اسرار گیل مایو

مجموعه تلویزیونی «رازهای گیل میو» بر اساس مجموعه کتاب‌های معروف مارجوری اکلس ساخته شده و حول زندگی پرهیجان و سریع گیل میو (با بازی آلیستر مک‌گوان)، بازرس کارآگاه بامزه و کاریزماتیک، می‌چرخد. گیل میو همزمان نقش یک محقق قتل و یک پدر مجرد دلسوز را برای دختر نوجوانش، جولی (با بازی لوسی اوانز)، ایفا می‌کند. این مجموعه تلویزیونی گیل میو را از خانه تا محل کار دنبال می‌کند، جایی که او و تیمش صحنه‌های جرم را بررسی می‌کنند و سرنخ‌ها را در معماها و پرونده‌های جنایی مختلف دنبال می‌نمایند. از اجساد مرموزی که در باغ‌های حومه شهر پیدا می‌شوند تا قربانیانی که رازهای یک عمر را با خود به گور می‌برند، گیل میو و همکارانش به استعدادهای فردی و کار تیمی خود متکی هستند تا در نهایت بتوانند انگشت اتهام را به سمت مجرم واقعی نشانه بگیرند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل محبوبیت طولانی مدت برنامه‌های جنایی در تلویزیون صحبت کنند. چه چیزی بینندگان را به سمت برنامه‌هایی در مورد قتل و فعالیت‌های غیرقانونی جذب می‌کند؟ آیا فکر می‌کنید محبوبیت این برنامه‌ها منعکس کننده وضعیت جامعه ماست، یا اینکه جامعه ما به دلیل محتوای تلویزیون خشن‌تر می‌شود؟ آیا فکر می‌کنید این سریال‌ها تصویری دقیق از کارآگاهی و تحقیقات جنایی ارائه می‌دهند؟ چرا بله یا خیر؟ کدام سریال‌ها برای شما معتبرتر به نظر می‌رسند؟ چرا؟ آیا ترکیب کمدی با قتل قابل قبول است؟ چرا بله یا خیر؟

والدین باید بدانند که این مجموعه تلویزیونی بریتانیایی با سبک و سیاق شاد و سبک‌بال، به‌طور شگفت‌انگیزی فاقد خشونت، صحنه‌های جنسی و الفاظ تند و زننده است که معمولا در سریال‌های جنایی پرطرفدار مثل قانون و نظم وجود دارد، و به همین دلیل برای نوجوانان و حتی کودکان بزرگ‌تر مناسب‌تر است. قتل و فعالیت‌های غیرقانونی به‌طور مبهم و گذرا مطرح می‌شوند و تصاویر کوتاهی از قربانیان (مثلاً شناور در رودخانه) بعید است که بینندگان را ناراحت کند. داستان‌های هر قسمت اغلب به موضوعاتی مانند روابط نامشروع، مصرف مواد مخدر و رابطه جنسی بین خویشاوندان نزدیک اشاره می‌کنند، اما این مجموعه بیشتر کمدی است تا درام. شخصیت اصلی، پدری سخت‌کوش و متعهد است که به تنهایی از دختر نوجوانش مراقبت می‌کند.

با وجود اینکه این نمایش حول قتل می‌چرخد و بخش زیادی از زمان شخصیت‌ها صرف کارآگاهی می‌شود، غیرممکن است که سریال معمای گیل میو را در دسته درام‌های جنایی روز قرار دهیم. این سریال فاقد خشونت است و داستان‌های موازی آن به زندگی شخصی شخصیت‌ها می‌پردازد. گاهی واقعاً بیشتر شبیه یک کمدی رمانتیک به نظر می‌رسد، با طعنه‌های مداوم میو و شوخی‌های او با جونز. این لحن شاد به این معنی است که این سریال برای خانواده‌هایی با نوجوانان و کودکان بزرگ‌تر مناسب است.