یک داستان ترسناک کلاسیک

در یک داستان ترسناک کلاسیک، الیزا (متیلدا آنا اینگرید لوتز) به چهار غریبه در یک ون اشتراکی می‌پیوندد که به سمت جنوب ایتالیا در حرکت هستند. این چهار نفر شامل یک مرد میانسال بداخلاق به نام ریکاردو که ادعا می‌کند پزشک است، فابریزیو، یک فرد محلی شوخ‌طبع که صاحب ون است و از سفرهایش ویدیو وبلاگ تهیه می‌کند، و مارک و سوفیا، یک زوج خارجی عاشق که از دیدنی‌های ایتالیا بازدید می‌کنند. وقتی این پنج نفر به جاده می‌زنند، فابریزیو آبجو درمی‌آورد و با چهار نفر دیگر در حالی که رانندگی می‌کند، شریک می‌شود. بعداً، مارک، که نوشیده و همچنان در حال نوشیدن است، رانندگی را بر عهده می‌گیرد، وقتی تاریک می‌شود، با دیدن یک بز مرده در جاده منحرف می‌شود و ون را به یک درخت می‌کوبد. وقتی این پنج نفر صبح به هوش می‌آیند، پای مارک شکسته است و ون خود را در وسط یک مزرعه در مقابل یک خانه مزرعه قدیمی پیدا می‌کنند. البته، هیچ سرویس تلفنی وجود ندارد، و بنابراین، بعد از اینکه بهترین تلاش خود را برای جا انداختن پای شکسته مارک انجام می‌دهند، به خانه مزرعه می‌روند. داخل خانه، آثار هنری وحشتناکی را می‌بینند که فابریزیو به آنها می‌گوید ریشه در یک افسانه محلی دارد که بر اساس قربانی انسانی به سه شوالیه استوار است که در طول قحطی مردم را زنده نگه می‌داشتند. در حالی که در حال بررسی اتاق زیر شیروانی هستند، از پنجره به بیرون نگاه می‌کنند و می‌بینند که مارک توسط افرادی نقاب‌دار و کلاه‌خوددار کشیده می‌شود، و از طریق سوراخ‌های کف زمین، شاهد قتل وحشتناک مارک هستند. آنها قادر به نجات مارک نیستند، بنابراین سعی می‌کنند از جنگل فرار کنند وقتی قاتلان مارک آنجا را ترک می‌کنند. آنها دختری به نام کیارا را نجات می‌دهند، که زبان او توسط اعضای فرقه مرگ خارج شده است، و وقتی خود را بعد از ساعت‌ها پیاده‌روی در همان مزرعه در کنار خانه مزرعه پیدا می‌کنند، اتفاقات حتی مرموزتر و وحشتناک‌تر می‌شوند. حالا، بازماندگان باید راهی برای فرار از این فرقه مرگ پیدا کنند و بفهمند که واقعاً در این جنگل با این افراد چه اتفاقی در حال رخ دادن است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فیلم‌های ترسناک مثل «یک داستان ترسناک کلاسیک» صحبت کنند. این فیلم تا چه حد شبیه و تا چه حد متفاوت از دیگر فیلم‌های ترسناکی است که دیده‌اید؟
• فیلم‌هایی مثل این همیشه پیچیدگی‌های داستانی دارند. پیچیدگی داستانی این فیلم چیست؟ آیا انتظارش را داشتی؟ چرا بله یا خیر؟
• فیلم در مورد چه پیام‌هایی در زمینه خشونت، جامعه و مصرف رسانه‌ای صحبت می‌کند؟

