مادر را از قطار بیرون بینداز

لری (با بازی بیلی کریستال) نویسنده‌ای است که دچار بحران نویسندگی شده است. همسر سابقش آخرین دست‌نوشته او را دزدیده و به نام خودش منتشر کرده و اکنون به خاطر آن به یک نویسنده مشهور پرفروش تبدیل شده است. لری همچنین استاد نویسندگی خلاق در یک کالج محلی است و به اوون (با بازی دنی دویتو) آموزش می‌دهد، مرد میانسالی که هنوز با مادر بداخلاقش زندگی می‌کند. بعد از بحث در مورد ضعف‌های داستانی اوون در کلاس و اینکه اوون باید آثار هچکاک را مطالعه کند تا مکانیک داستان‌های خوب را درک کند، صحبت به اینجا می‌رسد که لری آرزو می‌کند همسر سابقش کشته شود و اوون هم آرزو می‌کند مادرش بمیرد. در حالی که اوون فیلم غریبه‌ها در قطار اثر هچکاک را تماشا می‌کند، فکر می‌کند که می‌فهمد لری چه می‌خواهد، بنابراین به هاوایی می‌رود - جایی که همسر سابق لری زندگی می‌کند - و او را می‌کشد. او به خانه برمی‌گردد و از لری می‌خواهد که متقابلاً به او کمک کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد کمدی‌های سیاه صحبت کنند. این اصطلاح به چه معناست و خاستگاه طنز در این نوع کمدی‌ها از کجا نشأت می‌گیرد؟
• این فیلم زنان را چگونه به تصویر می‌کشد؟ آیا کلیشه‌های جنسیتی در این فیلم وجود دارد؟ آیا استفاده از کلیشه‌ها برای طنزپردازی در برخی موارد قابل قبول است؟
• مخاطب این فیلم چه کسانی هستند؟ چگونه می‌توان فهمید؟

والدین باید بدانند که فیلم کمدی سیاه و پرفروش «مادرت را از قطار بیرون بینداز» از دهه ۸۰ میلادی، حاوی صحنه‌های خشونت‌آمیز و جنسی است که آن را برای کودکان خردسال نامناسب می‌کند. شخصیت‌های فیلم در مورد قتل کسانی که زندگی آن‌ها را دشوار کرده‌اند، خیال‌پردازی می‌کنند و به‌راحتی در مورد آن صحبت می‌کنند. کمدی فیزیکی اسلپ‌استیک در فیلم وجود دارد، مانند صحنه‌ای که یک شخصیت با تابه به سرش ضربه می‌خورد، با عصا به کشاله ران او ضربه می‌زنند و از عقب قطار در حال حرکت به بیرون پرتاب می‌شود. شخصیت‌ها به‌راحتی در مورد رابطه جنسی صحبت می‌کنند و در یک صحنه، دو شخصیت روی مبل شروع به رابطه جنسی می‌کنند و آه و ناله آن‌ها شنیده می‌شود. همچنین انتظار کلمات زشت و رکیک مانند «ف» و «ش» را هم داشته باشید. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

مانند بسیاری از کمدی‌های دهه ۸۰، این فیلم دقیقاً ماندگار نیست. این فیلم به اندازه‌ای که وسیله‌ای است برای بیلی کریستال و دنی دویتو تا شیطنت کنند و در کمدی سیاه و قتل‌های دوگانه شرکت داشته باشند، یک کمدی سیاه از نوع خودش است. در حالی که تماشای دویتو در نقشی است که آدم بدی نیست (مانند تاکسی یا فیلادلفیا همیشه آفتابی است)، شیمی بین دویتو و کریستال به همان اندازه احتمال شکست دارد که احتمال موفقیت.بسیاری از تک‌گویی‌ها (کریستال بعد از اینکه با عصا به کشاله‌رانش ضربه می‌خورد و به زمین می‌افتد می‌گوید: «اون یه زن نیست... اون نابودگره!») به اندازه کفش‌های سفید ریبوک قدیمی شده‌اند. در اینجا پیچیدگی‌ها و چرخش‌های خوبی وجود دارد و علی‌رغم همه چیز، واقعاً امیدوارید که لری و اوون در پایان خوب باشند. اما حتی اگر صدای ماما روزها در سرتان طنین‌انداز شود، بعد از پایان فیلم، چیز دیگری با مایه‌های زیاد باقی نمی‌ماند.