حلقه داخلی

در اوایل دهه 1960، پنج دختر در یک مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک دخترانه در نیوهمپشایر، دوستی صمیمی در «باشگاه فرشتگان شکسته» شکل می‌دهند. در حالی که برخی از آنها سرکش‌تر از دیگران هستند، اما همه آنها تلاش می‌کنند تا با ایمان کاتولیک خود کنار بیایند. این ایمان زمانی به چالش کشیده می‌شود که دختران شاهد اعمال خشونت‌آمیز خود آزاری از سوی برخی از راهبه‌های مسن‌تر و همچنین جوان‌ترین راهبه، زنی مرموز و هنرمند هستند که گویی قادر به انجام اعمالی معجزه‌آسا است. آنها در روز با چالش کشیدن و پرسشگری از ارتدوکس کاتولیک سخت‌گیرانه‌ای که توسط معلمان راهبه خود تدریس می‌شود، و در شب، با فرار مخفیانه به کتابخانه برای نوشیدن شراب، گپ زدن و کشف ریشه‌های این آیین‌ها، با آن مقابله می‌کنند. علاوه بر این، معصومیت دختران زمانی از بین می‌رود که آنها از برخی گناهان وحشتناک والدین خود آگاه می‌شوند. آنها باید با انواع بزرگسالان دارای قدرت دست و پنجه نرم کنند که یا در برابر اتفاقاتی که در اطراف آنها می‌افتد همدست هستند یا آن را انکار می‌کنند. دختران باید به درون خود و به درک خود از ایمان روی بیاورند تا بتوانند زنده بمانند و شجاعت رویارویی با حقیقت تلخ را پیدا کنند.

• خانواده‌ها می‌توانند درباره فیلم‌های بلوغ و گذر از نوجوانی صحبت کنند. برخی از عناصر این ژانر چیست؟ فیلم فرشتگان شکسته چگونه با دیگر فیلم‌هایی که درباره بزرگ شدن و گذر از نوجوانی هستند، مقایسه می‌شود؟
• آیا روایت گوینده‌ای که یکی از شخصیت‌ها را نشان می‌دهد و از نقطه‌ای ممتاز، دهه‌ها پس از رخدادها به گذشته نگاه می‌کند، به بهبود یا مانع فیلم و داستان کلی کمک کرد؟ چرا؟
• آیا نمایش خشونت، آسیب و مرگ در این فیلم به پیشبرد پیام کلی آن کمک می‌کند یا اینکه احساس می‌کنید این صحنه‌ها بیش از حد هستند؟

والدین باید بدانند که فیلم درام «باشگاه فرشتگان شکسته» (که با نام «دایره داخلی» نیز شناخته می‌شود) یک فیلم درام ساخته سال ۲۰۰۹ دربارهٔ بلوغ پنج دختر است که با اعمال شوک‌برانگیز برخی از راهبه‌های مدرسه شبانه‌روزی خود مواجه می‌شوند. تصاویر و صحنه‌های خشونت‌آمیز و خونینی در فیلم وجود دارد: راهبه‌ها و همچنین برخی از دانش‌آموزان، آیین‌های خودآزاری را انجام می‌دهند که در آن‌ها روی تخت‌های میخی می‌ایستند، خود را با چوب‌های نوک‌تیز شلاق می‌زنند و از دستبندهای مخصوص خون‌گیری خون می‌دهند. یکی از دختران در کابین توالت نشان داده می‌شود که از ناحیه لگن خونریزی دارد؛ بعداً مشخص می‌شود که او توسط پدرش مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته و باردار است. یکی از راهبه‌ها در وان حمام نشان داده می‌شود که یک دست او به سمت بالا است و در حالی که دست دیگرش بین پاهایش است، خونریزی می‌کند. صحبت از خودکشی خواهر و برادرها می‌شود و به شدت تلویحاً نشان داده می‌شود که مادر یکی از دختران فاحشه است. نوجوانان در فیلم بطری‌های شراب سرقت‌شده می‌نوشند و سیگار می‌کشند. الفاظی مانند "شیط--ت"، "خدا لعنتت کند" و "ابله" در فیلم استفاده شده است. یکی از دختران به صرع مبتلا است و یکی از راهبه‌ها او را به دستشویی می‌برد تا داروهایش را در توالت خالی کند تا راهبه‌ها بتوانند از حملات صرع او در مراسم‌های مذهبی خود استفاده کنند. اگرچه این فیلم اثری صادقانه است که پیامی درباره آیین‌های خودآزاری خونین دارد (بر اساس فیلم، سلسله مراتب کلیسا هرگز علیه این اعمال موضع نگرفته است)، اما تلاش برای شبیه‌سازی آن به یک فیلم کاتولیک ایستاده در شب (با صدای راوی که سرشار از نوستالژی و بینش‌های حاصل از این حوادث وحشتناک است) با داستانی که بیش از حد سهم خود را از پایان‌های ناخوشایند دارد، ناهماهنگ است. بینندگانی که به دنبال خاطراتی خوش‌بینانه‌تر از دوران جان اف کندی هستند باید به دنبال فیلم دیگری باشند.

فرشتگان شکسته (که با نام دایره داخلی نیز شناخته می‌شود) تلاش صادقانه اما ناشیانه‌ای است برای ترکیب یک داستان نوستالژیک بلوغ با یک پیام مهم درباره آیین‌های خودآزاری وحشتناک. نتیجه این است که این دو یکدیگر را خنثی می‌کنند. صدای احساسی زن راوی که بسیار مسن‌تر و باتجربه‌تر از خودِ جوان‌ترش است، زمانی که با صحنه‌های خونین خودآزاری راهبه‌ها به شیوه‌های مختلف، داستان دوستی راوی که پس از باردار شدن توسط پدرش، به‌طور ناگهانی ناپدید می‌شود و دیگر خبری از او نمی‌شود، صحبت‌های نیمه‌شب درباره خودکشی، مرگ تصادفی، بیماری روانی و فحشا همراه می‌شود، ناهماهنگ به نظر می‌رسد. روایت به سبک سال‌های شگفت‌انگیز در این زمینه اجباری به نظر می‌رسد و صحنه‌های خونین آنقدر شوکه‌کننده هستند که تم‌های ایمان و فمینیسم نوپا در برابر ارتدوکسی کاتولیک سختگیرانه را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.مسیحیانی که امیدوارند فیلمی ایمانشان را به شکلی مثبت به تصویر بکشد، از دیدن بازتابی از دین خود که چیزی فراتر از فجایع ذکر شده نیست، ناامید خواهند شد. کسانی که نگران اعمال جنبش یانسنیسم و عدم مداخله کلیسا برای توقف آن هستند، خاطرات خوش راوی از سفرش به دوران زنانگی را به اشتراک نخواهند گذاشت. انتظارات هر دو گروه برآورده نشده و تنها تجربه‌ای ناامیدکننده و مأیوس‌کننده بر جای می‌ماند.