نام رمز: نظافتچی

در فیلم نام رمز: نظافتچی، جیک (با بازی سیدریس اینترتینر) خودش را در تخت هتلی در کنار جسد خون‌آلودی می‌یابد، اما هیچ خاطره‌ای از هویت خود و نحوه رسیدن به آن مکان ندارد. جیک با یک چمدان پر از پول از اتاق فرار می‌کند و در حالی که گذشته‌اش را مرور می‌کند، با دایان (با بازی نیکولت شرایدن) ملاقات می‌کند که ادعا می‌کند همسر اوست. وقتی جیک در نهایت توطئه او را برای تزریق مواد مخدر به او می‌شنود، دوباره با چمدان فرار می‌کند. ملاقات با زن دوم، گذشته‌ای دیگر را برای او تداعی می‌کند. جینا (با بازی لوسی لیو)، پیشخدمت جذاب و سرزنده‌ای است که می‌گوید جیک نظافتچی است. اما به لطف فلش‌بک‌هایی که او را در یک واحد نظامی نخبه نشان می‌دهد، جیک در نهایت به گزینه سومی باور پیدا می‌کند؛ جایی که او به سمت "آدم‌های بد" شلیک می‌کند و ساختمان‌ها را منفجر می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده فیلم از کلیشه‌های طبقاتی و نژادی بحث کنند، به‌ویژه نحوهٔ تقابل پیش‌زمینهٔ طبقهٔ کارگری جیک با خشکی شخصیت‌های ثروتمند.
• آیا پذیرفتن کلیشه‌ها برای ایجاد خنده، هضم آن‌ها را آسان‌تر می‌کند؟
• چرا جوک‌هایی که بر اساس کلیشه‌ها ساخته می‌شوند، بسته به اینکه چه کسی آن‌ها را تعریف کند، بیشتر یا کمتر خنده‌دار هستند؟
• خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد نحوه نمایش شخصیت‌های زن در فیلم بحث کنند. این دو زن اصلی چگونه دو نسخه متضاد از خود خیالی جیک را به تصویر می‌کشند؟

والدین باید بدانند که این کمدی جاسوسی وحشتناک، محدودیت رده‌بندی PG-13 را با تصاویر و شوخی‌های جنسی به چالش می‌کشد. شخصیت اصلی جیک، جوک‌های زننده زیادی در مورد "توانایی‌هایش" می‌گوید، و زنان به طور مداوم در حالت‌های مختلف برهنه و/یا دارایی‌های خود را به نمایش می‌گذارند (نیکولت شرایدن به طور اساسی نقش اغواگر خود در سریال همسران ناامید را تکرار می‌کند، اما اینجا خنده‌دار نیست). خشونت فیلم به سبک اکشن-کمدی گسترده و وحشیانه است (هرچند بیشتر بدون خونریزی)، شامل تیراندازی، تصادف ماشین، انفجار نارنجک و مبارزه هنرهای رزمی. زبان فیلم زننده است و در سراسر فیلم از کلمات عامیانه و فحش استفاده می‌شود، از جمله استفاده مکرر از کلمات "لعنتی"، "دوزخ" و "به جهنم". برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم خشن و عمدتاً مضحک، از اکثر فیلم‌های اکشن-کمدی دهه گذشته، به ویژه آن‌هایی که با بازی مارتین لارنس و جکی چان ساخته شده‌اند، تقلید می‌کند. از پیش‌فرض ضعیف آن تا اکشن خسته‌کننده و شوخی‌های ناخوشایندش، فیلم کارگردان لس میفیلد بدترین انتظارات از فیلم‌های منتشر شده در ژانویه را برآورده می‌کند: واقعاً افتضاح است.این داستان شامل یک تراشه کامپیوتری فوق‌العاده مهم، بازی‌های ویدیویی، ماموران اف‌بی‌آی، و یک نمایش رقص هلندی، و همچنین یک سرایدار جاه‌طلب (درِی دیویس) که در مورد چسب‌های مکش و جاروها رپ می‌کند و یک مدیرعامل سرسخت که اتفاقاً یک متخصص هنرهای رزمی مرگبار (مارک دیکاسکوس) است، می‌شود. نه، این عناصر مختلف هرگز با هم منطقی نمی‌شوند. و بله، جیک به یاد می‌آورد که کیست. نه اینکه شما اهمیتی بدهید.