متاسفم، کسانی که از صمیم قلب دوست ندارند.

اشاده (با بازی عبد اللطیف کشیش) یک مسلمان سوری تحصیل‌کرده است که راننده تاکسی است و تلاش می‌کند پول کافی به دست آورد تا برادرش را از اخراج به سوریه (و احتمالا شکنجه) به دلیل ارتباطات تروریستی نامطمئن نجات دهد. تاکسی او توسط فیلادلفیا (با بازی رابین رایت پن) که زبانی تند و تیز دارد، سوار می‌شود. او با تمسخر از کارش در تولید سریال تلویزیونی «متاسفم، متنفران» صحبت می‌کند، که یک برنامه تلویزیونی پربیننده است و در آن ستارگان موسیقی رپ ثروت، دختران و موفقیت خود را به رخ می‌کشند. راننده تاکسی با اکراه او را به خانه حومه‌ای و خانواده‌اش که خودشان را ناکارآمد توصیف می‌کنند، می‌رساند. به زودی او از حد خود فراتر می‌رود. او شروع به وسوسه کردن اشاده برای انجام یک عمل تروریستی، با کمک او، به منظور اعتراض به رنج برادرش می‌کند. اشاده وحشت‌زده و خوشحال است که از شر این مشتری ترسناک خلاص شده است. اما او هنوز از شر او خلاص نشده است، زیرا متوجه می‌شود که او همه درآمدش را دزدیده است. راننده تاکسی که از محل کار او باخبر است، در اقدامی از روی ناچاری، به تهاجم می‌پردازد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شخصیت‌ها و اینکه تقریباً هیچ‌کدامشان - مرد سوری-عرب، تهیه‌کننده قدرتمند تلویزیونی، معشوقه آسیایی - با انتظارات ما مطابقت ندارند، صحبت کنند. اما آنتاگونیست دستکاری‌کننده فیلم بر کلیشه‌ها و تعصبات تکیه دارد تا مطمئن شود نقشه‌اش به درستی پیش می‌رود. آیا به انگیزه‌های او اعتقاد دارید؟ تا چه حد فکر می‌کنید توطئه‌ای مانند این می‌تواند در زندگی واقعی اتفاق بیفتد، به‌ویژه در شرایط ملی ترس و «امنیت داخلی»؟ برخی افراد معتقدند ۱۱ سپتامبر یک صحنه‌سازی بزرگ بود. آیا فکر می‌کنید این فیلم از ذهنیت توطئه‌آمیز حمایت می‌کند؟ چرا فکر می‌کنید نام آن از یک نمایش تلویزیونی خیالی گرفته شده است؟

والدین باید بدانند که شخصیت‌های این فیلم در صنعت موسیقی رپ فعالیت می‌کنند و قطعاتی از موسیقی حاوی الفاظ زشت (و اشاره‌هایی به اینکه بدبینی و منفی‌گرایی در رپ، دیدگاه‌های آنها را تحت تأثیر قرار داده است) وجود دارد. صحبت‌هایی در مورد خیانت و خانواده‌های از هم پاشیده وجود دارد و داستان فیلم به نوعی پیچیده و در سبک انتقام‌جویی و دلهره‌آور است که دیدگاه‌های اخلاقی سنتی هالیوود در مورد خوب و بد را به چالش می‌کشد (به‌ویژه در نتیجه داستان). عدالت اجرا نمی‌شود و شاید هرگز اجرا نشود. جریان زیرین حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ وجود دارد، اگرچه این واقعه حتی به نام هم ذکر نمی‌شود. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

اگرچه بسته بندی آن را شبیه به قطعه ای در مورد شهر نیویورک بعد از ۱۱ سپتامبر نشان می دهد، متاسفانه، متنفران، ترکیبی ظریف از ژانرها است. همزمان درام، تریلر و نقد سیاسی-اجتماعی است، هرگز به طور کامل در هیچ یک از این ژانرها جای نمی گیرد. اما از ابتدا تا انتها، با ریتم سریع، پرانرژی و قابل تماشاست. فیلمنامه بر انتظارات منفی و کلیشه های دو اقلیت منفور بازی می کند: مردان عرب-اسلامی و زنان شاغل آمریکایی.این فیلم قطعاً مورد پسند عموم نیست و سوالات بی‌جوابی را در مورد انگیزه‌ها و ارزش‌های واقعی شخصیت رابین رایت پن باقی می‌گذارد. او از این نقشه‌اش دقیقاً چه چیزی به دست می‌آورد؟ (دیدگاه‌های دی‌وی‌دی بینش‌های خوبی را ارائه می‌دهند). فیلم Sorry, Haters با ترسیم تصویری از افرادی که به خاطر پیش‌داوری‌ها محکوم شده‌اند، ضربه‌ای را وارد می‌کند — و همچنین به بیننده، زیرا برخی از فرضیات ما در مورد فیلادلفیا نیز کاملاً اشتباه از آب درمی‌آیند. داستان‌پردازی ساده و مستقیم آن می‌تواند تماشاگران نوجوان را جذب کند.