در این فیلم ترسناک ایتالیایی پنج مسافر در جنوب ایتالیا تلاش می‌کنند تا از دست فرقه‌ای خونخوار در جنگل جان سالم به در ببرند. خشونت‌های خونین و دلخراش در سراسر فیلم وجود دارد، از جمله میخ‌هایی که به چشم فرو می‌روند، چاقوهایی که گوش و زبان را می‌برند و قتل‌هایی که با بریدن گلو و شلیک تفنگ انجام می‌شود. یکی از مسافران به یک میز بسته می‌شود و قوزک پاهایش با یک چکش غول‌پیکر کوبیده می‌شود، سپس یک دستگاه شکنجه قرون وسطایی با میخ‌هایی که به چشم فرو می‌روند به سمت پایین حرکت می‌کند. یکی از مسافران به یک صندلی میخکوب می‌شود و میخ‌هایی در دستش فرو می‌رود. دلیل گرفتار شدن این مسافران در جنگل این است که یکی از آنها در حال رانندگی در حال مستی بوده است. یک بطری آبجو با یک داروی خواب‌آور مخلوط شده است. صحنه‌ای گرافیکی، دلخراش و خونین وجود دارد که در آن پای یکی از شخصیت‌ها می‌شکند. فحاشی‌های مکرر، از جمله "f--k" وجود دارد. یک شخصیت منفی به یکی از قربانیان خود می‌گوید "f--king slut". برهنگی مختصر مردانه (ران) وجود دارد. مصرف شراب و اشاره به کوکائین در فیلم وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

همانطور که از عنوان پیداست، این یک فیلم ترسناک خودآگاه است، تجربه‌ای که یا دوستش دارید یا از آن متنفرید. در حالی که در فیلم‌های ترسناک انتظار پیچش‌های داستانی و خشونت وحشتناک می‌رود، فیلم "یک داستان کلاسیک ترسناک" این پیچش‌ها را به سطحی افراطی و/یا ابزورد می‌برد، و خشونت در نهایت منجر به بحثی در مورد خشونت در فیلم‌های ترسناک، مصرف خشونت در رسانه‌ها، و اشتهای ظاهراً سیری‌ناپذیر مردم برای خشونت، چه در داستان و چه در سرگرمی‌های "واقعی" می‌شود. خود مخاطب هم درگیر این موضوع است، و حتی نتفلیکس هم درگیر است. عنوان فیلم و دو پرده اول آن، با کلیشه‌های فیلم ترسناک و ارجاع به فیلم‌های ترسناک دیگر، به نوعی طعنه‌آمیز و بدبینانه به نظر می‌رسد، که معمولاً در فیلم‌هایی استفاده می‌شود که کسب درآمد بر هرگونه ادعای بیان هنری ارجحیت دارد، اما پرده سوم، بعد از آن همه خون و خشونت ناخوشایند، فیلم را به چیز دیگری تبدیل می‌کند.برخورد فیلم «داستان ترسناک کلاسیک» با خود، ژانر، سرویس استریم و مخاطبانش برای برخی تحریک‌کننده و برای برخی دیگر اغراق‌آمیز خواهد بود. این فیلم برخی را عصبانی خواهد کرد، درحالی‌که این افراد باید خشم خود را نه به خاطر پیام‌های فیلم در مورد ترس و خشونت، بلکه به خاطر بی‌روح، کلیشه‌ای و بی‌دلیل بودن بیشتر فیلم‌های ترسناک حفظ کنند. با این حال، این فیلم هر دو طرف را می‌خواهد. از همان خشونتی که با آن مواجه است، به همان اندازه که هر فیلم ترسناک خشن دیگری استفاده می‌کند، بهره می‌برد، و خون و اعضای بدن زیادی قبل از «افشای بزرگ» ریخته می‌شود که همه را فریب می‌دهد و متهم می‌کند. درحالی‌که امید است که انتقاد فرامتنی خود انتقادی که توسط فیلم‌سازان به کار گرفته شده، نظری بر سهم خودشان در همان صنعت مورد مواجهه باشد، دشوار است بگوییم که آن بخش از پیام فیلم بازتاب صادقانه یا بدبینی خودپسندانه است. با این حال، در ژانری که بیشتر به خاطر تپش قلب و آدرنالین شناخته می‌شود، این فیلم به‌طور شگفت‌انگیزی تفکربرانگیز است.