حمل‌ونقل

ویروس مرگبار و غیرقابل توقف طاعون -- که منشا آن به طور دقیق مشخص نیست اما به نظر می‌رسد از آسیا نشات گرفته -- از طریق تماس و تنفس از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود و به این ترتیب، بشریت را در سراسر جهان به ویرانی کشانده است. در ابتدای این فیلم، اکثر مردم مرده‌اند، هیچ جامعه‌ای سازمان‌یافته‌ای باقی نمانده و هر کسی به فکر نجات خود است. دو برادر در سن کالج، برایان (کریس پاین) و برادر کوچکتر و باهوش‌ترش، دنیل (لو تیلور پوچی)، به همراه دوست‌دخترهایشان با یک ماشین دزدی به یک ساحل تفریحی دوران کودکی‌شان، ظاهرا در خلیج مکزیک، می‌روند، جایی که برایان و دنیل قصد دارند با تخته‌های موج‌سواری خود، دوران طاعون را پشت سر بگذارند. اما در حالی که با دیگر بازماندگان پراکنده و گاهی خطرناک مواجه می‌شوند، عفونت، فریب و ناامیدی این چهار نفر را از هم جدا می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد رفتار شخصیت‌های اصلی صحبت کنند. آیا واکنش آنها به یک وضعیت آخرالزمانی مجازی را واقع‌گرایانه می‌دانید یا خیر؟
• کدام شخصیت‌ها، اگر اصلاً وجود داشته باشند، شایسته تقلید هستند؟ پسر بد، برایان، پیشنهاد می‌کند که برادر ظاهراً حساس‌تر او، دنیل، نه کمتر بی‌رحم از اوست، بلکه باهوش‌تر است در اینکه دیگران کار کثیف را انجام دهند و خودش بی‌گناه به نظر برسد. آیا این واقعاً درست است؟
• چه اتفاقی ممکن است برای شخصیت‌هایی که در پایان زنده مانده‌اند، رخ دهد؟ چگونه می‌توان در کشوری خالی زندگی کرد؟

والدین باید بدانند که این داستان غم‌انگیز از یک ویروس همه‌گیر و غیرقابل توقف، فضای قوی از ناامیدی و بدبختی را به همراه دارد، با نمایش اجساد مرده/در حال تجزیه (تنها زمانی که انبوهی از اجساد ظاهر می‌شوند، همه آنها در کیسه‌های مات قرار دارند). خشونت شامل چند تیراندازی است، برخی از آنها از نزدیک و با خون. فحاشی در سطح PG-13 است، با یک مورد استفاده از کلمه F. شخصیت‌های اصلی دوست‌پسر و دوست‌دختر به وضوح فعال جنسی بوده‌اند، اگرچه هیچ صحنه جنسی به نمایش گذاشته نمی‌شود. والدین ظاهراً رها شده‌اند تا از بین بروند، و ما کودکان کوچکی را می‌بینیم که به طور مشابه به مرگ محکوم شده‌اند. شخصیت‌های اصلی دست به خرابکاری، مستی و بی‌احتیاطی می‌زنند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

پین در بخش نمایشی یک شیطان خودنمایی است که آن را به عنوان فرصتی برای رفتار بی‌ادبانه می‌بیند؛ شاید این روشی برای مقابله با یک سناریوی کابوس‌وار باشد. اما رویکرد مینیمالیستی و بدون زرق و برق به شخصیت‌ها و خود فاجعه، باعث می‌شود که فیلم اغلب به اندازه جاده‌هایی که شخصیت‌های اصلی در آن رانندگی می‌کنند، باریک و خالی به نظر برسد.پارامونت این درام کوچک با تم علمی تخیلی را به صورت دی وی دی منتشر کرد (در بزرگراه‌های خلوت و سکونتگاه‌های کوچک، بدون جلوه‌های ویژه) بعد از اینکه یکی از ستارگان آن، کریس پاین، در یک درام علمی تخیلی با مقیاس بزرگ نقش اصلی را بازی کرد -- به عنوان کاپیتان جیمز تی. کرک در بازسازی حماسی استار ترک. هر دو فیلم درجه سنی PG-13 گرفتند، اما CARRIERS، بدون اینکه موفقیت آن به اعتبار فدراسیون بستگی داشته باشد، "لذت" بسیار ناراحت‌کننده و تلخ بودن را دارد. برخلاف فیلم‌های بلاک‌باستر مشابه با تم انقراض انسان‌ها مثل من افسانه هستم، هیچ امیدی برای بینندگان وجود ندارد و آنها باید در نظر بگیرند که مردم چگونه رفتار می‌کنند (یا رفتار بد) اگر همه در حال مردن/مرده باشند.