قتل

این مستند درباره کشتار جمعی در اندونزی در زمان کودتای نظامی آن در دهه ۱۹۶۰ است. در این مستند با رهبران سابق جوخه‌های مرگ و چهره‌های فعلی شبه‌نظامی در مورد افرادی که کشته‌اند، نحوه انجام آن و تاثیرش بر آنها مصاحبه شده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «قتل، یک عمل تجاری» صحبت کنند. آیا برایتان عجیب بود که مصاحبه‌شوندگان هیچ پشیمانی‌ای در مورد کشتن افراد بسیار نداشتند؟ این موضوع چه احساسی در شما ایجاد کرد؟ آیا بازسازی خشونت در فیلم به همان اندازه‌ی نمایش وحشیگری‌های واقعی روی پرده، وحشتناک به نظر می‌رسید؟
• درباره برخی از زبان‌های به کار رفته در مستند بحث کنید. مصاحبه‌شوندگان چگونه در مورد قربانیان خود صحبت می‌کنند؟ آیا پشیمان به نظر می‌رسند؟
• درباره این دوره از تاریخ چه می‌دانستید؟ آیا مایل هستید بیشتر بدانید؟ چرا فکر می‌کنید برخی از رویدادهای تاریخی شناخته‌شده‌تر از بقیه هستند؟
• فیلمسازان با استفاده از ژانرهای سینمایی، دکورها و وسایل صحنه حرفه‌ای و تکنیک‌های گریم در این مستند، چه هدفی را دنبال می‌کردند؟ این تکنیک‌ها در مقایسه با مستندهای دیگر که احتمالاً دیده‌اید، چگونه بودند؟

والدین باید بدانند که فیلم مستند «عمل کشتن» درباره کشتار جمعی اندونزی در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۶ است و شامل توصیفات و بازسازی‌های گرافیکی برخی از خشونت‌هایی است که در آن زمان رخ داده است. این مستند حول محور آنور کنگو، رهبر سابق جوخه مرگ، و هرمان کوتو، گانگستر و رهبر سابق شبه‌نظامیان، می‌چرخد. هیچ‌یک از آنها پشیمانی از انجام قتل‌عام نشان نمی‌دهند و با افتخار درباره کشتن برای پول صحبت می‌کنند. کنگو و کوتو دعوت سازندگان فیلم را برای بازسازی قتل‌های خود به سبک صحنه‌هایی از ژانرهای مختلف سینمایی می‌پذیرند. این قتل‌ها با استفاده از دکورها، وسایل صحنه، لباس‌ها و گریم‌های مختلف بازسازی می‌شوند که گاهی خشن و خونین است. با استفاده از جلوه‌های ویژه مصنوعی، شرکت‌کنندگان وانمود می‌کنند که مردم را کتک می‌زنند و خفه می‌کنند. همچنین صحنه‌های بریده شدن گلوی افراد و قطع سر با استفاده از اعضای مصنوعی و خون تقلبی وجود دارد. شرکت‌کنندگان داستان‌هایی درباره زن جوانی که با تعداد زیادی مرد رابطه جنسی دهانی برقرار می‌کند، تعریف می‌کنند و اظهارات زن‌ستیزانه‌ای درباره ظاهر زنان، چه در حضور آنها و چه پشت سرشان، بیان می‌کنند. همچنین از الفاظ جنسی تحقیرآمیز مانند «فاحشه» و «---» به همراه «---» و «---» استفاده می‌شود. کشیدن سیگار در سراسر فیلم وجود دارد و الکل به صورت متعادل توسط بزرگسالان در جمع‌های دوستانه نوشیده می‌شود. کنگو به مستی، کشیدن ماری‌جوآنا و مصرف اکستازی اشاره می‌کند. بی‌رحمی مصاحبه‌شوندگان در صحبت کردن و بازسازی قتل‌هایشان، تماشای این فیلم را دشوار می‌کند، به ویژه برای نوجوانان جوان‌تر، که درباره دوره‌ای تاریک در تاریخ اندونزی است. فیلم مستند دیگری به عنوان دنباله این فیلم با نام «نگاه سکوت» وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم با محو کردن مداوم مرز بین واقعیت و تخیل، با روایت تلخ یک دوره تاریک در تاریخ اندونزی، تحسین منتقدان و نامزدی اسکار را به دست آورد. در واقع، این فیلم محاکمه معکوس جنایات جنگی است. تصمیم به ساخت مستند «قتل» با دادن تریبون به قاتلان جمعی بی‌پروا و بازسازی قتل‌هایشان، احتمالاً بینندگان را بر اساس اینکه این «صحنه‌های» استایل‌شده را جذاب یا بی‌فایده می‌دانند، تقسیم می‌کند.شخصیت‌های مرکزی آن، انور کنگو و هرمان کوتو، تجسم روزمرگی شر هستند، زیرا بارها و بارها درباره همان اعمال وحشتناک صحبت می‌کنند. شاید این یک نظر از سوی کارگردانان در مورد اینکه چگونه چیزی از شوک‌آور بودن خارج می‌شود، اگر به اندازه کافی در معرض آن قرار بگیریم، باشد، اما به عنوان یک نمایش سینمایی، مستندی را رقم می‌زند که گاه توجه را جلب می‌کند، اما اغلب بسیار خسته‌کننده است. بینندگان خودشان تصمیم می‌گیرند که آیا اوج آن افشاگرانه است یا فقط یک قطعه مدیریت‌شده دیگر در فیلمی است که به نظر می‌رسد از وجود در لحظه نمایشی که خلق کرده، راضی است.