عالی

در فیلم PERFECT، نوجوانی (گارِت وارینگ) که فقط با نام بیمار ۱۳-چیزی شناخته می‌شود، پس از قتل خونین دوست‌دختر برهنه‌اش در تختخواب، به کلینیکی برای بازبرنامه‌ریزی فرستاده می‌شود. مادرش (ابی کورنیش)، که شبیه دختری حزبی و سیگاری است، او را با لیموزین به آنجا می‌رساند و به او می‌گوید که در جوانی خودش هم در آن کلینیک تحت درمان بوده است. او وارد اسپا/کلینیک می‌شود که شبیه صفحه‌ای از یک مجله لوکس طراحی شده است. او، لاغر و زیبا، شبیه مدلی است که برای لم دادن روی مبلمان استخدام شده است، کاری که او برای مدتی انجام می‌دهد قبل از اینکه در نهایت با درمان موافقت کند. فلش‌بک‌ها/توهمات آزاردهنده‌ای او را آزار می‌دهند، از جمله تصاویری از قربانی کردن انسان، آدم‌خواری و زنی که زنده زنده سوزانده می‌شود. هیچ‌کدام از مسئولان کلینیک برای خوشامدگویی به او نمی‌آیند. در عوض، او به‌طور واقعی با دیوار صحبت می‌کند تا درمانش را دریافت کند، صدایی (تائو اوکاموتو) از اسپیکری در اتاق ساده اما شیک او. درمان نیاز دارد که او اسکالپل را به خودش بزند و تکه‌های بزرگی از گوشت را برش دهد، و آن‌ها را با مکعب‌های برنامه‌ریزی جایگزین کند که در حفره‌ها قرار می‌گیرند و او را به توهمات دیگری پرتاب می‌کنند. تکه‌های بیشتری برداشته و جایگزین می‌شوند، اما رنج او ادامه می‌یابد. یک ساعت بعد از شروع عمل، بنیانگذار کلینیک، دکتر همیلتون پرایس (موریس کامپته)، ظاهر می‌شود تا به او یک درمان نهایی و شدید ارائه دهد که به‌طور عجیبی علائم بیمار را برای همیشه برطرف می‌کند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد پیام این فیلم صحبت کنند. به نظر شما موضوع اصلی فیلم چیست؟
• چه نشانه هایی وجود دارد که این موضوع در آینده اتفاق می افتد؟
• چرا فکر می‌کنید بعضی از تصاویر آنقدر سخت هستند که دیده شوند؟ آیا فکر می‌کنید این عمدی بوده است؟ چطور فکر می‌کنید تصاویر مرموز به فیلم اضافه می‌کنند یا از آن کم می‌کنند؟

والدین باید بدانند که فیلم Perfect به نظر می‌رسد با هدف ایجاد تجربه‌ای روانگردان در پس‌زمینه‌ای از یک داستان علمی تخیلی ترسناک ساخته شده است. در آینده، افرادی با مشکلات مختلف در یک مرکز بازپروری شرکت می‌کنند و در آنجا دستور می‌گیرند که برش‌هایی از بدن خود را جدا کنند و گوشت آن را با قطعات بازبرنامه‌ریزی‌شده جایگزین کنند تا زندگی بهتری داشته باشند. قتل، خون، برهنه‌گرایی و آدمخواری نیز در فیلم وجود دارد. مردی/حیوانی یک نوزاد تازه متولدشده را می‌خورد؛ ما یک چشم و اندام قطع‌شده‌ای را می‌بینیم که جویده می‌شود. الفاظی مانند «ف**ک»، «ش**»، «لعنتی» و «جهنم» در فیلم به کار رفته است. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی «شب فیلم خانوادگی» ثبت‌نام کنید.

بین یک روایت طولانی و کسل‌کننده از هذیان‌گویی‌های بی‌معنی و تصاویری که اغلب تار یا تاریک و سایه‌دار هستند، این فیلم تقریباً غیرقابل تماشاست. Perfect به ما می‌گوید، در این توهم بزرگ عشق، یک شیء نمی‌تواند بدون چیزی دیگر وجود داشته باشد که خود را به آن بازتاب کند، و همین تکرار به تنهایی آن را منصفانه می‌کند تا این فاجعه خودپسندانه را فاجعه‌بار و وحشتناک اعلام کنیم. این فیلم هنری است، نه هنری، تقلید است، نه خود واقعیت. سکانس‌های طولانی بدون دلیل خاصی با نور قرمز ارائه می‌شوند. ۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی اثر کوبیک به ذهن متبادر می‌شود، آواتار هم همین‌طور، اما نه به‌صورت مثبت. برهنگی و خشونت عجیب و غریب و ارزشمند این فیلم را برای نوجوانان بزرگ‌تر مناسب می‌کند، اگر بتوان گفت که برای هر کسی مناسب است.اما بعید است نوجوانانی که سنشان برای مواجهه با این محتوا مناسب است، حوصله‌ی نشستن و تماشای تصاویر تار و موسیقی فلایینگ لوتوس (استیون الیسون) را داشته باشند که شبیه به چند زنگ تلفن همراه است که در یک حلقه تکرار می‌شود. هیچ‌کس این فیلم را با یک بررسی معنی‌دار از شرایط انسانی اشتباه نمی‌گیرد، اگرچه به نظر می‌رسد فیلم‌سازان به دنبال چنین چیزی بوده‌اند.