یک کار مردانه

جیسون لی نقش پل را بازی می‌کند، مردی که به حدی از ریسک دوری می‌کند که در مهمانی مجردی‌اش، کلاه داماد را به بهترین دوستش می‌دهد تا دختران رقصنده با دامن‌های چمن به او توجهی نکنند. با این حال، به‌نوعی صبح روز بعد، با سر درد ناشی از مستی، با یکی از آن دختران رقصنده (جولیا استایلز) در تختخوابش بیدار می‌شود. معلوم می‌شود که او دخترعمو نامزدش است، بنابراین در همه مراسم خانوادگی ظاهر می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد طرز فکر پل و بکی در مورد ترس‌ها و اینکه رفتار او و جاذبه‌اش نسبت به بکی چه چیزی در مورد برنامه‌اش برای ازدواج با دختر رئیسش به او می‌گوید، صحبت کنند.

والدین باید بدانند که این فیلم حاوی شوخی‌های زننده و مطالب بسیار بزرگسالانه‌ای است که برای رده‌بندی سنی PG-13 مناسب نیست. این فیلم به طور واضح به بیماری‌های مقاربتی، خودارضایی، مواد مخدر و خیانت زناشویی اشاره دارد. شخصیت‌های فیلم از الفاظ بسیار زننده استفاده می‌کنند و در برخی صحنه‌ها، مصرف الکل به صورت افراطی و در جمع به نمایش گذاشته می‌شود. در یکی از صحنه‌ها، مصرف الکل منجر به اتفاقی می‌شود که آغازگر داستان است. در بخشی از فیلم، یکی از شخصیت‌ها به خاطر داشتن کوکائین مورد ضرب و شتم قرار گرفته و دستگیر می‌شود. همچنین برخی از شوخی‌های فیلم، حاوی نگرش‌های همجنس‌گراهراسانه‌ای است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این یک کمدی کاملا نالایق و ناموفق است بدون حتی یک لحظه به یادماندنی. اگر از فیلم ملاقات با والدین کپی‌برداری کنید و آن را بارها و بارها کپی کنید و سپس آن را از یکی از نرم‌افزارهای تولید فیلمنامه که در مجلات سینمایی تبلیغ می‌شود عبور دهید، شاید چیزی شبیه به فیلم مردانه به دست آورید. در این فیلم شوخی‌های ساختگی زیادی وجود دارد، از جمله اینکه پل وانمود می‌کند که یک اختلال گوارشی شدید دارد، یک بیماری مقاربتی خارش‌دار می‌گیرد و مجبور است دارویی را تهیه کند که در داروخانه با صدای بلند در مورد آن صحبت می‌شود در حالی که مادرزن آینده‌اش آنجا ایستاده است؛ خشم استروئیدی نامزد سابق بکی، یک افسر پلیس که مدرک جعل می‌کند؛ شام تمرینی که با ماری‌جوانا مخلوط شده است؛ و تصاویر مستهجنی که توسط یک پسر جوان پیدا می‌شود و در نهایت به هم می‌چسبند، نه با چسب.این فیلم برای همه‌ی عوامل آن از جمله کریس کاچ کارگردان که با فیلم روز برفی شروع امیدوارکننده‌ای داشت و لی، بلر و استایلز که هیچ انرژی‌ای از خود نشان ندادند، یک گام به عقب است. یکی از دلایل شباهت زیاد فیلمنامه به فیلم ملاقات با والدین این است که نویسنده هر دو فیلم یکی است، با این حال حتی چهار نویسنده هم نتوانستند یک خط گفتگوی به‌یادماندنی، شخصیتی که بتوان با آن ارتباط برقرار کرد، انگیزه‌ای باورپذیر یا لحظه‌ای واقعا خنده‌دار خلق کنند. هر شوخی و پیشرفت داستانی به‌قدری ناشیانه است که بلافاصله ضد اوج است. در شبکه WB سریال‌های کمدی وجود دارند که قبل از اولین آگهی بازرگانی خنده‌های بیشتری دارند تا این فیلم در ۹۰ دقیقه.