اره ۵

داستان فیلم «اره 5» بلافاصله پس از رویدادهای رخ داده در «اره 4» اتفاق می‌افتد و دنباله‌رو افسر پلیس متخصص در پزشکی قانونی به نام هافمن (کاستاس مندی‌لور) است که ابتدا به دنبال قاتل سریالی معروف به «پازیگو» (توبین بل) بود، اما اکنون به نظر می‌رسد که شاگرد او شده و کار روان‌پریشانه او را پس از مرگش ادامه می‌دهد. پنج غریبه در سری دیگری از اتاق‌ها که پر از بازی‌های مرگبار «پازیگو» است، زندانی شده‌اند، در حالی که هافمن تلاش می‌کند تا از دست مأمور اف‌بی‌آی استرام (اسکات پترسون) بگریزد، کسی که متوجه می‌شود هافمن همان کسی نیست که جرایم «پازیگو» را حل کرده، بلکه همدست او بوده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلیل جذب افراد به سمت فیلم‌های خشن و سادیستی مانند "اره 5" صحبت کنند. چه چیزی باعث جذابیت آنها می‌شود؟ همچنین، آیا بین یک فیلم خشنِ باکیفیت و یک فیلم خشنِ بی‌کیفیت تفاوت هنری وجود دارد؟ آیا از نظر اخلاقی و معنوی تفاوتی وجود دارد؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد محبوبیت مداوم سری فیلم‌های "اره" صحبت کنند - آیا تهیه‌کنندگان تنها خواسته‌ی مردم را برآورده می‌کنند یا در حال دوشیدن یک گاو پول‌ساز هستند؟
• نظر شما درباره خشونت شدید در این فیلم چیست؟ تصاویر خشن و خونین در این گونه فیلم‌ها چه تأثیری بر بینندگان، به ویژه جوانان، می‌گذارد؟ چرا فکر می‌کنید در سال‌های اخیر شاهد گرایشی به سوی این فیلم‌های «پورنوگرافی شکنجه» بوده‌ایم؟

والدین باید بدانند که فیلم "اره 5" یک فیلم ترسناک در ژانر "شکنجه‌ی پورنوگرافی" است که پر از صحنه‌های گرافیکی و دلخراش خشونت است که ترس سادیستی را با گریم و جلوه‌های ویژه‌ی مدرن ترکیب می‌کند. شخصیت‌های زیادی در این فیلم به روش‌های مختلفی کشته می‌شوند که همه‌ی آنها به صورت گرافیکی و روی پرده نمایش نشان داده می‌شوند. فلش‌بک‌هایی به مرگ و خشونت در فیلم‌های قبلی سری اره وجود دارد و از عکس‌های صحنه جرم که جسد نشان می‌دهند، به طور گسترده استفاده شده است. همچنین برخی الفاظ تند (از جمله "ف---ک") در فیلم استفاده شده است، اما بیشتر فیلم بر وحشیگری سادیستی متمرکز است که توسط شخصیت منفی فیلم به عنوان یک سری "بازی" طراحی شده است - مانند سکانسی که شخصیت‌هایی که در اتاقی با بمب گرفتار شده‌اند، باید داوطلب شوند تا بازوهای خود را در یک جعبه با اره قرار دهند تا خون آنها یک ظرف را پر کند. وقتی ظرف پر شد، درِ خروجی که به سمت ایمنی باز می‌شود فعال می‌شود. این فقط یک مثال است و موارد بسیار بیشتری در فیلم وجود دارد.

اولین فیلم "اره" علی‌رغم اینکه چندان درخشان نبود، اما در صحنه‌های قتل و شکنجه‌های وحشتناک خود، هیجانی تاریک و بیمارگونه داشت؛ اما در فیلم اره 5، این هیجان تحت‌الشعاع تکرارهای مکرر فرسوده و خسته‌کننده شده است. سری فیلم‌های اره به بخشی جدایی‌ناپذیر از سینمای وحشت مدرن تبدیل شده‌اند، اما واقعیت این است که خالقان این سری، جیمز وان و لی وانل، پس از قسمت سوم آن را ترک کردند؛ فیلم‌های اره اکنون به کالاهایی تولید انبوه تبدیل شده‌اند و به نظر می‌رسد که این ماشینری با خون روان شده است. فیلم اره 5 به فیلم‌های قبلی این سری فلش‌بک می‌زند و پیچش‌های جدیدی را به مخاطبان خود ارائه می‌دهد؛ این فرض که بیننده علاقه‌مند خواهد بود، فرض جسورانه‌ای از سوی فیلمسازان است. بازی بازیگران در حد سریال‌های تلویزیونی روزانه است و بزرگترین ستاره فیلم، بل (که شخصیت جیگساو او ممکن است در فیلم قبلی مرده باشد) اما با این حال به لطف فلش‌بک‌های متعدد، زمان قابل‌توجهی را روی پرده دارد. کل فیلم توسط دیوید هکل با ظاهری کثیف و ارزان فیلمبرداری شده است، گویی لنز دوربین پشت لایه نازکی از چربی بیکن یا دود فیلمبرداری شده باشد.این فیلم بدون شک زمینه‌ساز فیلم «ساو ششم» است، اما همچنین زمان زیادی را صرف نشان دادن خشونت‌های وحشتناکی مانند گردن‌زنی، خودزنی، فشار خردکننده استخوان‌ها و تیغ‌های درونی می‌کند که توسط تله‌های مرگبار اجرا می‌شوند که قاتل از آنها به عنوان ابزارهای آموزش اخلاقی استفاده می‌کند. واضح است که نویسندگان فیلمنامه، پاتریک ملتون و مارکوس دانسنان، بیشتر روی خلق و توسعه این بازی‌ها تمرکز کرده‌اند تا روی خلق و توسعه شخصیت‌هایی که در آنها گرفتار شده‌اند.