ادامه داستان بارت میلارد (جان مایکل فینلی)، خواننده اصلی گروه مسیحی مرسی می، در فیلم «فقط می‌توانم تصور کنم ۲» روایت می‌شود. بارت با بحران‌های شخصی دست و پنجه نرم می‌کند و در نهایت با تیم تیمونز (میلو ونتیمیگلیا)، خواننده و ترانه‌سرای مذهبی، در آهنگ «حتی اگر» که نامزد جایزه گرمی شده، همکاری می‌کند. در فلش‌بک، بارت و همسرش شانون (سوفی اسکلتون) متوجه می‌شوند که پسرشان سم (جگر آمر) به دیابت نوع ۱ مبتلا شده است. بیش از یک دهه بعد، آهنگ موفق «فقط می‌توانم تصور کنم» مرسی می همچنان در بازار موفق است، اما بارت نتوانسته تک‌آهنگ دیگری بنویسد که در صدر جدول قرار بگیرد. تنش بین بارت و سم نوجوان (سمی دل)، که خواهان استقلال بیشتر در مدیریت بیماری خود است، افزایش می‌یابد، در حالی که اضطراب بارت به عنوان یک پدر ناشی از ترومای دوران کودکی اوست که هنوز باقی مانده. وقتی گروه برای اولین تور اصلی خود به سفر می‌رود و سم هم به آنها می‌پیوندد، آن‌ها از تیم، خواننده و ترانه‌سرای مسیحی، دعوت می‌کنند تا به عنوان خواننده افتتاحیه در تور آن‌ها حضور داشته باشد. تیم که به سرچشمه سرودها علاقه‌مند است، علاقه سم به موسیقی را پرورش می‌دهد و بارت را تشویق می‌کند تا در آهنگی که معتقد است اگر با هم بنویسند قوی‌تر خواهد بود، با او همکاری کند، درست مثل سرودهایی که تیم مطالعه کرده است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام‌های فیلم «تصور می‌کنم» در مورد روابط والدین و فرزندان، چالش‌های سلامتی و ایمان صحبت کنند. چگونه شخصیت‌ها تحت تأثیر روابط خود قرار می‌گیرند؟
• سام مبتلا به دیابت است و این موضوع نقش مهمی در داستان دارد. چه چیزی در مورد زندگی با یک بیماری مزمن یاد گرفتید؟ خانواده سام چگونه از او حمایت می‌کنند؟
• فیلم الهام گرفته از موسیقی‌دانان و یک آهنگ واقعی بود. آیا دانستن این موضوع تجربه‌ی شما از داستان را تغییر می‌دهد؟ آیا فیلم‌های مشابهی وجود دارند؟
• ریشه‌های سرود «آرامش روح من» را بررسی کنید. چرا این سرود برای این داستان مهم است؟

والدین باید بدانند که فیلم «فقط می‌توانم تصور کنم ۲» — دنباله فیلم موفق مسیحی «فقط می‌توانم تصور کنم» — از شرایط واقعی زندگی بارت میلارد (جان مایکل فینلی)، خواننده اصلی گروه مرسی‌می و همکاری او با تیم تیمونز (میلو ونتیمیگلیا)، خواننده و ترانه‌سرای مسیحی، در آهنگ «حتی اگر» الهام گرفته شده است. محتوای بحث‌برانگیز کمی در فیلم وجود دارد، اما چندین صحنه در بیمارستان اتفاق می‌افتد یا شخصیت‌هایی را نشان می‌دهد که به دلیل بیماری‌های مزمن به مراقبت‌های فوری نیاز دارند، و فلش‌بک‌هایی از دوران کودکی بارت وجود دارد که دوران سختی را برای او رقم زده است. استفاده از الفاظ تند در فیلم محدود است و به ندرت از توهین‌های ملایم مانند «لعنتی»، «دهانت را ببند» و «زشت» استفاده می‌شود. مانند فیلم اول، تنوع نژادی و قومی در این فیلم نیز اندک است، اگرچه در دنباله، یک شخصیت نوجوان با دیابت نوع ۱ وجود دارد و زمان بیشتری به شخصیت‌های زن اختصاص داده شده است. خانواده‌هایی که با موسیقی این فیلم آشنا هستند احتمالاً از مضامین آن در مورد اتکا به ایمان در زمان‌های ترس و ناامیدی لذت خواهند برد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

مانند فیلم اصلی، این دنباله الهام‌بخش و مبتنی بر ایمان، درام پدر و پسر و ریشه‌های یک تک‌آهنگ مسیحی محبوب را بررسی می‌کند. داستان به اندازه نسخه اصلی پرتنش نیست، اما فیلمنامه برنت مک‌کورکل (که همچنین کارگردانی مشترک را بر عهده دارد) نشان می‌دهد که موفقیت زودهنگام چگونه می‌تواند منجر به بن‌بست نویسندگی شود و زندگی در جاده چگونه می‌تواند روابط خانوادگی را تحت فشار قرار دهد. ونتیمیگلیا در نقش تیم تیمونز، حضوری خوشایند در این فیلم دارد. او به عنوان یک شوخ‌طبع صادق به تصویر کشیده شده است که هر روز روی مچ دستش علامت X می‌کشد تا یادآوری باشد که قدردان باشد. تیم به عنوان یک ضدقهرمان خوش‌بین در مقابل بارت قرار می‌گیرد که خود را در موقعیتی ترسناک و بدبینانه در مورد مشکلات شخصی و حرفه‌ای‌اش می‌یابد.در حالی که در محافل مسیحی معاصر محبوب است، حتی اگر به موفقیت فراتر از مرزهای موسیقی مسیحی دست نیافت، همانند آهنگ «I Can Only Imagine»، و این فیلم با ریتمی کمی آهسته‌تر از فیلم قبلی پیش می‌رود. با این حال، بازیگران، از جمله تریس ادکینز که در نقش اسکات بریکل، مدیر وفادار گروه ظاهر می‌شود، و مضامین مثبت فیلم احتمالاً با مخاطبان مسیحی طنین‌انداز خواهد شد. برای تماشاگران غیرمذهبی، پیام‌های مبتنی بر ایمان در این فیلم کمتر موعظه‌گرانه است و از موعظه‌های طولانی در کلیسا خبری نیست. در عوض، محتوای مذهبی بر موسیقی و روابط شخصیت‌ها تمرکز دارد. طرفداران فیلم اول احتمالاً این دنباله را که ظریف‌تر و کمتر دراماتیک است، بیشتر خواهند پسندید.