شمارش سر

در فیلم شمارش سر، ایوان در دانشگاه استراحت می‌کند و به بیابان می‌رود تا برادر عجیب و غریب خود، پیتون را ببیند که در یک تریلر نزدیک پارک ملی جاشوا تری زندگی می‌کند. در طول یک سفر پیاده‌روی، این دو خواهر و برادر با یک گروه بزرگ از دانشجویان دانشگاه، از جمله زویی، مواجه می‌شوند که بلافاصله به ایوان علاقه‌مند می‌شود و از او می‌خواهد با آنها وقت بگذراند. ایوان موافقت می‌کند و آنها به خانه‌ای که دانشجویان اجاره کرده‌اند برمی‌گردند و شروع به نوشیدن مقدار زیادی الکل و کشیدن ماری‌جوآنا می‌کنند. آن شب، نوبتی داستان‌های ترسناک تعریف می‌کنند و ایوان، که مطمئن نیست چه بگوید، داستانی را در تلفن همراهش پیدا می‌کند و یک جادو از "هیسجی" را می‌خواند. در حالی که همه به خاطر خواندن چنین چیزی مسخره‌اش می‌کنند، اتفاق‌های عجیبی شروع به رخ دادن می‌کند. ایوان و زویی در حالی که در جاکوزی هستند، چیزی را در اطراف خود می‌شنوند که به نظر می‌رسد در حال حرکت است. در یک سفر پیاده‌روی، زویی احساس می‌کند که انگار از روی یک سنگ هل داده شده است. در خانه، برق قطع می‌شود. به نظر می‌رسد افراد در دو مکان همزمان حضور دارند. در حالی که ایوان در حال جستجوی گوگل در مورد این "هیسجی" است، شروع به آگاهی از ترس‌هایی می‌کند که در گذشته به وجود آورده است و باید راهی برای جلوگیری از پایان دادن به زندگی دوستان جدیدش پیدا کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های ترسناک صحبت کنند. این فیلم در مقایسه با دیگر فیلم‌های ترسناکی که دیده‌اید، چطور است؟
• چگونه فیلم از یک واقعیت معمولی – مهمانی دانشجویان در تعطیلات ترم – برای ایجاد تعلیق استفاده می‌کند؟
• فیلم‌ها باید پایانی واضح و مشخص داشته باشند که همه‌چیز را به هم مرتبط کند، یا می‌توانند پایانی بازتر داشته باشند؟ مثال‌هایی از فیلم‌هایی که به یکی از این دو روش به پایان می‌رسند، چیست؟

والدین باید بدانند که فیلم ترسناک ماوراءالطبیعه «شمارش معکوس» محصول ۲۰۱۸ است و در آن گروهی از دانشجویان در تعطیلات به طور ناخواسته یک دیو تغییرشکل‌دهنده را احضار می‌کنند. در حالی که بیننده منتظر ایجاد تعلیق و هیجان در فیلم است، صحنه‌هایی از مهمانی دانشجویان و مصرف الکل (آبجو، شراب، ویسکی) در حین بازی‌های الکلی و کشیدن ماری‌جوآنا به نمایش درمی‌آید. اگر دانشجویان در حال نوشیدن الکل نباشند، به دلیل سردرد ناشی از مصرف الکل در صبح روز بعد است. صحنه‌های خودکشی با نوشیدن مایع سفیدکننده، بریدن مچ دست و خفگی با ساران‌ورپ (نوعی نایلون) نشان داده می‌شود. یکی از شخصیت‌ها از روی یک تخته‌سنگ می‌افتد و زخمی می‌شود. در سراسر فیلم از الفاظ رکیک و زشت استفاده می‌شود و تقریبا در هر صحنه‌ای از کلمه «فاک» استفاده شده است. صحبت از سکس دهانی، خودارضایی و تماشای پورنوگرافی نیز وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

این یکی از آن فیلم‌هایی است که تماشای مکرر آن پاداش دارد. حتی نگاه کردن به تصویر افتتاحیه در متن طلسم، چیزی را در مورد راز فاش می‌کند و تیتراژ پایانی نیز تا حدی شفاف‌سازی می‌کند. با این حال، مشکل فیلم شمارش سرها این است که سفر آن ارزش تکرار را ندارد مگر اینکه بخواهید صحنه‌های متعددی از دانشجویان در حال مهمانی در تعطیلات نیم‌سال تحصیلی، بازی‌های نوشیدن الکل، کشیدن سیگار و بیدار شدن با سردرد روز بعد را تماشا کنید. کارگردانی فیلم عالی است و واضح است که تلاش زیادی شده تا هر کدام از دانشجویان به نحوی از هم متمایز باشند (حتی اگر خطرناک به کلیشه‌هایی مثل "ورزشکار" و "معتاد" نزدیک شود)، اما پایانی ناراضی‌کننده دارد.بازیگری، نویسندگی و فضای کلی فیلم وجود دارد. این فیلم از نوع «آرام و سوزان» است، جایی که هر صحنه حس می‌شود اتفاقی هیجان‌انگیز رخ دهد، حتی در حین بازی دوستانه پینگ‌پنگ آبجو یا بازی «هرگز من». همچنین لحظات سرگرم‌کننده‌ای از بازی با فرم فیلم‌های ترسناک وجود دارد. با این حال، نتیجه یک سرگرمی ناخوشایند است.