونران فیلم جادوگر شهر اُز را در حالی که پالی در تئاتر بود، پخش می‌کرد؟ چرا آن صحنه‌ی خاص؟ اگر می‌توانستید یک فیلم کامل را طراحی کنید، در چه زمانی و کجا اتفاق می‌افتاد و چه شکلی داشت؟ گفته می‌شود که فیلم بعدی کونران در مریخ اتفاق خواهد افتاد!

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی صحنه‌های زیادی از خطر و خشونت شدید، از جمله تیراندازی و انفجار است. همچنین برخی تصاویر دلخراش (اسکلت، جسد) و ربات‌های ترسناک وجود دارد. در این فیلم همچنین شوخی‌های زشت مختصری وجود دارد که شامل برهنگی غیرجنسی (بدون نمایش صحنه‌ای) می‌شود. برای دریافت آخرین اخبار فیلم‌هایی با این مضمون، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این داستان، ادای احترامی صریح و بدون کنایه به روزهای سریال‌های پرتعلیق قدیمی است. گفتگوی عاشقانه‌ی متناقضِ داستان، از ریتم تند و بامزه‌ای بهره می‌برد، اما به پای بهترین دیالوگ‌های دهه‌ی ۳۰ نمی‌رسد. همیشه آسان نیست که از شگفتی و تحسین نسبت به فناوری فیلم فاصله بگیریم و صرفاً از داستان لذت ببریم. صحنه‌ها به‌طور فوق‌العاده‌ای خلاقانه طراحی شده‌اند و کانران فراتر از خلق تصاویر چشم‌نواز، جهانی با منابع نوری یکدست (و بسیار دراماتیک) و حس باورپذیری سه‌بعدی خلق کرده است.پالتроу و لاو خوب هستند، جیونی ریبیسی به عنوان دوست نابغه مکانیکی لاو که توسط ربات‌ها ربوده می‌شود و آنجلینا جولی با چشم‌بند به عنوان فرمانده فرانکی که همیشه ورزشی است، نیز خوب هستند، به ویژه با توجه به اینکه آنها هفته‌ها را در یک اتاق خالی گذراندند و به آنها گفته می‌شد که دقیقا دو قدم به راست بروند و سپس شگفت‌زده یا مصمم به نظر برسند.