حفاظت بی‌خردانه

لری استالدر (لری دِ کیبل گای، که نقش همیشگی خودش را بازی می‌کند) معاون کلانتر یک شهر کوچک است و آرزوی تبدیل شدن به مامور اف‌بی‌آی (یا حداقل شبیه شدن به آن‌ها) را دارد. اما همان‌طور که در سکانس ابتدایی فیلم مشخص می‌شود، جایی که این کمدین چاق در حال تمرین ورزشی شبیه به تمرینات نیروهای ویژه ناو است و از پس آن بر نمی‌آید، او توانایی لازم را ندارد. وقتی لری گروهی از مردان را می‌بیند که مادلین (ایوانا میلیسویچ) را در حالی که مقاومت می‌کند، به زور به یک رستوران می‌برند، تصمیم می‌گیرد او را نجات دهد. اما مشکل اینجاست که آن مردان از ماموران اف‌بی‌آی هستند و حالا لری در لیست سیاه آن‌ها قرار گرفته. لری که مشتاق برقراری ارتباط با اف‌بی‌آی است، ترتیب یک تحویل را می‌دهد. اما وقتی ماموران به قوانین (که ظاهرا لری آن‌ها را حفظ است) پایبند نیستند، او مطمئن می‌شود که آن‌ها فاسد هستند. لری تصمیم می‌گیرد مادلین را محافظت کند، کسی که در واقع شاهد پرونده مهم فدرال است، و او را به شیکاگو برساند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد کمدی‌هایی که به‌طور عمدی سطح پایین هستند، صحبت کنند. چه چیزی آن‌ها را جذاب می‌کند؟ چه چیزی در مورد شوخی‌های مبتذل و جنسی جذاب است؟ آیا خط مشخصی بین طنز و بدسلیقگی وجود دارد؟ اگر این‌طور است، چه کسی تعیین می‌کند که کجا قرار می‌گیرد و چگونه می‌توان فهمید که چیزی از آن خط عبور کرده است؟ به نظر شما مخاطب هدف این فیلم چه کسانی هستند؟ چرا؟

والدین باید بدانند که بیشتر شوخی‌های این کمدی سطح پایین و عمدتا خنده‌دار لری دِ کیبل گای، زننده، جنسی، زن‌ستیز و نژادپرستانه است. زنان لباس‌های تنگ و کوتاه می‌پوشند و به عنوان ابزار مورد استفاده قرار می‌گیرند، و شوخی‌های زیادی در مورد توالت و اندام‌های بدن وجود دارد. همچنین انتظار برخی الفاظ رکیک (مانند «اس» و «بولشیت»)، خشونت (یک مسابقه پولو به‌طور خاص به زد و خورد کشیده می‌شود)، نوشیدن الکل و سیگار کشیدن را داشته باشید. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

هر کسی که کنجکاو است بداند این فیلم چگونه است فقط کافی است عنوان آن را بخواند؛ فیلم در واقع، احمقانه و بی‌معنی است. شوخی‌ها، برخی از آن‌ها به قیمت تحقیر زنان و بسیاری از آن‌ها وابسته به شوخی‌های تکراری و خسته‌کننده‌ای است که بر اساس عملکرد بدن است، در ارائه لنگ می‌زنند. اگرچه یک یا دو لحظه خنده‌دار وجود دارد -- یک ریتم طولانی در مورد امنیت فرودگاه امیدوار کننده است -- اما فیلم، در بیشتر موارد، ناامید کننده است.آنچه این فیلم را از تبدیل شدن به یک شکست کامل نجات می‌دهد، یا بهتر است بگوییم از دریافت یک نقد یک ستاره، لری خود است. او با تعهد به موضوع فیلم می‌پردازد، هرچند تلاش‌هایش گمراه کننده باشد. او بامزه است (جنی مک‌کارتی هم که نقش دوست دختر پیشخدمتش را بازی می‌کند، همینطور است) و راحتی‌ای در وجودش هست که او را برای کمدی فیزیکی کامل می‌کند؛ او را در حال دست و پنجه نرم کردن با یک دستگاه ورزشی دست‌ساز ببینید و متقاعد خواهید شد. اما او شایسته مواد بهتری است.