دونده

در فیلم دونده، آیدن (ادوارد فیلیپونات) نوجوانی است که از مواد مخدر استفاده و آن را توزیع می‌کند. مادرش (الیزابت روم) که نمی‌داند چه کاری انجام دهد، او را دستگیر می‌کند. آیدن برای اجتناب از زندان، با اکراه با کارآگاه وال (کامرون داگلاس) معامله می‌کند تا به پلیس در دستگیری یک منبع به نام افسانه محلی (اریک بالفور) کمک کند. برنامه این است که در حالی که مادر آیدن در سفر است، در خانه‌اش مهمانی بگیرند، در حالی که دوست و شریک تجاری آیدن، بلیک (نادجی جتر)، افسانه محلی را به حضور در مهمانی ترغیب می‌کند. اما وجدان آیدن رنج می‌برد، به دلیل یک حادثه مرتبط با مواد مخدر که دوست‌دختر سابقش، لیلا (کری مددرز) در آن دخیل بوده است، و در نهایت در مهمانی مست و سرخوش می‌شود. آیا او می‌تواند عملیات را به پایان برساند و زنده بماند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نمایش مصرف مواد مخدر در فیلم دونده صحبت کنند. آیا مصرف مواد مخدر در این فیلم جذاب به تصویر کشیده شده است؟ آیا مصرف مواد مخدر در این فیلم عواقبی دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• آیا خشونت‌های فیلم شوک‌آور بود؟ هیجان‌انگیز؟ چه چیزی نشان داده شد یا نشان داده نشد تا این اثر ایجاد شود؟
• چگونه روابط جنسی نوجوانان، عشق و بوسیدن به تصویر کشیده می‌شود؟ آیا اعتماد در این میان وجود دارد؟ چه ارزش‌هایی منتقل می‌شود؟
• فیلم در مورد امتیازات سفیدپوستان چه چیزی می‌گوید؟
• شما فکر می‌کنید پایان داستان چه معنایی دارد؟ آیا پایانی خوش است؟ آیا ایدن با عواقب اعمالش مواجه می‌شود؟

والدین باید بدانند که فیلم «دونده» یک تریلر/درام صیقلی اما گاهی گیج‌کننده در مورد یک نوجوان سفیدپوست متمول فروشنده/مصرف‌کننده مواد مخدر است که دستگیر و مجبور به شرکت در یک عملیات مبارزه با مواد مخدر می‌شود. نوجوانان (به‌ویژه شخصیت اصلی) در حال فروش مواد مخدر، نوشیدن مشروبات الکلی، استنشاق کوکائین، مصرف قرص‌های تجویزی، کشیدن ماری‌جوآنا، وِیپینگ و غیره دیده می‌شوند. هروئین نیز نشان داده می‌شود و نوجوانی در یک مهمانی بسیار مست/حال می‌شود. زبان فیلم نیز بسیار قوی و مداوم است و شامل کلمات فحاشی و ناسزا و موارد بسیار دیگر است. یک یورش خشونت‌آمیز مواد مخدر با اسلحه و تیراندازی، مرگ، افراد تیر خورده و زخم‌های خونین وجود دارد. شخصیت‌ها با هم می‌جنگند و به هم مشت می‌زنند و یک افسر پلیس نوجوانی را به سمت ماشین هل می‌دهد و سیلی به او می‌زند. شخصیت اصلی در حالی که با نوجوانان دیگر در تختخواب لم داده (در یک صحنه دو نفر در یک زمان)، لباس زیر به تن دارد و بوسه‌های کوتاهی می‌زند، دیده می‌شود. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

در سطحی‌ترین، ظاهری و بی‌معنی، این درام نوجوانانه با محوریت مواد مخدر، با شخصیت‌های از خود راضی و ناخوشایند سر و کار دارد. در نتیجه، نمی‌تواند هیچ هیجان یا احساسی را با داستان کلیشه‌ای دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر ایجاد کند. هیچ‌یک از شخصیت‌های فیلم دونده واقعاً کار نمی‌کنند، اما آیدن بیشترین مشکل را دارد. اگرچه فیلیپونات با جدیت در نقش خود فرو می‌رود، اما آیدن در فیلمنامه مشکل‌ساز است. او بخش زیادی از فیلم را با چهره‌ای رنجور و گریان سپری می‌کند. گذشته تاریک او شامل دادن داروهای مصنوعی به دوست‌دختر سابقش است که باعث تشنج و آسیب‌های جبران‌ناپذیری به او می‌شود. این موضوع، به‌علاوه دروغ گفتن به دوستانش، بحث با مادرش، مصرف الکل و مواد مخدر، و همچنین ثروت و امتیازاتش، همگی او را به شخصیتی کاملاً غیرقابل‌تحمل تبدیل می‌کنند.حتی گیج کننده تر رابطه او با کارآگاه وال است. نیمی از زمان، کارآگاه او را سیلی می زند و به او می گوید "بی خاصیت"؛ نیمی دیگر، او پسر گریان را در آغوش می گیرد و به او می گوید "پسرم." استفاده از این شخصیت های خالی و دیگر شخصیت ها برای ساختن مهمانی اوج، همه چیز را بی روح و حتی غیرطبیعی می کند. کیفیتی از توقف و شروع وجود دارد، زیرا همه شخصیت ها مجبورند برای پریدن منتظر آیدن بمانند و برخی عناصر داستان رها می شوند. اما بدترین قسمت، پایان آزاردهنده و به نظر مبهم است که بینندگان را بیش از همیشه آزرده می کند. قطعا می توان داستان های خوب و صادقانه ای در مورد نوجوانان طبقه بالا و سفیدپوست درگیر مشکل وجود داشته باشد، اما دونده گمراه کننده است.