هنوز اینجا هستم

در فیلم هنوز اینجایی، مونیک واتسون جوان در نیویورک ناپدید شده است. پدرش مایکل (موریس مک‌رِی) که بسیار آشفته است، هر کاری از دستش برمی‌آید انجام می‌دهد، از پوستر پخش کردن تا امیدوار ماندن، اما می‌داند که پلیس به این پرونده اولویت نخواهد داد، چون خانواده‌ای سیاه‌پوست درگیر ماجرا هستند. به کریستین بیکر (جانی ویت‌وُرث)، خبرنگار ستاره، دستور داده می‌شود تا پرونده را پوشش دهد. او متوجه می‌شود که یک راننده تاکسی در همان روزی که مونیک ناپدید شد، ناگهان ناپدید شده است. حدس اولیه کریستین اشتباه از آب درمی‌آید، اما باعث می‌شود که کارآگاهان پلیس اسپالدینگ (جِرمی هُلم) و اِوانز (دِنی جانسون) دوباره به کار بازگردند. کریستین که امیدوار است همه چیز را درست کند، به تحقیق ادامه می‌دهد و در نهایت بعد از صحبت با کیشا (زازی بیتز) اولین سرنخ مفیدش را پیدا می‌کند. اما آیا برای نجات مونیک خیلی دیر نشده است؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم Still Here صحبت کنند. چه میزان از آن خارج از صحنه رخ می‌دهد؟ آیا دیدن آن موثرتر بود؟ یا شنیدن توصیف آن قدرتمند است؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• فیلم چگونه به نژادپرستی می‌پردازد؟ کدام شخصیت‌های سفیدپوست نفرت‌انگیز هستند و کدام نادان؟ تفاوت آنها در چیست؟ هر دو نوع این شخصیت‌ها چگونه بر افرادی که با آنها تعامل دارند، تأثیر می‌گذارند؟
• فیلم رابطه بین سیاه پوستان و پلیس را چگونه به تصویر می‌کشد؟ آیا فکر می‌کنید این تصویر دقیق است؟
• آیا سیگار کشیدن در این فیلم جذاب به تصویر کشیده شده است؟ آیا در این داستان عواقبی برای سیگار کشیدن وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟

والدین باید بدانند که «هنوز اینجا هستم» یک درام در مورد دختری ربوده شده است که به نژادپرستی، رابطه جامعه سیاه‌پوستان با اجرای قانون و موضوعات جدی دیگر می‌پردازد. توصیف ناراحت‌کننده‌ای از یک مرد جوان وجود دارد که دختر گمشده را مورد آزار جنسی قرار می‌دهد، او را می‌زند و می‌رباید، و زنی در مورد خشونت یک مرد صحبت می‌کند. افسران پلیس سفیدپوست به مظنونان سیاه‌پوست حمله می‌کنند و یک مرد به مرد دیگری مشت می‌زند که منجر به کبودی و بریدگی لب می‌شود. یک شخصیت در خارج از صحنه خودکشی می‌کند و دو جسد به طور جزئی نشان داده می‌شوند. زبان بسیار تند و زننده است و کلمات "فاک"، "شیت" و "ان" به طور مکرر استفاده می‌شوند. شخصیت‌ها در بارها و کلوب‌ها مشروبات الکلی (به‌ویژه ویسکی و آبجو) می‌نوشند. یک گزارشگر روزنامه نسبتاً گیج (که شخصیت او به کلیشه "منجی سفیدپوست" می‌خورد) به طور مرتب سیگار می‌کشد. صحنه‌های بوسیدن وجود دارد، برخی از آنها بسیار عاشقانه هستند و صحبت‌های مرتبط با رابطه جنسی نیز وجود دارد. این فیلم کاملاً شکل نگرفته است، اما مطالب کافی برای تجربه‌ای جالب و بحث‌برانگیز وجود دارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.

در حالی که برخی جنبه‌های این فیلم کمی دور از هدف به نظر می‌رسند، برخی دیگر کاملاً به هدف می‌خورند، و محصول نهایی، اگرچه رازآلود نیست، اما حداقل به یک درام اجتماعی صادقانه و قابل قبول تبدیل می‌شود. اولین فیلم بلند ولاد فی‌یر، «استیل هیر»، به شخصیت‌های متعدد با موفقیت‌های متفاوت متکی است. شاید آزاردهنده‌ترین شخصیت، کریستین بیکر، شخصیتی است که به عنوان «منجی سفیدپوست» شناخته می‌شود و در ارتباط برقرار کردن با شخصیت‌های سیاه‌پوست فیلم، به طرز شگفت‌آوری بی‌اطلاع است. در نهایت او درباره «نیک‌خواهی» می‌نویسد، که پیام مثبتی است، اما به نظر می‌رسد خود او هیچ‌گونه نیک‌خواهی را ابراز نکرده است. (ویت‌ورث نیز به نظر می‌رسد که از کورت راسل تقلید می‌کند، با موهای بلند و صدای خشن و آهسته‌اش.) در همین حال، کارآگاه اسپالدینگ، مردی سفیدپوست است که به عنوان یک پدر خوب و با داشتن رابطه‌ای راحت با همکار سیاه‌پوستش، ایوانز، نشان داده می‌شود، اما اسپالدینگ در برخورد با مظنونان سیاه‌پوست، به طرز وحشتناکی نژادپرست و خشن است. و واتسون‌ها به عنوان یک خانواده دوست‌داشتنی به تصویر کشیده می‌شوند که نسبت به واقعیت‌های جهان خود آگاه و در عین حال غرور دارند.با وجود برخی از نماهای دوربین لرزان و مونتاژهای نامناسب، داستان به خوبی روایت شده است، هرچند که با معرفی نکردن تمام شخصیت‌های کلیدی در ابتدای فیلم، کمی از جذابیت آن کاسته شده است. (بتز تنها یک صحنه در اواخر فیلم دارد.) بازی‌ها در کل خوب هستند. در بهترین حالت، این فیلم شاید بتواند با ارائه پیام خود به صورت جدی و صادقانه، گفتگوهای ارزشمندی را برانگیزد.