غیرقابل تصور" داستان آنجلا (جینا گرشون) است، یک مادر و پزشک ثروتمند اهل مناطق مرکزی آمریکا که ظاهراً همه چیز را دارد: خانه‌ای زیبا، شوهری حمایتگر به نام برایان (نیکلاس کیج) و دختر چهار ساله‌ای دوست‌داشتنی. یک روز آنجلا با کتی (نیکی وهلن)، دوست صمیمی لیندا (ناتالی اوا ماری) مربی شخصی‌اش، آشنا می‌شود. کتی مادر مجردی است که او هم دختر چهار ساله‌ای دارد. آنجلا و کتی خیلی زود با هم دوست می‌شوند. وقتی کتی که به آنجلا می‌گوید از ازدواجی پرخاشگر فرار کرده، توضیح می‌دهد که شغلی در آن سوی کشور پیدا کرده، آنجلا به او پیشنهاد می‌کند که به‌جای آن به‌عنوان پرستار بچه در خانه‌شان زندگی کند. اما وقتی کتی به خانه مهمان آنجلا و برایان نقل مکان می‌کند، چیزها شروع به گرفتن حالتی مشکوک می‌کنند: کتی بالاتنه‌عریان شنا می‌کند، با غریبه‌ها روابط شهوانی برقرار می‌کند و با خشونت راه خود را به‌عنوان جایگزین بارداری آنجلا باز می‌کند. در آن لحظه انگیزه‌های واقعی کتی آشکار می‌شوند، اما آیا آنجلا متوجه این موضوع خواهد شد؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونتی که در فیلم «غیرقابل تصور» وجود دارد، صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید این خشونت برای داستان ضروری است؟ آیا خشونت واقع‌گرایانه تأثیر متفاوتی بر شما نسبت به خشونت سبک‌شده دارد؟
• چگونه پیام‌های فیلم در مورد زنان و مادران را توصیف می‌کنید؟ آیا شخصیت کیتی یک کلیشه است؟ چگونه داستان از جنگ فرهنگی "مامان‌ها" به عنوان یک تم استفاده می‌کند؟
• سکس/جاذبه فیزیکی چه نقشی در این داستان دارد؟ استفاده تهاجمی از جذابیت ظاهری چه پیامی را منتقل می کند؟

غیر قابل تصور" یک فیلم هیجان‌انگیز با بازی نیکلاس کیج و جینا گرشون است. این فیلم ادای احترامی است به تریلرهای دهه ۸۰ و ۹۰ با شخصیت‌های منفی زن، مانند "دست سنگی"، "دختر سفید مجرد" و "جذابیت مرگبار" که بر زنان انتقام‌جویی متمرکز است که خود را به یک خانواده نزدیک می‌کنند تا آشوب به پا کنند. خشونت شامل مرگ دو زن (خفه شدن در آب) و دو زن دیگر است که به دلیل جراحات ناشی از چاقو زدن به شدت آسیب دیده‌اند، همچنین صحنه‌ای وجود دارد که شبیه به خشونت خانگی است (اگرچه در این صحنه، ظاهر فریبنده است). شخصیت منفی فیلم بدون بالاتنه شنا می‌کند و در حال داشتن رابطه جنسی دیده می‌شود (در آن صحنه، پشت و پاهای برهنه دیده می‌شود). استفاده از کلمات رکیک در فیلم مداوم نیست اما شامل "فحش"، "کلمه‌ی مودبانه برای مدفوع" و "خدا را لعنت کن" می‌شود. شخصیت منفی معتقد است که مادرانی که کار می‌کنند، فرزندانشان را رها کرده‌اند، در حالی که قهرمان داستان نشان می‌دهد که مادری متعهد می‌تواند با حمایت و تعهد مناسب، بین کار و زندگی خانوادگی تعادل برقرار کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی "شب فیلم خانوادگی" ثبت‌نام کنید.

این فیلم هیجان‌انگیز خانگی به سبک دهه 90 نه آنقدر کمیک و سرگرم‌کننده است که بتوان آن را به عنوان یک لذت گناه‌آلود قلمداد کرد و نه آنقدر خوب است که بتوان آن را یک ادای احترام واقعی دانست. شاید دلیل دیالوگ‌های ملودرام این فیلم این باشد که نویسنده فیلم‌نامه، کلویی کینگ، دختر زالمان کینگ، متخصص در ساخت فیلم‌های روانی-جنسی با درجه سخت R در دهه 80 و 90 بوده و برای مجموعه تلویزیونی او با نام "دایره‌های کفش قرمز" نویسندگی کرده است. ریتم فیلم که اولین کارگردانی جاناتان بیکر است، یکنواخت نیست و صحنه‌هایی وجود دارند که بیننده به درستی متوجه اتفاقی که روی صفحه نمایش می‌افتد، نمی‌شود (و این به هوشمندانه طراحی نشده). او همچنین بی‌دلیل برای خودش نقش مکملی به عنوان باری، دوست نزدیک آنجلا و برایان ایجاد کرده که در چند صحنه کلیدی ظاهر می‌شود. اگرچه حضور کارگردان در فیلمش امری شخصی است، اما بازی بیکر آماتورانه و حواس‌پرت‌کن است.درباره گرسون، او حداقل سعی می‌کند از این داستان آشفته بهترین استفاده را ببرد و نقش مادر فریب خورده را ایفا کند. به نظر می‌رسد که وهلان از بازی در نقش یک شخصیت شرور لذت می‌برد، اما نحوه بیان برخی از دیالوگ‌های مهم توسط او باعث می‌شود که مخاطبان ناخودآگاه بخندند. بهتر است درباره لیندا، مربی شخصی پر سینه، کمتر صحبت کنیم، و صادقانه بگوییم که شوکه کننده است که فای دوناوی به بازی در نقش مادربزرگ کنجکاو و مشکوک تن داده است. واضح است که او و پسرش کیج در فیلم، و شاید کل بازیگران، تنها به خاطر دستمزد این نقش را پذیرفته‌اند. کسانی که به دنبال فیلم‌های بهتر با موضوع "زن دیوانه و انتقام‌جو" هستند (هرچند که ممکن است اکنون توهین آمیز به نظر برسند)، باید به فیلم‌های کلاسیک دهه ۸۰ و ۹۰ وفادار بمانند.