فرشتگان برفی

اسنو آنجلز زندگی چند خانواده را دنبال می‌کند که در یک شهر کوچک آمریکایی با هم تلاقی پیدا می‌کنند. آرتور پارکینسون (مایکل آنگارانو از لردز آو داگ‌تاون) نوجوانی است که زندگی خانوادگی‌اش به آرامی در حال فروپاشی است در حالی که روزها را در دبیرستان و شب‌ها را به عنوان ظرف‌شوی در رستوران چینی محلی می‌گذراند. پرستار سابقش، آنی (کیت بکینسیل)، که با آرتور به عنوان پیش‌خدمت کار می‌کند، در خانه نیز دچار مشکل است. اما مشکلاتش توسط سفر لرزان شوهرش، گلن (سام راکول) بین مسیحیت دوباره متولد شده و شیاطین خودش، تشدید می‌شود. ایمی سداریس نقش دوست آنی، بارب را بازی می‌کند، دوستی‌اش توسط رفتار آنی به چالش کشیده می‌شود. در همین حال، آرتور با دختری جالب به نام لیلا (الیویا ترلبی از جونو) ملاقات می‌کند که دیدگاه منحصر به فردش او را الهام می‌بخشد تا در محیطی که ارتباط می‌تواند با ناامیدی یا خطر همراه باشد، ارتباط برقرار کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد روابط سالم و ناسالم بحث کنند. معصومیت به چه معناست؟ سرخوردگی به چه معناست؟
• چطور آرتور با جدایی والدینش کنار میاد؟ چطور گلن با جداییش از آنی کنار میاد؟ چطور یک مسیر به کامیابی و مسیر دیگه به نابودی ختم میشه؟

والدین باید بدانند که فیلم فرشتگان برف دارای پایانی خشونت‌آمیز است که ممکن است بینندگان جوان‌تر را ناراحت کند. این فیلم به بررسی موضوعاتی مانند الکلیسم، خودآزاری، افسردگی، بی‌وفایی و ماهیت خشونت می‌پردازد. تضاد میان کشف شهوانی دوران نوجوانی و اعمال خشونت‌آمیز بزرگسالان ممکن است تاثیری ماندگار بر بینندگان حساس بگذارد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این فیلم شاعرانه تاریک بر اساس رمانی از استوارت اونان ساخته شده است. شخصیت‌های آن مرزهای قابل قبول و مطلوب در روابط را کاوش می‌کنند. خشونتی که در فیلم وجود دارد تلاش می‌کند تا مضامین ایمان و رها شدن را بررسی کند، هرچند که به نظر اجتناب‌ناپذیر و حتی ذاتی می‌رسد. به طور کلی، اجراها در فیلم فوق‌العاده هستند، شاید به جز بازی کیت بکینسدل در نقش آنی، که برای لحظه‌ای کوتاه، زمانی که رابطه‌اش را با معشوقه‌اش به پایان می‌رساند، به نظر می‌رسد فراموش می‌کند که یک تراژدی رخ داده است. نوجوانان از این عشق جوانه‌زده مجذوب خواهند شد، اما در عین حال از نزدیکی مشکلات دیگران آشفته خواهند شد.ما همه بخشی از یک تشکیلات هستیم، معلم آرتور در تمرین گروه موسیقی می‌گوید. هر فردی مهم است. هر قدم در انتظار قدم بعدی است. این جمله به یک شعار برای این فیلم دلهره‌آور تبدیل می‌شود، در حالی که اتفاقات هفته‌های گذشته باز می‌شوند. دیوید گوردون گرین، کارگردان (پرواز آناناس)، پرتره‌ای شهوانی و تسخیر شده از آمریکا پساصنعتی معاصر را به تصویر می‌کشد. این سرزمینی است که در آن ایده‌های انجیلی با ملاقات‌های پنهانی در اتاق‌های هتل درهم آمیخته می‌شوند. جایی که صحنه‌های زمستان سرد و فضای داخلی تاریک با شهوانی عشق اول گرم می‌شوند. همچنین جایی است که تعهد به خشونت تبدیل می‌شود و سکوت با انفجارهای احساسی کوتاه قطع می‌شود. شخصیت‌هایی که توهمات کمتری در مورد زندگی‌شان دارند، مانند آرتور و مادرش، پاداش می‌گیرند. کسانی که در توهم غرق شده‌اند، سرنوشتی تلخ را متحمل می‌شوند. آیا این می‌تواند یک داستان اخلاقی برای زمان ما باشد؟ گرین کارگردانی است که باید به او توجه کرد، و طرفداران از این سنگ بنای آثارش لذت خواهند برد.