عدد پی

مکس کوهن (با بازی شان گولیت) در فیلم پی، ریاضی‌دانی است که معتقد است در طبیعت الگوهایی وجود دارد و از این نظریه برای یافتن الگوها در بازار بورس استفاده می‌کند. او توضیح می‌دهد که در دوران جوانی، مدت زیادی به خورشید خیره شده و حالا دچار سردردهای طاقت‌فرسایی است که هیچ درمانی به نظر نمی‌رسد کمکش کند. در حین یک آزمایش، کامپیوترش از کار می‌افتد، اما قبل از آن یک رشته عجیب از ۲۱۶ عدد را چاپ می‌کند. استاد سابقش، سول (با بازی مارک مارگولیس)، که به طور منظم با او برای بازی گو ملاقات می‌کند، می‌گوید در کار خودش با همان رشته اعداد مواجه شده، اما آن را به عنوان یک باگ نادیده گرفته است. در همین حال، یک یهودی حسیدی به نام لنی مایر (با بازی بن شنکمن) شروع به آزار مکس در مورد الگوها در تورات می‌کند، که به عدد ۲۱۶ نیز مربوط می‌شود. و افرادی مرموز با لباس‌های رسمی، به رهبری مرسی دوسون (با بازی پاملا هارت) که لبخند می‌زند، شروع به ظاهر شدن می‌کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند در مورد استفاده پی از خشونت صحبت کنند. فیلم چگونه از صدا و نور برای القای حس اضطراب شدید استفاده می‌کند؟ چه خشونت‌های دیگری نشان داده یا تلویحاً بیان می‌شود؟ چه تأثیری دارد؟
• فیلم مواد مخدر را چگونه به تصویر می‌کشد؟ قهرمان برای چه دلیلی مواد مخدر مصرف می‌کند؟ آیا به نظر می‌رسد معتاد است؟ آیا مصرف مواد او عواقبی دارد؟
• به نظر می‌رسد این فیلم در مورد چه موضوعی است؟ آیا خوب است یا بد که در مورد الگوهای ریاضی در جهان فکر کنیم؟
• در این فیلم چه ایده‌های علمی یا ریاضی وجود دارد که به نظر می‌رسد از زندگی واقعی الهام گرفته شده‌اند؟ آیا الهام‌بخش شما برای انجام تحقیقات بیشتر بود؟
• فیلم‌های «کلاسیک فرقه‌ای» چه فیلم‌هایی هستند و چه ویژگی‌هایی دارند؟

والدین باید بدانند که پی یک فیلم علمی تخیلی مستقل است، اولین فیلم بلند دارن آرونوفسکی که بسیار تاثیرگذار است. این فیلم پر از ایده‌های درخشان است، اما با تصاویری شوک‌آور و شدید که گاهی آن را شبیه به یک فیلم ترسناک می‌کند، به صورت سیاه و سفید و دانه‌دار فیلمبرداری شده است. این فیلم در حال حاضر یک کلاسیک کالت شایسته است، اما برای بینندگان زیر ۱۶ سال توصیه نمی‌شود. شامل صداهای ترسناک و بلند، خونریزی از بینی، قطرات خون و تصاویر کابوس‌وار مانند مغز است. یک اسلحه نشان داده می‌شود و برخی از صحنه‌های مبارزه، بحث و تعقیب و گریز وجود دارد. زبان فیلم قوی است و از کلمات فحش و کلمات دیگر استفاده می‌شود. صدای یک زوج در حال رابطه جنسی از دیوارهای آپارتمان شنیده می‌شود و برخی دیالوگ‌های مرتبط با رابطه جنسی قابل شنیدن است. شخصیت اصلی برای سردردهای شدیدش قرص می‌خورد و گفته می‌شود که ماری‌جوآنا و چیزهای دیگر را برای درمان بیماریش امتحان کرده است. برای اطلاع از فیلم‌های مشابه بیشتر، می‌توانید برای دریافت ایمیل‌های هفتگی شب فیلم خانوادگی ثبت نام کنید.

دارن آرونوفسکی در اولین فیلم بلند سیاه و سفید خود، ایده‌های جذاب و متعددی را در کنار هم قرار می‌دهد که در توالی‌های شدید درد و هذیان غوطه‌ور شده‌اند؛ این فیلم چالش‌برانگیز اما ارزشمند است. این فیلم در سال ۱۹۹۸ اکران شد و توسط کارگردان (بر اساس داستانی از خودش، بازیگر شان گولیت، و تهیه‌کننده اریک واتسون) نوشته شده است. فیلم Pi ترکیبی تقریباً غیرممکن از ایده‌های درخشان است که به نظر می‌رسد فقط می‌توانند از زندگی واقعی نشأت بگیرند. این فیلم شما را به تأمل در مورد امکانات بی‌نهایت الگوها، ریاضیات، مذهب و طبیعت، و همچنین امکان وجود چیزی فراتر از خودمان، وادار می‌کند.آرونوفسکی دیدگاهی منفی و زنده از این چیزها دارد، گویی وجودشان قطعاً هر کسی را دیوانه می‌کند، به جای اینکه چیزی را آشکار کند. پی علاقه‌ای به عذاب و رنج دارد که کارگردان در تقریباً همه آثار بعدی‌اش آن را بررسی می‌کند (به‌ویژه در فیلم‌های رویای کاساندرا، قوی سیاه و مادر!). فیلمبرداری کثیف چیزی برای درگیر شدن از نظر بافت یا رنگ ارائه نمی‌دهد؛ توالی‌های سردرد وحشتناک و جیغ‌کشان شایسته یک فیلم ترسناک است؛ و راه‌حل نهایی شخصیت اصلی به همان اندازه بدبینانه است -- اگرچه پایانی نسبتاً آرام دارد. با این حال، پی اثری بسیار شخصی، بدون سازش و فراموش‌نشدنی است که به‌حق به‌سرعت به یک فیلم کالت کلاسیک تبدیل شد.