سمسون

در فیلم سامسون، سامسون قهرمان عهد عتیق (تیلور جیمز) با پیشگویی به دنیا می‌آید که او قوم بنی‌اسرائیل را از فلسطینیان محافظت خواهد کرد. پدر مهربانش (راتگر هاور)، مادر (لیندسی واگنر) و برادرش (گرگ کریک) از او حمایت می‌کنند، در حالی که او عاشق زنی فلسطینی به نام تاران (فرانسس شولتو-داگلاس) می‌شود. اما شاهزاده رالا (جکسون راتبون) که با پدرش (بیلی زین) مشکل دارد، نمی‌تواند او را راحت بگذارد و دخالت‌هایش منجر به کتک‌کاری‌های مرگباری می‌شود که عمدتا توسط سامسون انجام می‌شود. بعدا دلیلا (کیتلین لاهی) که در تمام این مدت در اطراف بوده و عاشق سامسون است، به طور غیرقابل توضیحی به او خیانت می‌کند. خشم و مرگ‌های بیشتری در پی می‌آید.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد خشونت در داستان سمسون صحبت کنند. آیا انتظار چنین محتوایی را از یک داستان کتاب مقدس داشتید؟ آیا خشونت در این فیلم توجیه‌پذیر به نظر می‌رسد؟ تاثیر خشونت در رسانه‌ها بر کودکان چیست؟
• از تغییراتی که در داستان انجیل اعمال شد، چه فکر می‌کنید؟ آیا با این تغییرات موافق بودید؟ فکر می‌کنید چرا فیلم‌سازان چنین انتخاب‌هایی داشته‌اند؟
• این داستان چگونه به شما مربوط می‌شود، یا چه حقایقی از جهان را برای شما آشکار می‌کند، اگر وجود داشته باشد؟

والدین باید بدانند که سامسون یک حماسه‌ی کتاب مقدسی است در مورد جنگجوی افسانه‌ای عبری با قدرت ماوراء الطبیعه (تیلور جیمز). این فیلم پر است از خشونت‌های خونین. بیشتر این خشونت‌ها به شکل ضربات کشنده با آرواره‌ی الاغ است. اما همچنین شامل لگد زدن به سر، ضربات متعدد چاقو، له کردن آشکار اندام‌های داخلی، شلاق زدن و کندن چشم با تیغه‌ی داغ است. با این حال، این موضوع اصلی است؛ هیچ زبانی تند و تیزی در فیلم وجود ندارد و محتوای جنسی و نوشیدن الکل در آن بسیار کم است. این فیلم تا حدی از نسخه‌ی کتاب مقدسی داستان سامسون فاصله می‌گیرد. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

این فیلم، سامسونِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ پدربزرگِ شما نیست؛ حتی سامسونِ پدربزرگِ نه‌چندان‌خوبِ شما هم نیست. این فیلم با افسانه‌ی کتاب مقدس بازی می‌کند، سعی می‌کند بعضی از قسمت‌های ناخوشایند را پاک کند اما خشونت کافی را حفظ می‌کند تا مل گیبسون را به وجد بیاورد. سامسون قطعا در دنیای پر از خشونتِ فیلمِ «مصائب مسیح» زندگی می‌کند که با فیلم‌برداریِ چشم‌نواز به تصویر کشیده شده است، در حالی که سعی می‌کند کارهایی مثل همدردی با دلیِلا، شخصیتِ شرورِ داستان، و کم‌رنگ کردنِ جنبه‌های آدم‌کشیِ سامسون را انجام دهد. اما او باز هم حدود ۴۰۰۰ نفر را می‌کشد؛ ۱۰۰۰ نفر با آرواره‌ی الاغ و حداقل یک نفر با لگد به سر. تغییرات کلیدیِ دیگر در داستان شامل رابطه‌ی عاشقانه‌ی سامسون با تارن است، به جای یک ماموریت، و حذف یکی از قتل‌عام‌های او. همچنین، احتمالا به دلیل آگاهیِ مدرن از مسائلِ حیوانات، استراتژیِ «روباهِ آتشین» سامسون (جایی که روباه‌ها را به‌طور واقعی آتش می‌زدند) به‌طور مبهمی منتقل شده است.شخصیت‌پردازی و دیالوگ‌های فیلم کاملاً از یک نمایش محلی الهام گرفته شده‌اند. و شخصیت‌های منفی بسیار، بسیار شرور هستند، به‌طوری که فقط برای تفریح مردم را می‌کشند. و چشم‌های خود را زیاد بیرون می‌زنند. حداقل زین، در نقش پادشاه، به نظر می‌رسد که واقعاً از جویدن صحنه لذت می‌برد. پاسخ او به هشدار سامسون در مورد خشم خدا (خلاصه شده در اینجا) -- "آیا مرا با ... آب و هوا تهدید می‌کنی؟" -- یکی از نقاط قوت نادر فیلم است. و دیدن واگنر و هاور لذت‌بخش است. اما راثبون، به عنوان شخصیت منفی اصلی، بیش از حد تلاش می‌کند. نمی‌توانید او را سرزنش کنید، با توجه به محتوای فیلم، اما شاید کمی اغراق‌آمیز بودن بهتر بود. صرف‌نظر از تغییرات و حذف‌ها، فیلم احساس یک بازسازی سینمایی معمولی، اگر چه بسیار خشن، از یک داستان عهد عتیق را القا می‌کند، با حضور بازیگران انگلیسی‌زبان (و هلندی و آفریقای جنوبی) که نقش شخصیت‌های خاورمیانه‌ای را بازی می‌کنند و لهجه‌های مختلف دارند. قطعاً فیلم می‌توانست از حضور بیشتر زین بهره ببرد، اما جدیت خشونت‌ها، به همراه موسیقی پرمعنا، به بینندگان نشان می‌دهد که فیلمسازان کاملاً جدی بوده‌اند.