الیور توییست

الیور (با بازی بارنی کلارک) به دلیل درخواست برای غذای بهتر از یتیم‌خانه اخراج می‌شود و به خانه‌ای فرستاده می‌شود که در آن مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. سپس او به لندن فرار می‌کند (حدود ۱۱۰ کیلومتر پیاده‌روی می‌کند) و در آنجا اول توسط فاگین (با بازی بن کینگزلی) و آرتفول داجر (با بازی هری ادن) به عنوان جیب‌بر استخدام می‌شود و بعد توسط آقای براونلو (با بازی ادوارد هاردویک)، کتاب‌فروش مهربان، به فرزندی پذیرفته می‌شود. وقتی بیل سایکس (با بازی جیمی فورمن)، شریک جرم فاگین، از ناپدید شدن پسر بچه و رفتن او به سمت زندگی درست و اخلاقی باخبر می‌شود، به دنبال او می‌گردد. الیور در این میان فقط می‌تواند تحت تأثیر نیروهایی قرار بگیرد که مصمم هستند از او برای اهداف خود، چه شرورانه و چه خیرخواهانه، استفاده کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نمایش خانواده‌های جایگزین در فیلم صحبت کنند. وقتی الیور یتیم از پرورشگاه فرار می‌کند، دو واحد جایگزین، در تضاد با یکدیگر را پیدا می‌کند: کتابفروش ثروتمند و مهربان، و گروه ظاهراً رمانتیک جوان خلافکار (از جمله آرتفول داجر). الیور چگونه تصمیمش را می‌گیرد (یا چگونه برای او تصمیم گرفته می‌شود)؟ رنج کشیدن الیور چگونه او را مورد همدردی قرار می‌دهد؟ مجرمان چگونه در چشم او از دوستان به تهدید تبدیل می‌شوند؟

والدین باید بدانند که فیلم شامل تصاویری گاه به گاه از رنج و عذاب الیور است. او کتک می‌خورد، گرسنه می‌ماند، مورد تمسخر قرار می‌گیرد، شکنجه می‌شود و دوباره کتک می‌خورد. صحنه‌هایی از الیور در حال خواب در یک جعبه و در خیابان، با لباس‌های پاره و پاهای خونین و صورت کثیف نشان داده می‌شود، و توسط پسران بزرگتر مورد آزار قرار می‌گیرد، توسط پلیس تعقیب و دستگیر می‌شود و توسط دزدان ربوده می‌شود. شخصیت‌ها با هم می‌جنگند، سیگار می‌کشند و تا حد بیهوشی الکل می‌نوشند. برخی از تصاویر تاریک و سایه‌دار هستند و ممکن است برای بینندگان جوان ترسناک باشند. فیلم به وضوح نشان می‌دهد که دختران به عنوان روسپی کار می‌کنند. و یک زن جوان به قتل می‌رسد، با کمی تقلا، جیغ و خون پاشیده شده. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این الیور توییست اصلا شبیه موزیکال ۱۹۶۸ نیست؛ کسی خوشحال نیست که فقیر و کثیف باشد، و فقدان مداوم امید بچه‌های خیابان را بیشتر از اینکه بامزه کند، ناامید و خشن می‌کند. با این حال، در فیلم رومن پولانسکی از حماسه دیکنز، الیور عمدتا دوست‌داشتنی است. تا حدی به این دلیل است که او بسیار ضعیف و رنگ‌پریده و شکسته است -- آسیب‌پذیری و قربانی شدن او، او را قابل‌ترحم می‌کند، البته ایمان سرسخت او به خوبی انسان هم همین کار را می‌کند. پیچش، ار، اینجا به مربی جیب‌بر بیرحم و در نهایت دیوانه الیور، فاگین، شخصیتی به‌شدت ضدیهودی، مربوط است، که بیش از یک بار از طریق فیلترهای آشکارا ضدیهودی تصور شده است، با بینی قلاب‌دار و بدن خمیده تا روح فاسد و زشت او را منعکس کند. اینجا او شروری است که کار درست را انجام می‌دهد، که افسر نازی محترم را به یاد می‌آورد که به اسپیلمن کاملا از دست رفته کمک کرد تا زنده بماند، چون از نوازندگی او قدردانی می‌کرد.الیور تویست به مشکلات معمول فیلم‌هایی که بر اساس آثار دیکنز ساخته شده‌اند دچار می‌شود - این فیلم اپیزودیک و طولانی است (۱۳۰ دقیقه). همچنین تاریک و جذاب است، با فیلمبرداری زیبای پاول ادلمن، و گاهی خشونت‌آمیز، وقتی الیور کتک می‌خورد، ربوده می‌شود، مجروح می‌شود و دوباره ربوده می‌شود. اینکه الیور به طور مداوم درگیر، حمل، زندانی و سرکوب می‌شود، او را به نشانه‌ای موثر، هرچند متعارف، از طبقه‌بندی مداوم و وحشتناک تبدیل می‌کند. همچنین او را به یک شخصیت اصلی کنجکاو تبدیل می‌کند، نه کاملا شبیه مار، زیرا او در تمام طول فیلم، شیرینی ساده‌لوحانه خود را حفظ می‌کند، اما قطعا انعطاف‌پذیر و فروتن است. والدین ممکن است قبل از اجازه دادن به فرزندانشان برای تماشای فیلم، حساسیت‌های آنها را در نظر بگیرند.