متجسد

در فیلم تجسم، دکتر امبر (آرون اکهارت) قادر است به ذهن افرادی که تسخیر شده‌اند وارد شود و به بیرون راندن شیاطین کمک کند، که او آن‌ها را انگل می‌داند. وقتی کامرون جوان (دیوید مازوز) تسخیر می‌شود، نماینده‌ای از واتیکان (کاتالینا ساندینو مورنو) از دکتر امبر درخواست کمک می‌کند. او قبول می‌کند، اما فقط به این دلیل که معتقد است شیطانی که درگیر آن است، همان شیطانی است که او در جستجویش بوده. او او را "مگی" صدا می‌کند و او را مسئول مرگ همسر و پسرش می‌داند. اما وقتی امبر شروع به ورود به ذهن او می‌کند، متوجه می‌شود که مگی به این راحتی‌ها کنار نمی‌رود و چیزی که در خطر است، فراتر از چیزی است که او در ابتدا فکر می‌کرد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم تجسم بحث کنند. آیا همه این خشونت‌ها برای داستان ضروری هستند؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• فیلم ترسناک است؟ چرا یا چرا نه؟ چه چیزی در فیلم‌های ترسناک جذاب است؟ آیا گاهی ترساندن سرگرم‌کننده است؟
• آیا شخصیت اصلی کمک کننده است یا خودخواه؟ آیا او به دیگران کمک می‌کند، حتی اگر دلایلش درست نباشند؟ (آیا هدف وسیله را توجیه می‌کند؟)
• این فیلم در مقایسه با فیلم‌های دیگر در ژانر «تسخیر شیطانی» چگونه است؟ چرا این ژانر ترسناک یا جذاب است؟

والدین باید بدانند که اینکارنت یک فیلم ترسناک در مورد مردی است که به ذهن افرادی که توسط شیاطین تسخیر شده‌اند وارد می‌شود تا به آنها کمک کند. خشونت زیادی در فیلم وجود دارد و بسیاری از صحنه‌ها بسیار شدید هستند. شخصیت‌ها با هم می‌جنگند و زخم‌های خونین، قتل، بریدن گلو، تصادف شدید ماشین (نتیجه رانندگی در حالت مستی)، صحنه‌های ترسناک و یک کودک در خطر وجود دارد. گفته می‌شود یک پدر به طور تصادفی پسرش را مجروح کرده و بازوی او را شکسته است؛ یک پسر با مهاجم می‌جنگد و گردن او را می‌شکند و او را می‌کشد. الفاظ زشت و ناسزاهایی مانند "ف**ک"، "ش*ت"، "بیچ" و موارد دیگر در فیلم وجود دارد. یک مرد در بار به زور به زنی دست درازی می‌کند و از یک "خانه فاحشه" صحبت می‌شود. شخصیت‌ها هر از گاهی در بار یا از فلاسک مشروب می‌نوشند، اما کسی مست نمی‌شود و هیچ پیامد منفی وجود ندارد. اشاره‌ای به "معتاد به هروئین" نیز وجود دارد. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم ترسناک سعی دارد با خلق یک اسطوره‌شناسی جدید و جالب، خود را از دیگر فیلم‌های تسخیر شیطانی متمایز کند، اما در نهایت خسته‌کننده، پیچیده و گم‌شده در کتاب قوانین خودش می‌شود. اکهرت در نقش اصلی به عنوان مردی ژولیده و معلول که همه چیزش را از دست داده، بهترین تلاش خود را می‌کند، اما تلاش‌هایش در یک خلأ به نظر می‌رسد. به نظر می‌رسد هیچکس دیگری در این فیلم حتی سر کار حاضر نشده، قطعاً نه کارگردان برد پیتون (سفر ۲: جزیره اسرارآمیز، سن آندریاس) که عمدتاً به نظر می‌رسد قصد دارد وحشت‌ها را در محدوده رده‌بندی سنی PG-13 نگه دارد.پی‌تون در فیلم از چند صحنه ترسناک ناگهانی استفاده کرده، همچنین از چشم‌های سیاه دیجیتالی، و بازیگرانش را به شکلی کارگردانی کرده که در حین رخ دادن جلوی چشمشان جلوه‌های بصری «شگفت‌انگیز» را با ناباوری تماشا می‌کنند. به جز دکتر امبر، شخصیت‌های دیگر به نظر نمی‌رسد بدانند دارند چه کار می‌کنند یا اینکه انتخاب‌های واقع‌گرایانه و احساسی‌شان چه چیزهایی می‌تواند باشد. این کار تنبلانه و فاقد الهام است؛ شاید، بعد از این و من، فرانکنشتاین، بهتر باشد که اک‌هارت از ژانر وحشت دوری کند و به سمت فیلم‌هایی مثل سولی برود.