مکان‌های تاریک

در سال 1985، لیبی دی جوان، از قتل مادر و دو خواهرش جان سالم به در برد و تحت فشار بود تا برادرش بن (تای شرایدن) را به عنوان قاتل معرفی کند. سی سال بعد، پول نیکوکاران تمام شده و لیبی (شارلیز ترون) به پول نیاز دارد. او پیشنهاد لایل ویرت (نیکولاس هولت) را برای گفتن داستان خود به "باشگاه قتل"، گروهی از طرفداران جنایت واقعی که معتقدند بن بزرگسال (کوری استول) بی گناه است، می پذیرد. لیبی با ترکیب اطلاعات جدید با خاطرات قدیمی خود، متوجه می شود که حقیقت بسیار پیچیده تر از چیزی است که ممکن است به یاد داشته باشد یا حدس زده باشد.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره خشونت در فیلم «مکان‌های تاریک» صحبت کنند. میزان خشونت در فیلم چقدر است و چقدر از آن به تصویر کشیده شده است؟ فیلم چگونه این تاثیر را ایجاد می‌کند؟ تاثیر خشونت رسانه‌ای بر کودکان چیست؟
• آیا فکر می‌کنید شخصیت اصلی یک الگوی رفتاری است؟ یک زن قوی؟
• این فیلم چگونه نوشیدن الکل، کشیدن سیگار و مصرف مواد مخدر را به تصویر می‌کشد؟ آیا آنها را جذاب و فریبنده نشان می‌دهد؟ عواقب مصرف مواد مخدر چیست؟

قطعا فیلم "مکان‌های تاریک" که یک فیلم دلهره‌آور بر اساس رمانی به قلم گیلیان فلین، نویسنده‌ی کتاب "دختر گمشده"، است با اقتباس سینمایی قبلی از کتاب او مقایسه خواهد شد و این مقایسه به نفع این فیلم نخواهد بود. اما تماشای این فیلم ارزشش را دارد، به شرط آنکه بتوانید صحنه‌های متعدد قتل، اشاره‌های متعدد به کودک‌آزاری، کشتن حیوانات، خون‌پاشی، دعوا، تعقیب و گریز و مواردی از این دست را تحمل کنید. در فیلم از کلمات رکیکی مانند "کـسـتـن"، "کثافت"، "احمق" و نظیر آن استفاده شده است. همچنین صحنه‌هایی از رابطه‌ی جنسی نوجوانان (بدون برهنگی کامل)، یک صحنه در یک کلوپ استریپ‌تیز و سایر اشاره‌های جنسی وجود دارد. نوجوانان در حال کشیدن ماری‌جوآنا و نوشیدن الکل نشان داده می‌شوند و بزرگسالان سیگار می‌کشند، الکل می‌نوشند و مست می‌شوند. گفته می‌شود یکی از شخصیت‌ها فروشنده‌ی مواد مخدر است. با وجود همه‌ی این محتواهای سنگین، فیلم هرگز بیش از حد شدید به نظر نمی‌رسد و نوجوانان فکر‌بر‌پا احتمالا مشکلی با آن نخواهند داشت.

این فیلم مهیج که بر اساس رمان گیلیان فلین ساخته شده است، بدون شک در مقایسه با "دختر گمشده" رنگ خواهد باخت، اما مزایای خود را دارد، از جمله داستانی روانشناسانه و پیچیده و بازی‌های خوب. بزرگترین نقطه قوت "مکان‌های تاریک" شارلیز ترون است؛ او با پوشیدن یک کلاه بیسبال و کت گشاد، شخصیتی خشمگین و محتاط را به تصویر می‌کشد که نیازمند کمک است. ترون با بازی خود، سایر بازیگران از جمله هالت، کلویی گریس مورتس و شرایدن را به ارائه بازی‌های درخشانی هدایت می‌کند.ژیل پاکت-برنر، نویسنده و کارگردان، رمان فلین را به شیوه‌ای تراکم و لایه‌ای، اما شگفت‌انگیز واضح و هیجان‌انگیز، اقتباس کرده است. اگرچه پایان داستان تا حدی به تعلیق غیرضروری متکی است، اما راه‌حل معما به اندازه آنچه انتظار دارید کلیشه‌ای نیست و پایان داستان اجازه بروز احساسات پیچیده را می‌دهد، نه یک پایان خوش ساده. این فیلم احتمالاً به پای کتاب نمی‌رسد، اما به عنوان یک فیلم، موفق است.