جکیل

در این نسخه مدرن از داستان دو شخصیتی مشهور رابرت لوییس استیونسن، مورد عجیب دکتر جکیل و آقای هاید، تام جکمن (جیمز نسبت) تلاش می‌کند تا قدرت رو به رشد شخصیت دیگر خود را مهار کند و مصمم است خانواده‌اش را از هاید مخفی نگه دارد. تام یک سری پناهگاه امن ایجاد کرده است (از جمله یک صندلی که می‌تواند خودش را به آن ببندد وقتی حضور هاید را احساس می‌کند)، مخفیگاه‌هایی برای سرنخ‌های زندگی واقعی‌اش (حلقه ازدواج و دیگر ردپاهای همسر و فرزندانش را پنهان می‌کند)، و دستگاه‌های ردیابی و ارتباطی پیشرفته‌ای که به او اجازه می‌دهد پیام‌ها را به شخصیت دیگرش منتقل کند و حرکاتش را تحت نظر داشته باشد. اما با وجود تلاش‌های تام، هاید همچنان کنترل میزبان خود را به دست می‌گیرد. در همین حال، همسر تام، کلر، یک کارآگاه خصوصی استخدام کرده است تا ناپدید شدن‌های بی‌دلیل شوهرش را بررسی کند، و یک تیم از غریبه‌های مرموز به طور خسته‌کننده‌ای هر حرکت او را زیر نظر دارند. تام به دنبال کسی است که به او کمک کند. تا اینکه حقیقت شوک‌آور از یک منبع غیرمنتظره آشکار می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد فراوانی خشونت در تلویزیون صحبت کنند. چرا این‌قدر برنامه‌های پربیننده پر از خشونت هستند؟ خشونت در این برنامه‌ها چگونه متفاوت است؟ این گرایش چه چیزی در مورد جامعه ما می‌گوید؟ آیا ما در برابر تاثیر شوک‌آور خشونت مصون شده‌ایم؟ و چرا ما از درام‌هایی که به روان آشفته منحرفان و مجرمان می‌پردازند لذت می‌بریم؟ خانواده‌ها همچنین می‌توانند در مورد مقایسه این نمایش با داستان کوتاه اصلی استیونسن بحث کنند. تهیه‌کنندگان در بازنویسی داستان چه آزادی‌هایی به خود دادند؟ چگونه این داستان به روز شد؟ آیا این نمایش بر داستان اصلی می‌افزاید یا از آن می‌کاهد؟ فکر می‌کنید استیونسن چه نظری در مورد این اقتباس داشت؟ این نمایش در مقایسه با دیگر اقتباس‌هایی که دیده‌اید چگونه است؟

والدین باید بدانند که این نسخه جدید از تریلر روانشناختی کلاسیک رابرت لویی استیونسن، بزرگسالان را مجذوب خود خواهد کرد، اما برای کودکان بسیار بالغ است. خشونت خونین و گرافیکی رایج است، همانطور که آسیب‌های احساسی که هاید به شکل سادیسمی بر قربانیان بی‌گناه وارد می‌کند. زبان تند و تیز (لعنتی، آشغال و سانسور شده اف) رایج است، همانطور که نوشیدن (به ویژه وقتی هاید ظاهر می‌شود)؛ محتوای جنسی شامل بحث در مورد ضعف هاید در برابر فحشا و تلمیحاتی است که از اجبار بر زنان جوان جذاب لذت می‌برد. به این موارد، تعلیق نفس‌گیر نمایش را اضافه کنید و به راحتی می‌توان فهمید که چرا این نمایش شایسته نگاهی دقیق قبل از تماشای نوجوانان است.

با وجود اینکه تعداد زیادی آثار از این داستان کوتاه الهام گرفته شده است، انتظار می رود که دیگر ایده های خلاقانه ای باقی نمانده باشد و محتوای کمی برای خلق آثار جدید و جذاب وجود داشته باشد. اما در مورد جیکل، یک تیم استادانه از نویسندگان، تهیه کنندگان و بازیگران ثابت می کنند که اندکی ابتکار می تواند راه طولانی را بپیماید. جیکل داستانی کلاسیک را با مقادیر مساوی از تریلر روانشناختی و توطئه آمیز ترکیب می کند؛ محصول نهایی یک مجموعه جذاب است که با پیچش های متعدد شخصیت و داستان، شما را درگیر نگه می دارد. نزبیت در نقش های متضاد مرد خانواده جکمن و هایدی بدخواه و خودشیفته، فوق العاده است و تعلیق، نام بازی اینجا است، زیرا واقعاً غافلگیری ها در هر گوشه ای کمین کرده اند.با این حال، خشونت و ماهیت عاطفی آزاردهنده این نمایش به این معنی است که مناسب نوجوانان نیست و بهتر است قبل از اجازه دادن به تماشای آن توسط نوجوانان، خوب بررسی شود. همان تعلیق و هیجانی که وعده سرگرم کردن شما را می‌دهد ممکن است آنها را بترساند، و مهارت نسبت در ایفای نقش هاید و اجرای فوق‌العاده او، نمایش را از سطحی بودن و اغراق‌های معمول در تریلرهای سطح پایین دور نگه می‌دارد و آن را برای بینندگان حساس قابل هضم می‌کند.