دست از تلاش برندار

در فیلم «دست از تلاش برندار» که در لس‌آنجلس اتفاق می‌افتد، اشلی نوجوان (با بازی استورم رید) به کمک عمو جک (با بازی دیوید اویلوو) افسر پلیس باتجربه‌اش، تکیه می‌کند تا در مواقعی که خانواده آشفته‌اش او را ناامید می‌کنند، به او کمک کند. اما بعد جک تماس تلفنی وحشت‌زده‌ای از اشلی دریافت می‌کند و کل خانواده را در خانه‌شان به قتل رسیده می‌یابد. جک در تلاش برای کشف اتفاق افتاده و دلیل آن، خود را در تحقیقی می‌یابد که به سرعت بسیار پیچیده می‌شود، وقتی که تماس فراطبیعی دیگری دریافت می‌کند: اشلی است که از گذشته، قبل از قتلش، تماس می‌گیرد. حالا به جک و اشلی بستگی دارد تا خط زمانی او را تغییر دهند و سرنوشتش را به تعویق بیندازند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد این صحبت کنند که اگر می‌توانستند با گذشته ارتباط برقرار کنند یا به عقب برگردند و آن را تغییر دهند، مثل فیلم «دست از سر من بردار»، چه اتفاقی می‌افتاد. چه چیزی را تغییر می‌دادید؟ چرا؟ آیا فکر می‌کنید این کار شخصیتی که امروز هستید را تغییر می‌داد؟
• علم‌تخیلی دقیقا چیست؟ کدام جنبه‌های فیلم اجازه نده برو با عناصر سنتی علم‌تخیلی مطابقت دارند؟ تفاوت بین فانتزی، علم‌تخیلی و داستان‌های ماوراءالطبیعه در چیست؟ کدام ژانر با فیلم اجازه نده برو همخوانی ندارد؟ آیا بخش‌های فرازمینی فیلم واقعی به نظر می‌رسند؟ آیا قرار است این‌گونه باشند؟
• جک و اشلی چگونه شجاعت و کار تیمی را نشان می‌دهند؟ چرا این نقاط قوت مهم هستند؟

والدین باید بدانند که "دست از من نکش" یک فیلم مهیج با عناصر علمی-تخیلی است در مورد دختری نوجوان به نام اشلی (با بازی استورم رید) و عمویش جک (با بازی دیوید اویلوو) که به نحوی توانایی صحبت با یکدیگر در لحظات مختلف زمانی را به دست می‌آورند، پس از اینکه اشلی و والدینش به طرز مرموزی به قتل می‌رسند. انتظار خشونت و مرگ وجود دارد، با نمایش‌های متعدد از یک حادثه وحشتناک در زمان واقعی، به همراه صحنه جرم خونین و عکس‌های گرافیکی. خون پاشیده و جمع می‌شود و خون و لخته روی پشت سر یکی از شخصیت‌ها پس از شلیک به او دیده می‌شود. شخصیت‌ها همچنین در صفحه نمایش شلیک می‌شوند (دوربین معمولاً اما همیشه در لحظه برخورد قطع نمی‌شود)، از جمله دختری نوجوان که در اتاق خواب خود می‌لرزید و وحشت‌زده است قبل از اینکه کشته شود. بینندگان جسد او را می‌بینند، اما صورتش معمولاً پوشانده شده است و خون و لخته وجود ندارد. مواد مخدر عنصری از داستان است، اگرچه کسی از آن استفاده نمی‌کند. شخصیت‌ها در زمان استرس الکل می‌نوشند و گفته می‌شود یکی از آنها مشکل مصرف الکل/مواد مخدر دارد. الفاظ زشت به طور مکرر استفاده نمی‌شود اما شامل "لعنتی"، "خر" و "احمق" و موارد مشابه است. یک خانواده سیاه‌پوست محور این درام هستند و دختری سیاه‌پوست نوجوان قهرمان داستان است، که در فیلم‌های مهیج نسبتاً نادر است. اشلی شخصیتی قوی و شجاع است، همانند جک، و آنها همکاری فوق‌العاده‌ای را به نمایش می‌گذارند، اما ما در مورد زندگی آنها قبل یا بعد از اتفاقات فیلم اطلاعات زیادی به دست نمی‌آوریم و شخصیت‌های دیگر نیز به طور کامل معرفی نمی‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

رید و اویلوو اجراهای فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهند، اما ایده علمی-تخیلی جذاب فیلم عمدتاً با جلوه‌های بصری ضعیف و زیر داستانی ناقص در مورد فساد پلیس هدر می‌رود. بهترین قسمت فیلم «دست از من نکش» ارتباط بین جک و اشلی و ترس فزاینده‌ی جک است، زمانی که تماس تلفنی عجیبی از آن سوی دریافت می‌کند و تلاش می‌کند تا قطعات پازل را کنار هم قرار دهد. متاسفانه، نحوه‌ی کنار هم قرار گرفتن این پازل بسیار کمتر از حد انتظار رضایت‌بخش است. فیلم تقریباً هیچ زمانی را صرف به تصویر کشیدن رابطه‌ی بین جک و پدر اشلی/برادر درگیر جک (برایان تری هنری) یا بین اشلی و والدینش نمی‌کند، بنابراین قتل‌ها -- که باید ترسناک‌ترین اتفاق فیلم باشند -- از وزن دراماتیک خاصی برخوردار نیستند. و قطعاً دشوار است که بفهمید (و حتی دشوارتر است که اهمیت دهید) فقط به این دلیل که چرا کشته شدند، اگرچه بینندگان به صورت مبهم درک می‌کنند که این موضوع به خیانت و داروی پودر سفید مربوط است.در همین حال، فیلم ظاهراً وقت زیادی را صرف تماشای اشلی در حال دوچرخه سواری می‌کند (مناظر ال.ای. زیبا و گاهی جوی هستند، اما وقتی داستان را تحت الشعاع قرار می‌دهند، بینندگان ممکن است از خود بپرسند چرا) و برای تماس‌های تلفنی بین او و جک. اویلوو و رید در این صحنه‌ها طوفان به پا می‌کنند، و دیدن یک فیلم مهیج که به این موضوع اذعان دارد که تلفن‌های هوشمند تا چه حد بر دغدغه‌های سینمایی تأثیر گذاشته‌اند، جالب است -- واقعاً سخت است که به طور باورپذیری یک شخصیت فیلم را در روزهای اخیر در جزیره‌ای دور افتاده رها کنیم -- و از آنها به عنوان عنصری جدایی ناپذیر در داستان استفاده می‌کند. اما این موضوع نیز آزاردهنده است که برای شخصیت‌هایی که تا این حد به تلفن‌های خود برای ارتباط متکی هستند، جک و اشلی به نظر نمی‌رسد که بدانند چگونه از آنها استفاده کنند. واقعاً، آنها به جای گرفتن عکس از سرنخ‌ها و مدارک برای یکدیگر، به ارتباط برقرار کردن با دستمال کاغذی و آدامس متوسل می‌شوند؟ به نظر می‌رسد که این موضوع به خوبی فکر نشده است، همانطور که بخش زیادی از این فیلم مهیج سبک وزن.