اوندین

دو سال و هفت ماه از ترک الکل توسط ماهیگیر ایرلندی سیراکوز (با بازی کالین فارل) می‌گذرد. او در حالی که در رویا به سر می‌برد، یک روز زنی به نام اوندین (با بازی آلیسجا باچلدا) را از دریا با تور ماهیگیری‌اش بیرون می‌کشد. دخترش، آنی (با بازی آلیسون باری)، که از نارسایی کلیه رنج می‌برد، فکر می‌کند او یک سلکی است، موجودی اساطیری، نیمه پری دریایی و نیمه فک که پوستش را می‌اندازد تا در میان انسان‌ها راه برود. اما آیا او واقعاً سلکی است؟ او ظاهراً برای سیراکوز خوش‌شانسی به ارمغان می‌آورد، وقتی که او می‌خواند، تور و دام‌های ماهیگیری سیراکوز پر از لابستر و سالمون می‌شود، هرچند خوش‌شانسی چیزی نیست که او اغلب با آن مواجه شود. به زودی، سیراکوز هویت واقعی او را کشف می‌کند و متوجه می‌شود که او در مورد چه چیزی است، و این باعث می‌شود که او با هویت و سرنوشت خود دست و پنجه نرم کند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره‌ی ماهیت افسانه‌ای فیلم صحبت کنند. چرا زندگی اوندین به‌شکل یک افسانه‌ی قدیمی روایت می‌شود؟ چرا برای آنی مهم است که اوندین را موجودی افسانه‌ای بداند؟ چه فیلم‌های دیگری از افسانه‌ها به‌عنوان پایه‌ی داستان‌شان استفاده می‌کنند؟
• درباره پدر بودن صحبت کنیم. سیراکوز چه‌جور پدری است؟ آیا او شبیه پدران دیگر در فیلم‌ها و سریال‌هاست یا متفاوت است؟ کلیشه‌های رایج در مورد پدران چیست؟ و رسانه‌ها (به‌خصوص فیلم‌ها و تلویزیون) چگونه به این کلیشه‌ها دامن می‌زنند؟
• دربارهٔ نوشیدن الکل در فیلم چه فکری کردید؟ آیا تفاوت‌های فرهنگی با نحوهٔ در نظر گرفتن یا نمایش نوشیدن الکل توسط شخصیت‌ها را متوجه شدید؟ مبارزهٔ سیراکوز با اعتیاد چه چیزی در مورد شخصیت او به شما می‌گوید؟

والدین باید بدانند که این درام رویایی — که داستان ماهیگیری را روایت می‌کند که به تازگی اعتیادش را ترک کرده و از فرزند بیمارش مراقبت می‌کند — شامل موضوعات بسیار جدی و عمیقی است که مسائل بزرگی مانند خوشبختی، عشق، و رستگاری را در بر می‌گیرد و مناسب کودکان و نوجوانان جوان نیست. یک کودک در سن مدرسه ابتدایی، شخصیت محوری داستان است و او خردمندتر از سنش است و با موقعیت‌های ناگواری روبرو می‌شود. مادرش مدام الکل مصرف می‌کند و اگرچه به وضوح به دخترش اهمیت می‌دهد، اما به نظر نمی‌رسد قصد ترک الکل را داشته باشد. در فیلم چند فحش (s--t و f--k) و یک صحنه ناراحت‌کننده وجود دارد که در آن یک فرد مسلح به سمت یکی از شخصیت‌ها شلیک می‌کند. اما فیلم همچنین پیامی از امید و رستگاری را نیز منتقل می‌کند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت‌نام کنید.

این یک فیلم گیج‌کننده، جالب اما در نهایت ناخوشایند از نیل جردن است. کشیشی که به فارل در سیراکوز خدمت می‌کند، می‌گوید: «غم و اندوه آسان است؛ اما برای شاد بودن باید تلاش کرد.» این حقیقت اساسی است که اوندین، درام شبیه به افسانه، تلاش می‌کند آن را آشکار کند. آنچه که قطعی است، استعداد جردن در خلق حال و هوای فیلم است، که در اینجا با ریتم هوشمندانه، موسیقی گیرای سیگور روس، و رنگ‌های تیره و قهوه‌ای مایل به قرمز، با کمک فیلمبردار کریستوفر دایل، به تصویر کشیده شده است. در بیشتر فیلم، مخاطب در حال و هوای مبهمی قرار می‌گیرد: آیا اوندین واقعی است، یا همانطور که دختر باهوش سیراکوز، به بازی قدرتمندانه باری، آن را می‌نامد، «برآورده شدن آرزو» است؟ (فارل و باری، به هر حال، رابطه‌ای شگفت‌انگیز را به نمایش می‌گذارند و تعامل پدر و دختر را زنده می‌کنند.)وقتی فیلم تلاش می‌کند تا به آن پرسش به‌طور واقعی پاسخ دهد، اوندین جادویش را از دست می‌دهد. (آیا این اغلب در مورد داستان‌های اخلاقی صدق نمی‌کند؟) ناگهان، فیلم بیش از حد درگیر واقعیت‌های تلخ می‌شود. درحالی‌که این تضاد باعث ایجاد برخی پیچش‌های دراماتیک جذاب می‌شود، اما داستان‌پردازی اولیه و کمتر شفاف همچنان جذاب است. مثل صدای آوای پری دریایی، فیلم تماشاگر را به خود فرا می‌خواند. متاسفانه فیلم‌سازان به خاطر واقع‌گرایی، آن را نادیده گرفتند.