در تاریکی

مجموعه‌ای از قسمت‌های فیلم‌مانند با مدت زمان طولانی، که هر کدام موضوعی وحشتناک را به تصویر می‌کشند: یک قاتل که آخرین جسدش را در شب هالووین گم می‌کند، زنی که به خطر افتادن خود را در نزدیکی سالگرد مرگ مادرش احساس می‌کند. این مجموعه با تصاویر و صحنه‌های ترسناک، برای کسانی که از هیجان‌های ماوراء طبیعی لذت می‌برند، ساخته شده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت شدید در این مجموعه صحبت کنند. آیا خشونت همیشه ضروری است تا ترس و وحشت ایجاد کند یا یک نکته دراماتیک را بیان کند؟ آیا باید خشونت این مجموعه کمتر باشد؟ یا بیشتر؟ آیا مواجهه با خشونت در رسانه‌ها، حساسیت کودکان را نسبت به خشونت کاهش می‌دهد؟
• مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه در یک ژانر خاص چیست؟ آیا می‌توانید مثال‌های دیگری بزنید؟ چرا مجموعه‌های داستانی ترسناک و علمی-تخیلی بیشتر از سایر ژانرها هستند؟
• آیا این نمایش ترسناک است؟ چه عناصری آن را به یک نمایش ترسناک تبدیل می‌کنند، و چه عناصری بیشتر شبیه به یک فیلم هیجانی هستند؟

والدین باید بدانند که این مجموعه، یک آنتولوژی ترسناک با قسمت‌های بلند سینمایی است که توسط شرکت تولیدی بلوم‌هاوس تهیه شده است. انتظار خشونت شدید وجود دارد: شخصیت‌ها به طور ناگهانی و به صورت خشن در مقابل دوربین کشته می‌شوند - با چاقو، بریدن گلو، شلیک گلوله، و ضربات سنگین - اغلب با صداهای دلخراش در پس‌زمینه و خون‌ریزی شدید. خشونت همچنین ممکن است با جنسیت و مسائل جنسی مرتبط باشد، مانند زمانی که مردی در حین بوسیدن زنی، او را با چاقو می‌زند. محتوای جنسی در هر قسمت متفاوت است، اما می‌تواند شامل بوسیدن، اشاره به رابطه جنسی، و جوک‌های زننده در مورد رابطه جنسی باشد. استفاده از الفاظ زشت و ناسزا نیز در این مجموعه رایج است. مصرف و سوء مصرف مواد مخدر نیز در هر قسمت متفاوت است، اما می‌تواند شامل کشیدن سیگار، نوشیدن الکل، و استنشاق پودر سفید باشد.

بینندگانی که از ترس و وحشت ارزان و کثیف (اما باهوش) به سبک Blumhouse لذت می‌برند (Get Out, The Purge) در این مجموعه هوشمند، خونین و نامناسب برای کودکان، ترفندها و سورپرایزهایی را خواهند یافت. اما مانند فیلم‌های این مجموعه، Into the Dark تمایل دارد در خون و خشونت فرو برود، و کیفیت هر قسمت می‌تواند متفاوت باشد. قسمت اول با عنوان "The Body" که در شب هالووین اتفاق می‌افتد، شروع جذابی دارد و حول پیامدهای طنزآمیز و ترسناکی می‌چرخد که زمانی رخ می‌دهد که لاستیک‌های ماشین یک قاتل اجیر شده به عنوان یک شوخی پنچر می‌شود و او با یک جسد در کیسه پلاستیکی باقی می‌ماند و راهی برای رساندن آن به محل توافق شده برای دفن ندارد. این شروع خوبی است، به خصوص وقتی قاتل اجیر شده وارد یک مهمانی هالووین در هالیوود می‌شود، جایی که صورت خونین و بدن کشیده خونین او به عنوان یک لباس فوق‌العاده خوب در نظر گرفته می‌شود. مجری شگفت‌زده با دیدن این صحنه نفسش بند می‌آید و می‌پرسد: "آیا این انیماترونیک است؟"بلام هاوس می‌داند که چطور با بودجه کم، فیلم خوبی بسازد و لوکیشن‌های شهری و تعاملات خوب بین بازیگران، تماشای فیلم «بدن» را لذت‌بخش می‌کنند. اما به خاطر پیام‌های جنسیتی پس‌رفته‌اش، یک ستاره از امتیازش کسر می‌شود. در این فیلم، یکی از بازیگران زن به‌طور مداوم به خاطر قاتل اجیر شده، نفس نفس می‌زند و او سه بار به او می‌گوید: «ما وجود نداریم.» و بعد از آن، او مثل یک توله سگ دنبالش می‌کند و سعی می‌کند او را ببوسد. در یک صحنه، او حتی با خودش در آینه صحبت می‌کند: «آیا این دیوانگی است؟ هر روز آدم‌هایی مثل او را نمی‌بینی. او باهوش، قوی و شاغل است.» اوه. با توجه به اینکه مخاطبان فیلم‌های ترسناک اغلب زنان هستند، شروع کردن فیلم به این شکل، ایده بدی است، حتی اگر «بدن» بعداً ورق را برگرداند -- بدون اسپویلر!