رز بنفش قاهره

سسیلیا (میا فارو)، پیشخدمت خجالتی، برای فرار از ازدواج وحشتناکش با شوهر بیکار و بی‌ادبش (دنی آیلو)، اغلب به سینما می‌رود تا فیلم‌های هالیوود را تماشا کند. او به‌خصوص عاشق فیلم «رز بنفش قاهره» است و آن را بارها تماشا می‌کند، به‌قدری که در نهایت شخصیت اصلی رمانتیک فیلم، تام باکستر (جف دانیلز)، متوجه سسیلیا می‌شود. او عاشق سسیلیا می‌شود و از فیلم بیرون می‌آید و هم‌بازی‌هایش را سردرگم رها می‌کند و آن‌ها نمی‌توانند داستان را جلو ببرند. سسیلیا، تام را در دنیای واقعی می‌گرداند، جایی که همه‌چیز عادلانه نیست و رابطه جنسی مفهومی انتزاعی و نامرئی نیست. در همین حال، فرار تام، مدیران صنعت سینما را به وحشت می‌اندازد، آن‌ها نگرانند که شخصیت‌های داستانی دیگر هم شروع به زنده شدن و پرسه زدن در دنیای واقعی کنند. آن‌ها بازیگر تام، گیل شپرد (باز هم جف دانیلز) را احضار می‌کنند تا شخصیت سرکشش را پیدا کند و تحت کنترل بگیرد. گیل هم در نهایت با سسیلیا رابطه برقرار می‌کند و او را تشویق می‌کند که شوهرش را ترک کند و با او باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره لایه‌های مختلف کمدی در این فیلم و نمایش فیلم‌های دوران افسردگی (که وودی آلن، فیلمساز، به وضوح آن‌ها را گرامی می‌دارد) به عنوان راهی برای فرار از واقعیت غم‌انگیز صحبت کنند. این طرح داستانی در دنیای امروز چگونه می‌توانست پیش برود؟ اگر شما در جایگاه سسیلیا بودید، در مواجهه با خواستگاران شاهزاده‌وار در دنیای خیالی و واقعی، چه کاری انجام می‌دادید؟ آیا تام باکستر درست می‌گوید که نویسنده‌اش را با خدا برابر می‌داند؟ آیا فکر می‌کنید فیلم در نهایت بیانیه‌ای مثبت یا منفی درباره هالیوود و روش‌هایش ارائه می‌دهد؟

والدین باید بدانند که بخش زیادی از فیلم در مورد یک شخصیت بی‌گناه و تخیلی است، از یک فیلم هالیوودی دوران طلایی (با اخلاقیاتی که توسط سانسور استودیو دیکته می‌شود) که ناگهان با دنیای واقعی روبرو می‌شود، جایی که مردم به شیوه‌ای منصفانه مبارزه نمی‌کنند، جایی که ناامیدی و بیکاری و فحشا وجود دارد، و جایی که رابطه جنسی فراتر از یک محو شدن ساده است - که منجر به گفتگوهای پر از کنایه می‌شود. زنا با محارم بخش بزرگی از داستان است، با تام که از قهرمان زن متأهل می‌خواهد شوهر بی‌ادب خود را برای او ترک کند. برای اطلاع از فیلم‌های خانوادگی بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

داستان فانتزی وودی آلن به نظر می‌رسد یک تقدیر عاشقانه است - با کمی تردید - به فیلم‌های دهه ۱۹۳۰ و دنیای خیالی سیاه و سفید آن‌ها که مخاطبان افسرده و درگیر دوران رکود را سرگرم می‌کرد. بزرگسالان می‌توانند این کمدی شاد را هم به عنوان ادای احترام و هم به عنوان داستانی هشداردهنده در مورد زنانی که بیش از حد عاشق فیلم هستند، ببینند. کودکان می‌توانند از آن به عنوان یکی از داستان‌های رایج ماهی بیرون از آب لذت ببرند، جایی که یک شخصیت آرکی‌تایپ فیلم فانتزی باید با دنیای واقعی قرن بیستم مواجه شود. و طرفداران وودی آلن می‌توانند از گفتگوهای باهوش او که با اندکی اضطراب وجودی و عدم اطمینان در لبه‌ها آغشته است، لذت ببرند.این ایده‌ی اغواگر در تعدادی از صحنه‌های بسیار خنده‌دار جواب می‌دهد، اما فیلم حال و هوای حسرت‌باری هم دارد، با صحنه‌های قهوه‌ای‌رنگ و یک پایان‌بندی پیچیده که ایده‌ی وجود عشق حقیقی و پایانی خوش را در فیلم‌ها بیشتر از زندگی واقعی به تصویر می‌کشد. تماشاگران جوان‌تر، به‌خصوص آن‌هایی که با دوره‌ی زمانی فیلم ارتباط برقرار نمی‌کنند، ممکن است از این کمدی موقعیت که بیشتر بر گفتگو، روابط و مفاهیم تمرکز دارد و کمتر بر جلوه‌های ویژه و اکشن، دلزده شوند.