ام‌آی ۵

فیلم جاسوسی و دلهره‌آور MI-5، که پس از پایان مجموعه تلویزیونی مرتبط با آن ساخته شده، با یک انتقال معمولی زندانی آغاز می‌شود. متاسفانه، حمله‌ای رخ می‌دهد و تروریست آدِم قاسم (الیس گابل) آزاد می‌شود. هری پیرس (پیتر فرث)، رئیس ضدتروریسم، که متوجه می‌شود به عنوان بزِنِمک قربانی خواهد شد، خودکشی خود را صحنه‌سازی می‌کند. سپس از کمک ویل هالوی (کیت هرینگتون)، عامل بازنشسته و تنها کسی که هری می‌تواند به او اعتماد کند، برای دستگیری قاسم پیش از حمله‌اش استفاده می‌کند. مشخص می‌شود که قاسم تمایل به معامله دارد، اما هری و ویل باید همسرش را پیدا کنند، که کار آسانی نخواهد بود. و برای پیچیده‌تر شدن اوضاع، به نظر می‌رسد که یک خائن در MI-5 وجود دارد.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در فیلم MI-5 صحبت کنند. آیا هیجان‌انگیز بود؟ آیا آزاردهنده بود؟ فیلم‌سازان چگونه این اثر را به وجود آوردند؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• چرا داستان‌های جاسوسی جذاب هستند؟ چه چیزهای خوبی در مورد جاسوس بودن وجود دارد؟ چیزهای بد آن چیست؟
• چگونه انتخاب یک تروریست به عنوان شخصیت منفی داستان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
• اگر سریال را دیده‌اید، نظرتان در مورد مقایسه آن با فیلم چیست؟ کدام را بیشتر می‌پسندید و دلیل آن چیست؟

والدین باید بدانند که MI-5 یک فیلم جاسوسی مهیج است که بر اساس مجموعه تلویزیونی بریتانیایی با همین نام ساخته شده است. این فیلم برای تازه‌واردان پیچیده و کسل‌کننده است و به جز طرفداران سریال، چیز زیادی برای ارائه ندارد (اگرچه طرفداران بازی تاج و تخت ممکن است با بازی کیت هرینگتون کنجکاو شوند). انتظار خشونت زیادی را داشته باشید -- به خصوص اسلحه و تیراندازی -- با برخی مرگ و خونریزی. همچنین تعقیب و گریز، مبارزه، تصادف و انفجار، و همچنین خودکشی (هم واقعی و هم ساختگی) وجود دارد. الفاظ زشت به طور مکرر استفاده نمی‌شوند اما شامل کلمات "f--k" و "s--t" می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم پیچیده و نه چندان هیجان‌انگیز است و احتمالا فقط طرفداران سریال تلویزیونی آن را که از ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱ پخش می‌شد، جذب خواهد کرد؛ حتی در این صورت، چیزی بیشتر از یک قسمت طولانی نیست. کارگردانی به عهده بهارات نالوری است که فیلم بسیار جذاب «یک روز زندگی خانم پتی‌گریو» را ساخته است، اما «ام‌آی-۵» سطحی و بی‌روح به نظر می‌رسد؛ انگار به صورت خودکار ساخته شده است. نالوری ریتمی کند و خسته‌کننده انتخاب کرده است که هم برای درگیر شدن با شخصیت‌ها برای بیننده‌ها سریع است و هم برای هیجان‌های واقعی کند است.در صحنه‌های گفتگو، دوربین به این سو و آن سو می‌رود و دور سر شخصیت‌ها می‌چرخد، انگار که حوصله‌اش سر رفته. بدتر از آن، شخصیت شرور و شخصیت خوب به طرز شگفت‌انگیزی شبیه هم هستند (هارینگتون موهای کمی بلندتری دارد)؛ داستان از قبل گیج‌کننده است و این اشتباه در انتخاب بازیگران، آن را گیج‌کننده‌تر هم می‌کند. در نهایت، عنوان ساده فیلم، MI-5 -- که از عنوان بریتانیایی Spooks: The Greater Good تغییر کرده -- تضمین می‌کند که بینندگان جدید از آن بگذرند.