کوجو

در حالی که یک سگ سنت برنارد به نام کوجو در تعقیب یک خرگوش است، توسط یک خفاش گاز گرفته می‌شود. کوجو در مزرعه‌ای زندگی می‌کند که متعلق به خانواده کمبر است، که چند مایلی خارج از شهر زندگی می‌کنند. در همین حال، در نزدیک‌ترین شهر، دونا (دی والاس) و ویک (دنیال هیو کلی) با هر دو ترس پسر کوچک‌شان تد (دنی پینتارو) از تاریکی و هیولاهایی که او فکر می‌کند در کمدش پنهان شده‌اند، و همچنین ازدواج خودشان که در حال فروپاشی است، دست و پنجه نرم می‌کنند، زمانی که فاش می‌شود دونا با بهترین دوست ویک رابطه داشته است. در حالی که ویک برای کار شهر را ترک می‌کند، دونا نیاز دارد که ماشینش را تعمیر کند، بنابراین او و تد به خارج از شهر به سمت مزرعه کمبرها می‌روند، جایی که پدر تد به عنوان مکانیک کار می‌کند. اما وقتی آنها به آنجا می‌رسند، متوجه می‌شوند که همه چیز خوب نیست. خانه مزرعه خالی است و کوجو در اطراف کمین کرده و هر زمان که دونا و تد جرات می‌کنند از ماشین خراب خارج شوند، به آنها حمله می‌کند. در حالی که آب کمیاب می‌شود و گرمای ماشین بسته در وسط تابستان آنها را خسته می‌کند، دونا باید راهی برای متوقف کردن کوجو پیدا کند، در حالی که تد به طور فزاینده‌ای دچار صدمات روحی می‌شود.

• والدین می‌توانند در مورد خشونت فیلم ترسناک Cujo صحبت کنند. این فیلم چگونه صحنه‌های قتل، خون و خونریزی را نشان می‌دهد و چگونه تأثیرات جسمی و روانی بر شخصیت‌هایی که برای زنده ماندن می‌جنگند، به تصویر می‌کشد؟
• برخی از فیلم‌های ترسناک، مثل کوجو، زمان زیادی را صرف ایجاد تنش قبل از لحظات ترسناک می‌کنند. برخی دیگر تقریباً بلافاصله به سمت خون و خشونت می‌روند. کدام را ترجیح می‌دهید و چرا؟ مثال‌هایی از هر دو نوع این رویکردها چیست؟
• چرا فکر می‌کنید فیلم‌های ترسناک چنین جذابیت جاودانه‌ای دارند؟ چرا مردم از ترساندن یا تماشای کشته شدن دیگران به روش‌های وحشتناک سرگرم می‌شوند؟

والدین باید بدانند که کوجو فیلمی ترسناک محصول ۱۹۸۳ است که بر اساس رمانی از استیون کینگ ساخته شده و درباره یک سگ سنت برنارد است که بعد از گاز گرفته شدن توسط خفاش و مبتلا شدن به هاری به یک قاتل وحشی تبدیل می‌شود. انتظار خون و خشونت بیشتر از حد معمول را داشته باشید؛ کشف جسد یکی از قربانیان کوجو و تروما و آسیب‌های شدید روانی که یک مادر و پسر جوان در حالی که در یک فورد پینتو گیر افتاده‌اند و ماشین روشن نمی‌شود، در یک خانه مزرعه خالی تحمل می‌کنند، در حالی که یک سگ هاری وحشی سعی در کشتن آن‌ها دارد، این فیلم را مناسب نوجوانان بزرگ‌تر و بزرگسالان می‌کند. علاوه بر شوک و ترومای روانی و جسمی که این شخصیت‌ها از سر می‌گذرانند، زیرداستان فیلم، که در آن زنی سعی در پایان دادن به رابطه خارج از ازدواج خود قبل از اینکه همسرش متوجه شود دارد، ممکن است برای کسانی که به دنبال ایجاد آهسته‌تر تنش و بیشتر حمله سگ هستند، خیلی جالب نباشد. در فیلم گاهی الفاظ رکیک به کار رفته است، از جمله استفاده از کلمه "ف--ک" در یک صحنه کلیدی. مردی در صحنه شام مست است؛ و این نشان داده می‌شود که او هم به همسرش و هم به فرزندش بدرفتاری می‌کند. همچنین صحنه‌ای وجود دارد که "مرد دیگر" سعی در ایجاد روابط جنسی ناخواسته با زن دارد. برای اطلاع از فیلم‌های بیشتر از این دست، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در حالی که به اندازه اکثر فیلم‌های ترسناک مدرن خشن نیست، این فیلم کلاسیک دهه ۸۰ همچنان برای بیشتر کودکان ترسناک است. در میان آثار فراوان اقتباس‌شده از آثار استیون کینگ، فیلم‌های بزرگی مثل درخشش و استند بای می وجود دارند و در مقابل، فیلم‌هایی نه‌چندان‌خوب مثل ماکزیمم اوردرایو و بازسازی کری. فیلم کوجو جایی در میانه این دو دسته قرار می‌گیرد. این فیلم به هیچ وجه شاهکار نیست، اما در عین حال وحشتناک هم نیست. اگر بازی‌های دی والاس و دنی پینتاورو جوان (که تروماهای جسمی و روحی او در میانه حملات کوجو واقعاً ترسناک‌تر از خود سگ است) نبود، این فیلم قطعاً فقط یک فیلم ترسناک قدیمی دهه ۸۰ با موسیقی پس‌زمینه سینتی‌سایزر و شخصیت‌های روستایی کلیشه‌ای بود که انتظار می‌رفت عمر زیادی نداشته باشند.نمی‌توان از خود پرسید که چقدر ترسناک‌تر می‌شد اگر این فیلم به جای رنگی، سیاه و سفید بود. نمی‌توان از خود پرسید که چرا شوهر در فیلم با یک جگوار قرمز جذاب رانندگی می‌کند در حالی که زن با یک فورد پینتو کرم‌رنگ. با این حال، با نگرش درست، و فرض بر اینکه شما خیلی طرفدار سگ‌ها نیستید، کوجو یک فیلم ترسناک سرگرم‌کننده برای نوجوانان و بزرگسالان است.