آدرنالین

در آدرنالین، یک راننده‌ی استعداد مسابقه‌ی خیابانی (مایکل روساندر) بعد از تصادف مسابقه‌ای که پاهایش را به شدت مجروح می‌کند، به مسابقات بزرگ موسسه‌ای می‌رسد. ناتوان از راه رفتن، تنها و افسرده، در خودفراموشی فرو می‌رود. ترکیبی از تاثیرات – هم‌اتاقی بزرگترش، یک معلول خوش‌بین انجیلی به نام الیجا (گریگوری آلن ویلیامز)، و شریک حمایتگر مسابقه‌ی پدرش – پل (جان اشنایدر)، که نامش هم با ارجاع به کتاب مقدس انتخاب شده – به او کمک می‌کنند تا چالش‌های مسابقه‌ی جدیدی را بپذیرد. در نهایت جوزف هم یاد می‌گیرد که زندگی بیش از مسابقه است.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد مضامین مذهبی فیلم صحبت کنند. آیا فکر می‌کنید مردم می‌توانند به سرعت از عدم اعتقاد به خدا به اعتقاد برسند؟ چرا، یا چرا نه؟
• چرا فکر می‌کنید مردم عاشق مسابقه دادن با ماشین‌ها هستند؟ چرا فیلم‌های مسابقه‌ای ماشین‌ها اینقدر محبوب هستند؟
• آیا این فیلم برای شما واقعی به نظر می‌رسد؟ چرا، یا چرا نه؟ چگونه با دیگر فیلم‌های مسابقه‌ای مقایسه می‌شود؟
• آیا فکر می‌کنید کسانی که به این موضوع اعتقاد ندارند، می‌توانند از این فیلم لذت ببرند، به همان اندازه افرادی که اعتقاد دارند؟ چرا یا چرا نه؟

والدین باید بدانند که آدرنالین فیلمی مسابقه‌ای با موضوع ایمان در سال ۲۰۱۵ است. بینندگان شاهد تصادف وحشتناکی هستند که به صورت آهسته و جزئی پخش می‌شود و یک راننده جوان مسابقات خیابانی را فلج می‌کند. مسابقات خیابانی غیرقانونی نمایش داده می‌شود. راننده مجروح به خدا اعتقاد ندارد اما در نهایت شروع به دعا می‌کند، اگرچه هیچ دلیلی برای تغییر عقیده‌اش نشان داده نمی‌شود. شخصیت‌ها در فیلم آبجو می‌نوشند و برندهای مختلف خودرو در طول فیلم به نمایش گذاشته می‌شوند. برای آگاهی از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

در 20 دقیقه ابتدایی هیچ اشاره ای به مذهب نشده است، با این حال از همان ابتدا سادگی و سطحی بودن شخصیت ها و داستان، حکایت از داستانی کلیشه ای در مورد یافتن ایمان بدون دلیل موجه دارد. اولین سرنخ این است که قهرمان داستان، یک راننده مسابقات اتومبیلرانی که به آدرنالین معتاد است، توسط دوست دوران کودکی اش که یک مکانیک است، جو یا جویی خطاب نمی شود، بلکه نام رسمی تر و مذهبی تری مثل جوزف دارد. نویسندگان هیچ قوس احساسی برای جوزف ایجاد نکرده اند که بتواند توضیح دهد چرا و چگونه چنین فرد بی ایمانی که پدرش را در یک تصادف مسابقه ای از دست داده و سپس در تصادف خودش نیز فلج شده است، به سمت ایمان روی می آورد. شخصیت های منفی که به خوبی پرداخته نشده اند، در کنار مربیان و مشاوران کلیشه ای، در این فیلمنامه که از فیلم های بهتر قبلی الهام گرفته شده است، گرد هم آمده اند. فیلمنامه پر است از کلیشه ها، از جمله "مهم این نیست که چه چیزی را هدایت می کنی، مهم این است که چه چیزی تو را هدایت می کند" و "باید درست عمل کنی وگرنه جا می مانی."خانواده‌هایی که به دنبال فیلمی با مضامین مذهبی و مسابقه‌ای برای کودکان خود هستند، ممکن است از این داستان لذت ببرند. برای بقیه افراد، فیلم‌های بهتری در دسترس است.