ابریشم

در فرانسه قرن نوزدهم سرباز وظیفه‌شناس هروی جونکور (مایکل پیت) به عنوان یک تاجر کرم ابریشم به سرنوشت واقعی خود دست می‌یابد. او این شغل را به دست می‌آورد وقتی که صاحب کارخانه‌های ابریشم شهر، بالدابیو (آلفرد مولینا) او را استخدام می‌کند تا به مکان‌های دورافتاده سفر کند و به دنبال تخم‌های کرم سالم بگردد، چرا که یک ویروس منبع تامین ابریشم در اروپا را نابود کرده است. دوستان و خانواده هروی به او متکی هستند، چرا که کارخانه‌ها تقریبا تمام افرادی را که در شهر او زندگی می‌کنند، استخدام کرده‌اند. اما سفر به ژاپن خطرناک است—او زبان را نمی‌داند، باید به غریبه‌ها اعتماد کند و در بخش‌هایی از این سفر طاقت‌فرسا باید چشمانش را ببندد—و همچنین به این معنی است که همسر عزیزش، هلن (کیرا نایتلی) را برای ماه‌ها پشت سر بگذارد. در اولین سفر هروی، او نگاهی به زنی جوان و مرموز (سِی آشینا) می‌اندازد. آن‌ها تقریبا با هم تعامل ندارند، اما او نمی‌تواند او را از ذهن خود بیرون کند، حتی وقتی که به خانه بازمی‌گردد و با عشق ظاهری زندگی‌اش است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام فیلم در مورد عشق و تعهد صحبت کنند. آیا لازم بود که هروی جان خود را به خطر بیندازد تا در نهایت معنای عشق را درک کند؟ چرا در بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی، مردان (و زنان) به تصویر کشیده می‌شوند که به نظر می‌رسد تعهد به عشق یا پذیرفتن عشقی که در برابرشان قرار دارد، برایشان دشوار است؟ جذابیت ناشناخته‌ها در چیست؟ چرا وفاداری همیشه به نظر انتخاب دشواری می‌رسد؟ آیا در زندگی واقعی هم به همین سختی است؟

والدین باید بدانند که احتمالاً تنها چیزی که نوجوانان را به سمت این درام تاریخی کند حرکت جذب می‌کند، این است که ستاره فیلم، کیرا نایتلی، در یکی از صحنه‌های عاشقانه و شهوانی فیلم، سینه‌هایش را برهنه می‌کند. او تنها کسی نیست که این کار را می‌کند؛ دو زن دیگر نیز بدون پوشش بالاتنه نشان داده می‌شوند، و مردان نیز به طور مختصر در پروفایل عریان دیده می‌شوند. از جنبه‌های مثبت، هیچ فحاشی و خشونتی در فیلم وجود ندارد (اگرچه یک شخصیت نوجوان در حال حلق‌آویز شدن نشان داده می‌شود و شخصیت اصلی با برخی اجساد سوخته در یک روستا ویران شده مواجه می‌شود). اما موضوعات فیلم - اندازه‌گیری واقعی عشق و هزینه خیانت - قطعاً بیشتر برای بزرگسالان مناسب است تا بینندگان جوان‌تر. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

SILK فیلمی است که تماشای آن لذت‌بخش است: به‌خصوص، تصاویر چشم‌اندازها، حس و حال نقاشی‌های غم‌انگیز را القا می‌کنند. اما تصاویر به‌تنهایی نمی‌توانند داستان را پیش ببرند، و درحالی‌که این اقتباس از رمان الساندرو باریکو شروع امیدوارکننده‌ای دارد، درنهایت خیلی سبک است تا بتواند رضایت مخاطب را جلب کند. کارگردان، فرانسوا ژیرار، تلاش می‌کند تا بررسی کند که چه چیزی دو نفر را به هم پیوند می‌دهد، ارتباطی به ظرافت و ناپایداری رشته‌های ابریشم. آیا هروی باید تا نیمه‌ی جهان سفر کند تا عشق واقعی را پیدا کند، یا این‌که عشق در حیاط خلوت او (یا بهتر است بگوییم باغچه‌ی او) است؟ اما فیلم بیش از حد روی هر صحنه مکث می‌کند، و این موضوع از بین برنده‌ی بینش ژیرار است. چیزی که شبیه شعر است، تبدیل به چیزی سنگین و پرمعنا می‌شود، و درحالی‌که فیلم به‌نحوی تعهد و اخلاص را جشن می‌گیرد، درنهایت کارگردان پاسخی برای سوال خود پیدا نمی‌کند.آلفرد مولینا یکی از معدود اجراها و بازی‌های پر انرژی فیلم را به نمایش می‌گذارد. انتخاب پیت برای این نقش مناسب نبوده است؛ او در قرن بیست و یکم به عنوان یک تنبل به نظر می‌رسد و انگار که لباس مبدل پوشیده است. نایتلی، از طرف دیگر، به نظر می‌رسد که در این نقش جا افتاده است؛ اما او فقط یک تزیین است. اگرچه او در داستان نقش محوری دارد، اما کاری جز به نظر رسیدن درخشان ندارد. او در فیلم‌های تاریخی زیادی بازی کرده است و به نظر می‌رسد که بیش از حد راضی و خشنود است و شخصیت‌پردازی او فاقد جرقه و شور است (شاید فیلم بعدی او باید در زمان حال باشد).