ترنر و هوچ

تارنر و هوچ دهه‌ها بعد از فیلم تام هنکس در سال ۱۹۸۹ ادامه می‌یابد. اسکات ترنر جونیور (جاش پک از دریک و جاش) یک معاون مارشال سختگیر ایالات متحده است که به‌شدت تلاش می‌کند تا با شریک سابق نظامی خود، جسیکا بکستر (کارا پترسون)، در نردبان شغلی صعود کند. وقتی پدرش می‌میرد، اسکات یک سگ ماستیف فرانسوی سرکش به نام هوچ را به ارث می‌برد که بلافاصله آپارتمان او را نابود می‌کند و زندگی‌اش را به هم می‌ریزد. او از اریکا، مربی سگ مارشال، کمک می‌خواهد و اریکا به اسکات که در زمینهٔ روابط عاطفی بی‌تجربه است، علاقه‌مند می‌شود. اسکات متوجه می‌شود که رفتار شیطنت‌آمیز هوچ در واقع به او در حل چند پرونده کمک می‌کند، و اسکات، جسیکا و هوچ به یک واحد K-9 تبدیل می‌شوند. آن‌ها با هم به بررسی سرقت جواهرات، محافظت از شاهدان ناکام و تروریست‌ها می‌پردازند. در همین حال، خواهر اسکات، لورا، خانهٔ پدرش را تمیز می‌کند و تعدادی پروندهٔ کارآگاهی پیدا می‌کند که نشان می‌دهد پدرش قبل از مرگش در تلاش برای حل یک معما بوده است. آن‌ها با شریک قدیمی پدرش، دیوید ساتون (رجینالد ولجانسون)، همکاری می‌کنند و با کمک هوچ تلاش می‌کنند تا قبل از اینکه خیلی دیر شود، سرنخ‌ها را کنار هم بچینند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد میزان خشونت در فیلم «تارنر و هوچ» صحبت کنند. به نظر شما چه سنی برای کودکان مناسب است تا خشونت اسلحه را در رسانه‌ها ببینند؟ آیا احساس می‌کنید برای تماشای این نمایش آماده بودید؟ چرا بله یا خیر؟
• درباره اخلاقیات سگ‌های پلیس مثل هوچ (و سگ‌های پلیس دیگر) که در موقعیت‌های خطرناک قرار می‌گیرند بدون اینکه بتوانند درک کنند، چه فکر می‌کنید؟ فکر می‌کنید برای افسران همکارشان که خیلی به حیوانات اهمیت می‌دهند و زمان زیادی را با آنها می‌گذرانند، چه حسی دارد؟
• آیا خانواده شما سگ یا حیوان خانگی دیگری دارد؟ نگهداری از یک حیوان چقدر کار می‌برد؟ آیا در نگهداری از حیوانات خانگی خانواده‌تان کمک می‌کنید؟

والدین باید بدانند که ترنر و هوچ یک مجموعه تلویزیونی است که از فیلم ۱۹۸۹ با همین نام اقتباس شده است. در حالی که کودکان خردسال ممکن است به نمایشی که در آن سگ بامزه‌ای حضور دارد، جذب شوند، اما محتوای تندی هم در آن وجود دارد. صحنه‌های خشونت‌آمیز زیادی شامل تیراندازی، اسلحه کشیدن به سمت سر شخصیت‌ها و زخم‌های گلوله وجود دارد، هرچند هیچ‌کسی در مقابل دوربین تیر نخورده است. همچنین می‌توانید انتظار میزبان میزبان، تهدیدها و مشت‌زنی‌ها را داشته باشید. و عامل تعلیق در این مجموعه زیاد است: شخصیت‌ها (هم انسان و هم سگ) اغلب در خطر هستند و چند انفجار و تعقیب و گریز ماشین و موارد مشابه غافلگیرکننده وجود دارد. گاهی اوقات خلافکاران به خاطر رفتار منفی‌شان دچار دردسر می‌شوند، اما همه‌شان دستگیر نمی‌شوند. علاوه بر خشونت، در سراسر مجموعه از زبان متوسطی (از جمله کلمات «ass»، «hell» و «oh my God») استفاده شده است. قرار گذاشتن و عشق بخش بزرگی از داستان است. مضامین شامل وفاداری، پشتکار و تلاش برای انجام کار درست است.

بعد از تماشای این بازراه‌اندازی متوسط، ممکن است تعجب کنید که آیا دیزنی+ در نهایت متوجه بازده رو به کاهش کاوش در کاتالوگ قدیمی خود برای مواد خواهد شد یا خیر. در حالی که فیلم ۱۹۸۹ تِرنر و هوچ به عنوان یک فیلم مستقل خوب بود، اما فرضیه آن برای ساخت یک مجموعه تلویزیونی کمی ضعیف است. پِک فاقد جذابیت و کاریزمای هَنکس است، اگرچه سگ‌های امروزی که نقش هوچ را بازی می‌کنند، اجراهای بسیار دوست‌داشتنی دارند.این دنباله کمی گیج کننده است و مشخص نیست دقیقاً برای چه سنی مناسب است. از یک طرف، داستان دوستی مرد و سگ است که برای بچه‌ها جذاب است و نوشتار ساده‌اش باعث می‌شود نوجوانان هم بتوانند داستان را درک کنند. از طرف دیگر، خشونت زیادی در آن وجود دارد که تماشای آن را برای این گروه سنی مناسب نمی‌کند. نوجوانان عاشق سگ ممکن است از این سریال لذت ببرند، چون به جز خشونت، در بقیه موارد نسبتاً ملایم است، اما بسیاری از دیالوگ‌ها و داستان‌های کلیشه‌ای آن ممکن است برایشان خسته کننده باشد.