ریک پسر سفیدپوست

در فیلم "پسر سفید، ریک"، ریکی ورش جونیور (ریچی مریت) نوجوانی است که در دهه 1980 در دیترویت فقیر با پدرش ریچارد سینیور (متيو مک‌کانهی)، خواهرش دون (بل پاولي)، و پدربزرگ و مادربزرگش (بروس درن و پایپر لوری) زندگی می‌کند. پدر ریکی اسلحه می‌خرد، سرسیلنسرهای دست‌ساز روی آنها نصب می‌کند و با سود می‌فروشد. ریکی به این تجارت می‌پیوندد و شروع به فروش اسلحه AK-47 به یک گروه محلی به نام کاریز می‌کند، با آنها دوست می‌شود و اعتمادشان را جلب می‌کند. وقتی اف‌بی‌آی به پدرش فشار می‌آورد، ریکی قبول می‌کند که به عنوان یک خریدار مواد مخدر، و سپس به عنوان یک فروشنده مواد مخدر برای آنها کار کند. اما وقتی گروه کاریز متوجه این قضیه می‌شوند، دردسر شروع می‌شود. سپس ریکی پدرش را راضی می‌کند که برای گذران زندگی و نجات خانواده‌شان وارد تجارت واقعی مواد مخدر شوند. اما باید بهای این کار را بپردازند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد نمایش مواد مخدر در فیلم "ریک پسر سفید" صحبت کنند. آیا این فیلم، استفاده از مواد مخدر را جذاب نشان می‌دهد؟ آیا درگیر شدن با مواد مخدر عواقبی دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• این فیلم چگونه خشونت را به تصویر می‌کشد؟ آیا از آن برای ایجاد هیجان یا شوک استفاده می‌کند؟ این فیلم چگونه این تاثیر را ایجاد می‌کند؟
• چگونه اسلحه‌ها به تصویر کشیده می‌شوند؟ آیا نشان دادن آنها تاثیر مثبت یا منفی دارد؟
• این فیلم چه پیامی را می خواهد منتقل کند؟ آیا گزینه های دیگری هم برای ریک وجود داشت؟
• آیا در این فیلم، زنان ابژه‌ای جنسی نشان داده شده‌اند؟ اگر چنین است، آیا این موضوع به دلیل زمان، مکان یا شیوه‌ی روایت داستان است؟ چگونه می‌شد نقش زنان در این داستان را قوی‌تر نشان داد؟

والدین باید بدانند که فیلم «ریک پسر سفیدپوست» داستان واقعی ریک ورش جونیور (ریچی مریت) را روایت می‌کند که در دهه ۱۹۸۰ در دیترویت برای اف‌بی‌آی کار می‌کرد و وانمود می‌کرد که خرید و فروش مواد مخدر انجام می‌دهد، اما بعدها واقعاً شروع به فروش مواد کرد. خشونت در این فیلم رایج و شدید است و شامل صحنه‌های زیادی از شلیک اسلحه، کشته شدن شخصیت‌ها، پاشیدن خون، کودکان مسلح، و شکستن بطری بر صورت یک مرد می‌شود. مواد مخدر نیز به وفور در فیلم دیده می‌شوند و صحنه‌هایی از ساخت، خرید، فروش و مصرف مواد نمایش داده می‌شود. یک زن در حال سم‌زدایی دردناک نشان داده می‌شود و همچنین یک خانه مصرف کراک نمایش داده می‌شود. نوشیدن الکل و کشیدن سیگار نیز در فیلم دیده می‌شود. زبان فیلم بسیار تند و تیز است و مدام از کلمات رکیک، توهین‌های نژادی و غیره استفاده می‌شود. شخصیت اصلی نوجوان در فیلم یک دختر را می‌بوسد و او را باردار می‌کند (در صحنه‌ای بعد از تولد فرزندشان نشان داده می‌شود). او همچنین یک زن بزرگسال را می‌بوسد. در کلوب‌های رقص، زنان به چشم یک شیء دیده می‌شوند و سینه‌ی نیمه برهنه‌ی یک زن نشان داده می‌شود. علی‌رغم وجود شخصیت‌های همدلانه و دینامیک خانوادگی قوی، فیلم غم‌انگیز است و پیام واضحی ندارد. متیو مک‌کانهی و بل پاولی در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

این فیلم زندگی‌نامه‌ای خشن شروع خوبی دارد، با انتخاب بازیگران و بازی‌های خوب و پیوندهای احساسی زنده، اما در نهایت به یک داستان اخطارآمیز سختگیرانه تبدیل می‌شود و در پرده آخر به یک فضای ناامیدکننده و بی‌روح فرو می‌رود. یان دمانژ («۷۱»)، کارگردان فیلم وایت بوی ریک، مناظری تخریب‌شده از دیترویت را به تصویر می‌کشد، جایی که سرما و بارش مداوم باران فقط ویرانه‌های پوشیده از گرافیتی را برجسته می‌کند. در مقایسه، باشگاه محلی اسکیت‌بورد، با نورهای چشمک‌زن و موسیقی پرهیاهوی آن، بهشتی رویایی به نظر می‌رسد. بازیگران فیلم به‌خوبی در فضای آن فرو رفته‌اند (به‌ویژه مرریت تازه‌کار) و حس اصیل و بومی بودن را منتقل می‌کنند. حتی مک‌کوناگی که اغلب به‌عنوان نمادی جنسی شناخته می‌شود، در این فیلم با موی چرب و سبیل کثیفش به‌خوبی در نقش یک مرد رنج‌کشیده ظاهر شده است.این فیلم، به جز چند کنوانسیون سینمایی (مانند مونتاژ و موسیقی)، با اتکا بر ارتباطات انسانی عمیق خود، به ویژه میان ریکی و ماموران اف‌بی‌آی (با بازی خوب جنیفر جیسون لی و روری کاکرین)، پیش می‌رود. همچنین شامل چند صحنه بصری تاثیرگذار است (مانند صحنه‌ای که ریک یک اردک بزرگ پلاستیکی را که در پیاده‌رو پیدا کرده، حمل می‌کند). سازندگان فیلم تصمیم گرفته‌اند که به داستان واقعی و دلهره‌آور وفادار بمانند، اما گویی نتوانسته‌اند پیام دیگری غیر از «چه اتفاق وحشتناکی» از آن استخراج کنند. فیلم «ریک پسر سفیدپوست» نتوانسته بین تمرکز بر شخصیت‌ها و سیستم معیوب، یکی را انتخاب کند و این موضوع باعث ضعف هر دو جنبه فیلم شده است.