ناکس می رود

جان ناکس (مایکل کیتون) یک قاتل حرفه‌ای با سابقه حضور در عملیات‌های ویژه ارتش و دو مدرک دکترا است. اما اخیرا دچار فراموشی و از دست دادن کلمات شده و به همین دلیل برای معاینه می‌رود. او تشخیصی نگران‌کننده دریافت می‌کند: بیماری کروتسفلد-جاکوب، یک اختلال عصبی-تخریبی سریع. در عرض چند هفته، ناکس همه چیز را فراموش خواهد کرد. بنابراین او به همراه همکارش تامی مانسی (ری مک‌کینون) ماموریتی نهایی را آغاز می‌کنند، اما در حین ماموریت دچار فراموشی می‌شود و اوضاع به شدت خراب می‌شود. ناکس شروع به مرتب کردن امور خود می‌کند، دارایی‌هایش را نقد می‌کند و پولش را پولشویی می‌کند تا بتواند آن را به سه نفر خاص بسپارد. متاسفانه دارایی‌هایش در همه جا پنهان شده و او باید به زودی همه را جمع کند. در همین حین، پسر دور از وطنش، مایلز (جیمز مارسدن) به در خانه‌اش می‌آید. دختر نوجوان مایلز، نوه ناکس، با مردی بسیار مسن‌تر، یک نئونازی که آنلاین ملاقات کرده بود، درگیر شده و اکنون باردار است. مایلز به خانه مرد رفته و او را به قتل می‌رساند و اکنون به کمک ناکس نیاز دارد. آیا ناکس می‌تواند این وظایف را پیش از اینکه حافظه‌اش را برای همیشه از دست بدهد، به انجام برساند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم «رفتن ناکس» صحبت کنند. این صحنه‌ها چه حسی در شما ایجاد کرد؟ هیجان‌انگیز بود؟ تکان‌دهنده؟ فیلم برای رسیدن به این اثر چه چیزی را نشان داد یا نشان نداد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چرا فیلم‌های زیادی در مورد قاتلان حرفه‌ای ساخته می‌شود؟ چه چیزی در مورد این شخصیت‌ها جذاب و فریبنده است؟
• چگونه این فیلم به عنوان هشداری در مورد خطرات احتمالی رسانه‌های اجتماعی و ملاقات با افراد آنلاین عمل می‌کند؟
• چگونه نوشیدن الکل به تصویر کشیده شده است؟ آیا پیامدهای واقع‌گرایانه‌ای وجود دارد؟ چرا این موضوع مهم است؟
• چگونه رابطه جنسی به تصویر کشیده شده است؟ چه ارزش هایی پیشنهاد می شود؟ اعتماد وجود دارد؟ رضایت؟

والدین باید بدانند که ناکس گوز اِوِی یک درام/تریلر هوشمندانه و با بازی‌های خوب است در مورد یک قاتل حرفه‌ای (مایکل کیتون، که کارگردانی فیلم را هم بر عهده دارد) که به یک اختلال نورودژنراتیو کشنده مبتلا می‌شود و سعی می‌کند در حالی که به پسر دور از دسترسش (جیمز مارسدن) کمک می‌کند تا از یک مخمصه خارج شود، امور خود را مرتب کند. خشونت می‌تواند شدید باشد و شامل تیراندازی‌ها و چاقوکشی‌های خونین، پاشیدن خون، زخم‌های خونین، مبارزه، خفه کردن، گفتگوهای خشن و موارد دیگر می‌شود. زبان فیلم نیز تند است و از کلمات «فاک»، «مادر فاکر»، «شیت»، «کاک»، «سون آو اِ بِچ»، «گاد دِم» و غیره به طور مکرر استفاده می‌شود. بینندگان در مورد رابطه جنسی بین یک دختر ۱۶ ساله و یک مرد ۳۲ ساله که منجر به بارداری می‌شود، مطلع می‌شوند و گفتگوهای مرتبط با رابطه جنسی وجود دارد. شخصیت اصلی هر هفته با یک کارگر جنسی قرار ملاقات دارد؛ آن‌ها در حالی که در تختخواب هستند (غیر صریح) دیده می‌شوند. یک زوج با هم دوش می‌گیرند (چیزی حساس نشان داده نمی‌شود). شخصیت‌ها به طور معمول مشروب می‌خورند و یکی از آن‌ها می‌گوید که ۹ سال است که الکل مصرف نکرده است. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

تلاش دوم کارگردانی کیتون هم یک درام انسانی آرام و تاثیرگذار است و هم یک تریلر پرتنش و نفس‌گیر. این فیلم با اعتماد به نفس و باهوش ساخته شده و مملو از اجراهای ظریف و ماهرانه است. (در اولین تجربه کارگردانی کیتون در فیلم مرد شاد، او نقش یک قاتل حرفه‌ای را بازی کرد، اگرچه آن فیلم و ناکس گوزز اِوِی ارتباطی با هم ندارند.) کیتون در این فیلم، لمسی ظریف و شیک دارد و اغلب بر جزئیات کوچک تمرکز می‌کند. فیلم با نمایی از بالا از دست‌های مردی شروع می‌شود که وسایلش را جمع می‌کند - کلیدها، کیف پول، تلفن، دفترچه یادداشت و غیره - و سپس دور می‌شود و ساعت خود را فراموش می‌کند و برمی‌گردد تا آن را برگرداند. گفتگوها در فیلم آرام و طبیعی هستند، انگار که همه شخصیت‌ها سال‌هاست که یکدیگر را می‌شناسند. بحث ناکس و مانسی در مورد اینکه آیا باید هدف‌هایشان را بشناسند یا نه، بسیار جذاب است. ملاقات با همسر سابق ناکس (مارسیا گی هاردن) به آرامی تاثیرگذار است، درست مثل تماس‌های تلفنی با یک دوست قدیمی، دزد حرفه‌ای به نام زاویر (آل پاچینو). اما بهترین آنها بازی سوزو ناکامورا در نقش کارآگاه ایکاری است، کارآگاهی تیزبین و خار دار که فقط دو قدم با کشف نقشه‌های ناکس فاصله دارد.اما کیتون به همان اندازه در روایت این داستان سه‌وجهی مهارت دارد و راه‌های پرتنشی را برای نشان دادن تعقیب ناکس به دنبال پول و جواهرات پیدا می‌کند. (سفر به کلبه‌ای دورافتاده واقعا دلهره‌آور است.) او در تصاویر مهارت دارد و مانند هر بازیگر-کارگردان خوبی، می‌داند چگونه از شخصیت و حضور خود بر پرده سینما به بهترین نحو استفاده کند. چند اشکال منطقی وجود دارد، مثل اینکه طرح ناکس برای تبرئه پسرش نیازمند این است که پلیس زمان بیشتری را صرف بازنگری شواهد کند، اما در مجموع، «ناکس می‌رود» فیلمی عالی است که احتمالا آرزو می‌کنید کیتون بیشتر کارگردانی کند.