مزرعهٔ خنده

در مزرعه خنده دار، یک زوج شهری به روستا نقل مکان می کنند تا آرامش، زیبایی، سادگی و دوری از استرس را تجربه کنند، اما هیچ کدام از این موارد محقق نمی شود. اندی (چوی چیس)، نویسنده ورزشی، به دنبال مکانی آرام برای نوشتن رمان است و همسرش الیزابت (مادولین اسمیت آزبورن)، معلم، آماده است تا در این محیط خانه دار شود و خانواده ای تشکیل دهد، اما گرفتار مسدودیت ذهنی و غافلگیری های دیگر می شود که بر ازدواجشان فشار می آورد. باغبانی جسد را زیر چمن جلوی خانه آشکار می کند. یک پستچی مست هر روز با سرعت زیاد از جاده عبور می کند و جان کسانی را که در مسیرش هستند به خطر می اندازد. شرکت تلفن یک تلفن عمومی در آشپزخانه نصب می کند. صدای دلنشین گنجشکی روز به روز آزاردهنده تر می شود، در حالی که اندی تلاش می کند کلمات را روی کاغذ بیاورد. وقتی اندی نتواند به موقع کتاب را به ناشر تحویل دهد، کتاب کودک همسرش را به جای آن ارسال می کند. الیزابت متوجه می شود که ناشر از کتاب خوشش آمده و اندی ادعا کرده که آن را نوشته است. او درخواست طلاق می کند و خانه برای فروش گذاشته می شود. اندی و الیزابت به اهالی روستا پیشنهاد پول می دهند تا "عادی تر" (یعنی دوستانه تر) رفتار کنند تا بتوانند خانه را بفروشند. آیا آنها می مانند یا می روند؟

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایلی که باعث می‌شود شهرنشینان فکر کنند زندگی در روستا کیفیت زندگی‌شان را بهبود می‌بخشد، صحبت کنند. چگونه مزرعه خنده‌دار جاذبه‌های اولیه روستا را - مثل استخر اردک، زمین‌های زیبا و صدای پرندگان - به یک کابوس تبدیل کرد؟
• اندی ادعا می‌کند که کار همسرش را خودش انجام داده و بدون اینکه مکث کند و بحثی در این باره داشته باشند، همسرش فوراً چمدان خود را می‌بندد و می‌گوید که او را ترک می‌کند. آیا این واقع‌گرایانه به نظر می‌رسد؟ آیا فکر می‌کنید که کمدی‌ها گاهی برای خنده‌دار بودن پیچش‌های عجیب و غریب داستانی دارند؟ سبک کمدی مورد علاقه شما چیست؟
• آیا فیلم‌های دیگر چوی چیس را هم دیده‌اید؟ این یکی در مقایسه با آن‌ها چطور است؟

والدین باید بدانند که در فیلم کمدی مزرعهٔ خنده‌دار محصول ۱۹۸۸، زوجی شهری به اشتباه فکر می‌کنند که نقل مکان به روستا می‌تواند زندگی‌شان را ساده‌تر و بهتر کند. این فیلم کمدی است و شامل صحنه‌هایی مثل گیر کردن قلاب ماهیگیری در گردن یک مرد، برخورد سنگ بزرگ با ماشین، تصادف و شکستن دست یک مرد و کندن استخوان‌های انسان توسط سگ است. مردی در طول روز به نوشیدن الکل روی می‌آورد تا بتواند بنویسد. کلمات زشتی مثل «س--ت» و «بیضه» در فیلم به کار رفته است. دو زوج متأهل با هم شوخی می‌کنند. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب‌های فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم خیلی خنده‌دار نیست مگر اینکه عاشق دیدن چوی چیس باشید که تا سال ۱۹۸۸ شوخی‌های تکراری انجام می‌داد. او از یک قایق موتوری در حال حرکت می‌افتد. او یک مار را می‌گیرد و از ترس غیرقابل باور، خط ماهیگیری خود را دور خودش می‌پیچد. از همان لحظات اولیه، کاملا قابل پیش‌بینی است که الیزابت کتاب خود را تمام می‌کند و قبل از اینکه اندی خودشیفته حتی بتواند اولین پیش‌نویس را تمام کند، آن را به یک ناشر ارائه می‌دهد، و این واقعیت که داستان فیلم در واقع به آن سمت می‌رود، ناامیدکننده و کلیشه‌ای به نظر می‌رسد.وقتی زوج تصمیم به طلاق و فروش خانه‌شان می‌گیرند، سکانس پایانی ۱۸ دقیقه‌ای ناگهان اتفاق می‌افتد. اندی و الیزابت به اهالی شهر پیشنهاد پول می‌دهند تا دوستانه‌تر رفتار کنند. اما در واقع، آنها می‌خواهند اهالی شهر مثل شخصیت‌های کارت‌های تبریک هالمارک رفتار کنند، پر از دلسوزی و گرمی و صمیمیت جعلی و روحیه کریسمس فرازمینی، تا خریداران ناآگاه را فریب دهند و معامله خانه را قطعی کنند. این موضوع احساس اجبار و حماقت را القا می‌کند. در واقع، یک صحنه خوب از این پیچش داستانی بیرون می‌آید -- تنها لحظه خنده‌دار در کل فیلم: پستچی دیوانه (با بازی شیطنت‌آمیز کوین کانوی که نامش در تیتراژ نیامده) در یک لحظه حساس در را می‌کوبد و با رفتار خوب غیرقابل پیش‌بینی‌اش اندی را می‌ترساند. با این حال، این کافی نیست تا این کمدی خسته‌کننده را نجات دهد؛ کمدی‌های بهتری در بیرون وجود دارند.