افلیا

این فیلم بازآفرینی ویلیام شکسپیر از هملت است با اوفلیا به عنوان شخصیت اصلی. اوفلیا (دیزی ریدلی) دختری از طبقه پایین است که با هوش و جسارتش ملکه گرترود دانمارک (نائومی واتس) را مجذوب خود می‌کند. به عنوان بانوی مورد علاقه ملکه، اوفلیا رازهایی را که در دیوارهای قلعه السینور نهفته است حفظ می‌کند، از جمله رابطه ممنوع خود با شاهزاده هملت (جرج مک‌کی). وقتی پادشاهی با تغییر ناگهانی رهبری مواجه می‌شود، اوفلیا متوجه می‌شود که شاید مجبور شود بین عشق واقعی و بقا خود یکی را انتخاب کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد دلایل اهمیت روایت داستان اوفلیا از دیدگاه خود او از سوی سازندگان فیلم بحث کنند. شخصیت او در اینجا چگونه با شخصیتش در هملت متفاوت است؟ در مورد بازنویسی یک نویسنده مدرن بر اساس نیت شکسپیر چه فکری می‌کنید؟
• دو مرد ایده این فیلم را مطرح کردند اما یک نویسنده و کارگردان زن را استخدام کردند تا داستان را روایت کند. آیا فکر می‌کنید مهم است که زنان، داستان‌های زنان را روایت کنند؟ آیا فکر می‌کنید یک مرد می‌تواند داستان یک زن را به همان اصالت و واقع‌گرایی که یک زن می‌تواند، بیان کند، یا این موضوع مهم است؟ نظر شما در مورد فیلم‌سازان زن که فیلمی در مورد مردان می‌سازند چیست؟
• اپhelia چگونه شجاعت و صداقت را نشان می‌دهد؟ این خصوصیات چگونه به او کمک می‌کنند؟ او چه نقاط قوت شخصیتی دیگری را در خود دارد؟
• آیا در این برداشت از هملت، تغییراتی به جز تمرکز بر شخصیت زن مشاهده کردید؟ آیا به نظرتان آثار کلاسیک دیگری وجود دارند که نیاز به بروزرسانی برای انعکاس تفکر مدرن‌تر داشته باشند؟

والدین باید بدانند که اوفلیا بازبینی‌ای از داستان عشق هملت است که او را به عنوان فردی مستقل و خردمندتر از آنچه در نمایشنامه کلاسیک شکسپیر به نظر می‌رسد، به تصویر می‌کشد. این فیلم که توسط زنان نوشته و کارگردانی شده است (و دیزی ریدلی از جنگ ستارگان در نقش اصلی بازی می‌کند)، از دیدگاه اوفلیا تمام لحظات نمایشنامه هملت را به تصویر می‌کشد. بنابراین، درست مانند نمایشنامه، صحنه‌هایی از مسمومیت، نبردهای شمشیر، خنجرکشی، رویارویی‌های پرتنش، مرگ، غرق شدن و نبرد خونین وجود دارد. صحنه‌ای از عشق‌بازی حسی بین یک زوج متاهل، پشت برهنه زن را نشان می‌دهد. شراب و "داروی تقویتی" مصرف می‌شود؛ و اشاره‌ای به غیرقانونی بودن داروی تقویتی وجود دارد. در حالی که هملت بر انتقام، قدرت و قتل متمرکز است، این داستان بر عشق، طبقه اجتماعی و دشواری‌های حفظ موقعیت در دربار در حالی که حاکمان پادشاهی با مسائل شخصی دست و پنجه نرم می‌کنند، تمرکز دارد. در همین راستا، در اینجا به بررسی و کاوش بیشتر در مورد مبارزه و داستان گذشته ملکه جرترود (با بازی نائومی واتس) پرداخته شده است، بیشتر از آنچه در نمایشنامه اصلی وجود دارد. برای نوجوانانی که با منبع اصلی آشنا هستند، این فیلم یک تغییر رضایت‌بخش و توانمندسازی زنانه در خواندن مورد نیاز است. برای آگاهی از فیلم‌های بیشتر در این سبک، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

کارگردان کلر مک‌کارتی به شخصیت بحث‌برانگیز و سوءتفاهم‌شده‌ی شکسپیر داستانی می‌دهد که شایسته‌ی اوست. نقش اوفلیا در هملت در طول قرن‌ها پرسش‌های بیشتری را ایجاد کرده است تا پاسخ‌ها: او تحصیل‌کرده است، اما نقشش در قلعه چیست؟ آیا هملت عاشق اوست، یا او را بازی می‌دهد؟ چگونه از جایگاهی سرشار از اعتماد به نفس به نقطه‌ای می‌رسد که توسط برادرش، پدرش، معشوقش و خانواده‌ی او مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد و به شکلی که به نظر می‌رسد دیوانگی را برمی‌انگیزد؟ شاید در سال ۱۶۰۰، همه‌چیز برای مخاطبان منطقی بود، اما برای نوجوانان امروزی که تراژدی کلاسیک شکسپیر را می‌خوانند، رفتار اوفلیا گیج‌کننده است. تنها شخصیتی که به‌طور مساوی مرموز است، ملکه گرترود است.مک‌کارتی و سمی چلاس به‌طور شگفت‌انگیزی داستان هر دو زن را با رویکردی جذاب و رضایت‌بخش بازگو می‌کنند که بسیار منطقی و قابل درک است. همان‌طور که حدس می‌زدیم، اوفلیا نه تنها فردی ساده‌لوح نیست، بلکه اصلاً احمق نیست. او جرقه‌ای دارد که مخاطبان امروزی می‌توانند آن را حس کنند، و کاملاً مشخص است که چرا هملت عاشق اوست -- و البته، جرترود. تعاملات درباریان قرن چهاردهم می‌تواند به همان اندازه دبیرستان‌ها کینه‌توزانه و رقابتی باشد، و روش اوفلیا در "مشاهده، سکوت و یادگیری چگونگی گریز و فرار" می‌تواند درسی باشد که برای مخاطبان جوان قابل درک و تاثیرگذار باشد. اوفلیا بسیار متفاوت از آثار کلاسیک شکسپیر است، اما قطعاً گامی در جهت توانمندسازی زنان جوان است تا بدانند حتی اگر بزرگترین نمایشنامه‌نویس تاریخ زنان را به عنوان شخصیت‌های فرعی و کم‌اهمیت در نظر می‌گرفت، قطعاً داستان‌های بیشتری برای گفتن وجود دارد.