دو چهره ژانویه

ریدال (اسکار ایزاک) جوان آمریکایی است که در سال ۱۹۶۲ در یونان به دنبال خود است و به عنوان راهنمای تور کار می‌کند که از درآمد ناعادلانه از توریست‌های ساده دل ابایی ندارد. جدیدترین مشتریان او، زوج ثروتمندی از نیویورک هستند که توسط ویگو مورتنسن و کرستن دانست بازی می‌شوند و به نظر می‌رسد که بسیار مودب و باوقار هستند... تا زمانی که ریدال مرد را در موقعیتی غیراخلاقی می‌یابد. ریدال به زودی بیش از حد در مورد این زوج اطلاعات کسب می‌کند و درگیر ماجرایی عمیق می‌شود.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد شخصیت‌های فیلم دو چهره ژانویه صحبت کنند. به نظر می‌رسد همه آنها در تلاش برای فریب یکدیگر هستند. آیا به هیچ‌کدام از آنها اعتماد دارید؟ آیا قرار است هیچ‌کدام از آنها الگوی مناسبی باشند؟
• در این فیلم، نوشیدن چگونه به تصویر کشیده شده است؟ و سیگار کشیدن چطور؟ آیا در فیلمی که در دوره‌ای می‌گذرد که سیگار کشیدن رایج‌تر و پذیرفته‌شده‌تر بود، نمایش سیگار کشیدن زیاد مناسب است؟ این موضوع چه تأثیری بر بینندگان امروزی دارد؟
• ریدال چرا با اون زوج متاهل معاشرت می‌کنه؟ منظورش چیه؟

والدین باید بدانند که دو چهره ژانویه یک فیلم مهیج و شیک است که در اوایل دهه ۱۹۶۰ در یونان و ترکیه اتفاق می‌افتد. این فیلم بر اساس رمانی از پاتریشیا های‌اسمیت (نویسنده آقای ریپلی بااستعداد) ساخته شده و داستان حول یک زوج متأهل و یک راهنمای جوان آمریکایی که با آن‌ها ملاقات می‌کنند می‌چرخد؛ هیچ‌یک از سه شخصیت اصلی آن‌طور که به نظر می‌رسند نیستند. انتظار می‌رود مقدار زیادی نوشیدن الکل وجود داشته باشد؛ یکی از مردان یک مست زشت است که وقتی زیاد می‌نوشد حسادت می‌کند و خشن می‌شود. همچنین گاهی اوقات فحاشی (از جمله کلمات ش-- و ف--) وجود دارد، تنش جنسی در پس زمینه میان شخصیت‌ها وجود دارد و مقدار زیادی سیگار کشیدن مربوط به آن دوره. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

برای به تصویر کشیدن فضای اروپا در اوایل دهه ۱۹۶۰، به ویژه آمریکایی‌هایی که در این قاره سرگردان بودند، فیلم دو چهره ژانویه شایسته تحسین است. این فیلم که بر اساس رمانی از پاتریشیا های‌اسمیت (نویسنده‌ای که کتاب الهام‌بخش فیلم آقای ریپلی بااستعداد محصول ۱۹۹۹ را نوشته است) ساخته شده، تلاشی برای به تصویر کشیدن جزئیات دقیق آن دوران دارد، حتی اگر کل داستان، با وجود یک طرح شیطانی، به‌طور عجیبی فاقد صمیمیت به نظر برسد (با وجود مثلث عشقی‌ای در مرکز آن). این فیلم همچنین فاقد پایانی پیچیده و شایسته‌ای است که با بقیه داستان همخوانی داشته باشد.با این حال، چه سفری برای این سه نفر. مورتنسن درخشان است. وقتی فیلم شروع می‌شود، ما فریب می‌خوریم و فکر می‌کنیم او یک نوع آدم است، اما او خیلی جالب‌تر از چیزی است که در ابتدا به نظر می‌رسد. و باید به کل گروه بازیگران احترام گذاشت: دانست قوی است، و ایزاک همبازی خوبی برای مورتنسن است. اما برگردیم به آن پایان: این فیلم واقعاً شایسته پایان بهتری است.